Wakker Dier
De stichting Wakker Dier is een organisatie die zich inzet voor het bevorderen van het welzijn van dieren. Op 1 januari 2001 is Wakker Dier gefuseerd met de Stichting Lekker Dier; de naam bleef Wakker Dier. De stichting krijgt vanwege haar radicale opstelling vaak kritiek vanuit delen van de samenleving.[1]
Marianne Thieme, tegenwoordig Kamerlid namens de Partij voor de Dieren, was directeur van Wakker Dier van 2004 tot oktober 2006. Roos Vonk was van 2005 tot 2008 voorzitter.
Inhoud |
[bewerken] Doel
De stichting, mede opgericht door Niko Koffeman in 1998, is van mening dat dieren in de bio-industrie (Wakker Dier spreekt zelf over vee-industrie) leven onder erbarmelijke omstandigheden. Wakker Dier probeert iets te doen aan die situatie (waarin volgens hen het overgrote deel van landbouwdieren verkeert). Wakker Dier stimuleert de biologische veeteelt en bevordert de consumptie van plantaardige voeding. Ze geeft voorlichting aan consumenten en benadert producenten, winkels, restaurants en overheden en spreken die aan op hun imago.
Door acties van Wakker Dier verdwenen in 2003 de legbatterijeieren uit de schappen van vrijwel alle supermarkten. De consumptie van foie gras, levers die 4-10x de normale grootte hebben bereikt door dwangvoedering van eenden en ganzen heeft door hun campagnes aanzienlijk aan populariteit ingeboet en het onverdoofd castreren van biggen is flink in de publiciteit gekomen. Castreren gebeurt omdat de consument niet wil dat het vlees een berengeur heeft. Sinds het voorjaar van 2007 verkopen bijna alle supermarkten melk met weidegarantie.
[bewerken] Rechtszaken
De stichting is herhaaldelijk betrokken geweest in rechtszaken; tegenpartijen waren onder andere mensen en organisaties die betrokken zijn bij de bio-industrie.
De stichting voerde in 2006 een rechtszaak tegen een dierenarts, die de organisatie in een interview met het Agrarisch Dagblad had omschreven als 'een stelletje terroristen'. Aanleiding tot deze beschuldiging waren acties die Wakker Dier tegen de pluimveeindustrie voerde, daarnaast meende de arts dat Wakker Dier banden heeft met het Dierenbevrijdingsfront. Verder wees hij op de connectie tussen beleidsmedewerker van Wakker Dier Sjoerd van de Wouw en moordenaar Volkert van der Graaf, die samen de Vereniging Milieu-Offensief hadden opgericht. De rechter stelde Wakker Dier in het gelijk en veroordeelde de dierenarts tot rectificatie van het artikel, onder dreiging van een dwangsom. De arts heeft rectificaties laten plaatsen in het dagblad en op zijn website. Hij deed dit echter niet op de manier die hem was opgedragen door de rechter en kreeg vervolgens een dwangsom van 203.000 euro opgelegd. Hij weigert om de proceskosten te betalen.[2][3][4]
De pluimveesector claimde copyright op de door overheidssubsidies gefinancierde reclametune, die door Wakker Dier werd omgevormd tot "Kip, het meest mishandelde stukje vlees".[5]
[bewerken] Kritiek
De kritiek op Wakker Dier vanuit bepaalde delen van de samenleving (voornamelijk door rechtse politieke partijen en instanties) richt zich voornamelijk op de intimidatie van bedrijven en particulieren door middel van acties en rechtszaken.[6][7] De organisatie bevestigd dit ook zelf: Bedrijven die daarvan het slachtoffer zijn, kunnen dat als intimiderend ervaren[8]. Organisaties weerspreken de kritiek van Wakker Dier regelmatig als eenzijdig en niet geheel volgens de waarheid.[9] In 2007 komt de organisatie in opspraak vanwege het inzetten van kleine kinderen bij demonstraties.[10][11] Een ander punt van kritiek betreft de mogelijke verwevenheid tussen de organisatie en ondergrondse cellen van dierenactivisten als het Dierenbevrijdingsfront.[12]
[bewerken] Externe link
Bronnen, noten en/of referenties:
