Uracil
| Uracil | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
| Structuurformule van uracil | ||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
C4H4N2O2 | |||
| IUPAC-naam | pyrimidine-2,4(1H,3H)-dion | |||
| Andere namen | pyrimidine-2,4(1H,3H)-dion, 2,4-pyrimidinediol | |||
| Molmassa | 112,08676 g/mol | |||
| SMILES |
C1=CNC(=O)NC1=O
|
|||
| InChI |
1S/C4H4N2O2/c7-3-1-2-5-4(8)6-3/h1-2H,(H2,5,6,7,8)
|
|||
| CAS-nummer | 66-22-8 | |||
| EG-nummer | 200-621-9 | |||
| PubChem | 1174 | |||
| Vergelijkbaar met | adenine, cytosine, guanine, thymine | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | vast | |||
| Kleur | wit | |||
| Smeltpunt | 335 °C | |||
| Slecht oplosbaar in | water | |||
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | ||||
|
||||
Uracil is één van de vier nucleobasen in het RNA. De stof komt voor als een wit poeder, dat slecht oplosbaar is in water. Uracil kan beschouwd worden aan de gedemethyleerde vorm van thymine.
Inhoud |
Synthese [bewerken]
Uracil werd aanvankelijk geïsoleerd uit sperma van de haring. Rond 1900 werd het in het laboratorium voor het eerst synthetisch bereid. Tegenwoordig bestaan er tal van synthesemethoden voor uracil. De meest eenvoudig is de additie van water aan cytosine, waardoor uracil en ammoniak ontstaan.[1]
Uracil wordt gewoonlijk bereid door een condensatiereactie van maleïnezuur en ureum in rokend zwavelzuur.
6-methyluracil, een derrivaat ervan, wordt gesynthetiseerd uit ureum en ethylacetoacetaat in een oplossing van ethanol en zoutzuur als katalysator. Er ontstaat dat een β-uraminocrotonester, dit ester cycliseerd na basisch maken met natronloog en daarna opnieuw aanzuren. Een gelijksoortige route naar uracil verloopt met 3-oxo-propionzure ethylester en ureum
Structurele eigenschappen [bewerken]
In principe kan uracil tautomeriseren en ook in de enolvorm voorkomen, naast de meer gebruikelijke lactamvorm:
Biochemische functies [bewerken]
Samen met adenine, cytosine en guanine wordt deze base in een RNA-keten gebonden. Het komt niet voor in het DNA; daar wordt het vervangen door thymine. Uracil kan twee waterstofbruggen vormen met adenine. Het kan door deaminering en hydrolyse relatief eenvoudig gevormd worden uit cytosine. Dit geeft aanleiding tot fouten in de genetische code en kan mogelijk tot mutaties leiden. Echter, deze vorm van DNA-schade wordt tegengegaan door tal van DNA-herstelmechanismen. Thymine bezit nog een extra methylgroep en kan bijgevolg niet zo eenvoudig uit cytosine worden gevormd.
Uracil, thymine en cytosine worden pyrimidines genoemd.
Uracil vormt uridine, een nucleoside, bij binding met ribose.
Externe links [bewerken]
- (en) MSDS van uracil
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Nucleobasen |
|---|
|
In DNA en RNA: Adenine · Cytosine · Guanine |