World Professional Darts Championship 1989

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Embassy World Professional Darts Championship 1989 was de 12e editie van het internationale dartstoernooi World Professional Darts Championship georganiseerd door de BDO en werd gehouden van 6 januari 1989 tot en met 14 januari 1989 in het Engelse Frimley Green.

Prijzengeld[bewerken]

Het totale prijzengeld bedroeg £86.900,- (plus £52.000 voor een 9-darter (niet gewonnen)) en was als volgt verdeeld:

Plaats Prijzengeld
Winnaar £20.000
Runner-up £10.000
Halve finalist £5.000
Kwartfinalist £2.600
2e ronde £1.900
1e ronde £1.200
Niet-gekwalificeerden £275

Degene met de hoogste check-out (uitgooi) kreeg £1.000:

  • onbekend

Alle wedstrijden[bewerken]

Eerste ronde (best of 5 sets)[bewerken]

Wayne Weening Vlag van Australië Australië - Cliff Lazarenko Vlag van Engeland Engeland 3 - 1
Bob Anderson Vlag van Engeland Engeland - Ken Summers Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
Rick Ney Vlag van Verenigde Staten USA - Leo Laurens Vlag van België België 3 - 1
Dave Whitcombe Vlag van Engeland Engeland - Bob Sinnaeve Vlag van Canada Canada 3 - 0
Alan Warriner Vlag van Engeland Engeland - