Waterrietzanger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Waterrietzanger
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2013)
Seggenrohrsaenger hand.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Acrocephalidae
Geslacht: Acrocephalus
Soort
Acrocephalus paludicola
(Vieillot, 1817)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De waterrietzanger (Acrocephalus paludicola) is een kwetsbare, mogelijk voor uitsterven vatbare zangvogel uit de familie Acrocephalidae. De soort broedt in Oost-Europa en West-Azië en overwintert in West-Afrika.

Kenmerken[bewerken]

Deze kleine vogel heeft een lengte van maximaal 13 centimeter. De waterrietzanger lijkt op de rietzanger, maar heeft een contrastrijker verenkleed, geel of grijswit met duidelijke, zwarte strepen. Volwassen exemplaren hebben een prominente witte kruinstreep. De mannetjes en vrouwtjes hebben een zelfde uiterlijk.

Leefwijze[bewerken]

Het voedsel bestaat uit insecten, larven, slakken en eieren.

Voortplanting[bewerken]

Het legsel bestaat uit vier tot zes witte tot grijsgroene eieren.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De waterrietzanger komt voor in Midden- en Oost-Europa. Tussen 2002 en 2011 waren de volgende schattingen van het aantal broedparen bekend: in Polen 2.670-3.850 paar, Wit-Rusland 3.940-6.300 paar, Litouwen 110-309 paar, Oekraïne 2.000-4.000 paar en in Duitsland minder dan 25 paar. De populatie in Siberië is waarschijnlijk al uitgestorven; daardoor is de waterrietzanger een endemische broedvogel van Europa geworden.[1]

De waterrietzanger houdt zich op in zeggemoerasvegetaties met begroeiing tot maximaal 30 centimeter, en voedt zich voornamelijk met insecten, maar eet ook bessen en ander voedsel. De soort gedraagt zich zeer schuw en onopvallend buiten de broedtijd.

Status[bewerken]

Volgens een publicatie uit 2012 wordt de totale Europese populatie geschat op 11.000-16.000 paren (gebaseerd op getelde zingende mannetjes). Vooral in de jaren 1990 vond een enorme achteruitgang plaats door aantasting van het leefgebied. Dankzij natuurbeschermingsprojecten is in delen van Midden- en Oost-Europa deze achteruitgang gestopt. De kans op uitsterven is daardoor kleiner, maar in het westen van zijn verspreidingsgebied gaat de vogel nog steeds achteruit. Om deze redenen staat de waterrietzanger als kwetsbaar op de rode lijst van de IUCN.[1]

Voorkomen in Nederland[bewerken]

De waterrietzanger is in Nederland een schaarse tot zeldzame doortrekker van eind juli tot in september en veel minder vaak in het voorjaar.[2] Tussen 1980 en 1992 werden 146 bevestigde waarnemingen gedocumenteerd.[3]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Mullarny, K. et al., 1999. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 90-18-01212-2
  3. van den Berg, A & C.A.W. Bosman, 1999. Avifauna van Nederland 1. ISBN 9074345131

Externe links