From Here to Eternity
| From Here to Eternity Zolang er mensen bestaan (B)[1] |
||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Regie | Fred Zinnemann | |||
| Productie | Buddy Adler | |||
| Scenario | Daniel Taradash James Jones (roman) |
|||
| Hoofdrollen | Montgomery Clift Burt Lancaster Frank Sinatra Deborah Kerr Donna Reed Ernest Borgnine |
|||
| Muziek | George Duning (achtergrondmuziek) | |||
| Cinematografie | Burnett Guffey Floyd Crosby |
|||
| Distributie | Columbia Pictures | |||
| Première | 5 augustus 1953 | |||
| Genre | drama / romantiek / oorlog | |||
| Lengte | 118 minuten | |||
| Taal | Engels | |||
| Land |  Verenigde Staten |
|||
| Budget | $ 1.650.000,- | |||
| IMDb-profiel | ||||
|
||||
From Here to Eternity is een film uit 1953 van regisseur Fred Zinnemann. De hoofdrollen worden vertolkt door Burt Lancaster, Montgomery Clift en Deborah Kerr. De film won acht Academy Awards, waaronder één voor Frank Sinatra in de categorie Best Actor in a Supporting Role.
De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van schrijver James Jones.
Inhoud |
[bewerken] Verhaal
In 1941 sluit soldaat Robert E. Lee Prewitt zich aan bij een legerkazerne in Schofield, Hawaï. Kapitein Dana Holmes weet dat Prewitt een uitstekende bokser is. Holmes wil hem als bokser inschakelen tijdens het bokstoernooi van het leger, maar Prewitt wil dat niet. Holmes maakt hem het leven zuur, in de hoop dat Prewitt uit ellende toch meedoet aan het kampioenschap.
Ondertussen is Karen, de echtgenote van Holmes, de situatie met haar man beu. Ze wil van hem weg en heeft haar oog laten vallen op sergeant Milton Warden, de rechterhand van haar man. De sergeant en Karen beginnen stiekem een relatie, maar beseffen beiden dat ze met vuur spelen.
Ondertussen wordt de situatie voor Prewitt, die tevens de trompetspeler van het korps is, ondraaglijk. Gelukkig kan hij rekenen op de steun van zijn vriend en collega Angelo Maggio. Prewitt en Maggio zoeken samen rust in de stad, waar Prewitt verliefd wordt op Lorene. Maar wanneer Maggio zonder toestemming zijn post verlaat, belandt hij in de legergevangenis, waar hij getergd wordt door een brute sergeant. Maggio weet te ontsnappen maar sterft aan de verwondingen die hij heeft opgelopen. Prewitt neemt wraak en vermoordt de brute sergeant die verantwoordelijk is voor de dood van Maggio. Prewitt beseft dat hij zijn legercarrière wel kan vergeten en houdt zich de komende dagen schuil bij Lorene.
Maar dan beginnen de Japanners met hun aanval op Pearl Harbor. De kazerne wordt zwaar onder vuur genomen en alle hulp is welkom. Prewitt hoort het nieuws van de aanval en besluit zijn oude collega's te gaan helpen. Maar in de chaos die ontstaat, wordt Prewitt niet herkend. Een soldaat beveelt hem om halt te houden. Omdat Prewitt weigert te luisteren, wordt hij doodgeschoten. Sergeant Milton Warden identificeert zijn lichaam.
Lorene en Karen besluiten allebei Hawaï te verlaten. Tijdens de boottocht ontmoeten ze elkaar. Ze kennen elkaar niet, maar wanneer Lorene de naam van Prewitt laat vallen, begrijpt Karen wie Lorene is.
