Vormleer (muziek)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Vormleer is een onderdeel van de muziektheorie.

De vormleer in de muziek bestaat uit twee verschillende benaderingen:

In de popmuziek spreekt men niet zozeer over verschillende vormen, maar eerder over verschillende stijlen.

Sinds de 20e eeuw heeft er een toenemende uitwisseling van compositorische ideeën tussen de verschillende muzikale tradities ter wereld bestaan, waardoor er ook een uitwissling van vormconcepten heeft plaatsgevonden. Soms werden vormen uit de volksmuziek in de klassieke muziek gebruikt, het beroemdste voorbeeld hiervan is waarschijnlijk de Bolero van Ravel. En deze uitwisselingen waren en zijn wederzijds, zoals de muziek van bijvoorbeeld Ali Farka Touré bewijst. Ook zijn de ontwikkelingen in de Jazz onlosmakelijk verbonden met die in de Cubaanse muziek.

Vormen in de klassieke muziek[bewerken]

Vormen in de Indiase muziek[bewerken]

Vormen in de Jazz[bewerken]