[bewerken] Rolverdeling
| Acteur | Personage | Opmerkingen |
|---|---|---|
| Montgomery Clift | Robert E. Lee 'Prew' Prewitt | |
| Burt Lancaster | Milton Warden | |
| Deborah Kerr | Karen Holmes | |
| Donna Reed | Alma 'Lorene' Burke | |
| Frank Sinatra | Angelo Maggio | |
| Philip Ober | Dana 'Dynamite' Holmes | |
| Mickey Shaughnessy | Leva | |
| Ernest Borgnine | James R. 'Fatso' Judson | |
| Jack Warden | Buckley |
[bewerken] Prijzen en nominaties
- Gewonnen - Oscar for Best Picture - Buddy Adler
- Gewonnen - Oscar for Best Director - Fred Zinnemann
- Gewonnen - Oscar for Best Actor in a Supporting Role - Frank Sinatra
- Gewonnen - Oscar for Best Actress in a Supporting Role - Donna Reed
- Gewonnen - Oscar for Best Cinematography, Black-and-White - Burnett Guffey
- Gewonnen - Oscar for Best Best Writing, Screenplay - Daniel Taradash
- Gewonnen - Oscar for Best Film Editing - William A. Lyon
- Gewonnen - Oscar for Best Sound, Recording - John P. Livadary
- Genomineerd - Oscar for Best Actor in a Leading Role - Burt Lancaster
- Genomineerd - Oscar for Best Actor in a Leading Role - Montgomery Clift
- Genomineerd - Oscar for Best Actress in a Leading Role - Deborah Kerr
- Genomineerd - Oscar for Best Best Music, Scoring of a Dramatic or Comedy Picture - Morris Stoloff, George Duning
- Genomineerd - Oscar for Best Costume Design, Black-and-White - Jean Louis
- Gewonnen - Golden Globe for Best Motion Picture Director - Fred Zinnemann
- Gewonnen - Golden Globe for Best Supporting Actor - Frank Sinatra
British Academy of Film and Television Arts (1954)
- Genomineerd - BAFTA for Best Film from any Source (USA)
Filmfestival van Cannes (1954)
- Gewonnen - Special Award - Fred Zinnemann
- Genomineerd - Grand Prize of the Festival - Fred Zinnemann
[bewerken] Trivia
- Eli Wallach ging oorspronkelijk het personage Angelo Maggio spelen, maar kon niet omdat hij in een film van Elia Kazan ging meespelen. Het personage ging uiteindelijk naar Frank Sinatra. De rol wordt beschouwd als de comeback van Sinatra, die voor zijn acteerprestatie ook een Academy Award won.
- Wanneer in de film The Godfather (1972) het personage Johnny Fontane soliciteert naar een rol in een oorlogsfilm die op zijn lijf geschreven is, dan is dat een verwijzing naar Frank Sinatra en zijn rol in de film From Here to Eternity. Johnny Fontane is net als Sinatra een charmezanger die banden heeft met de maffia.
- Harry Cohn, het hoofd van Columbia Pictures, wilde Aldo Rey voor Prewitt en Joan Crawford voor het personage Karen. Dankzij regisseur Fred Zinnemann gingen de rollen respectievelijk naar Montgomery Clift en Deborah Kerr.
- De auditie van Frank Sinatra was zo goed volgens de regisseur, dat ze als een scène gebruikt werd in de film. Dit is de scène waarin een dronken Maggio met olijven in plaats van dobbelstenen werpt.
- Tijdens de scène waarin de personages van Montgomery Clift en Burt Lancaster dronken zijn, was Clift echt dronken.
- Het boek From Here to Eternity werd een lange tijd als onfilmbaar beschouwd omdat het Amerikaanse leger er te negatief werd in voorgesteld. Om de steun van het leger te krijgen tijdens de verfilming werden kleine details aangepast. Zo werd het bordeel vervangen door een nachtclub en de hoeren door gastvrouwen.
- De bekende scène waarin Burt Lancaster en Deborah Kerr op het strand liggen en zoenen, terwijl de golven over hen heen vloeien, was een improvisatie.
- Shelley Winters wilde het personage Lorene niet spelen omdat ze net bevallen was.
- Burt Lancaster was voor de opnames zeer zenuwachtig. Het was zijn eerste grote, serieuze rol en bovendien was hij erg onder de indruk van het talent van Montgomery Clift.
| Referenties |
 |
Zie de categorie From Here to Eternity (film) van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
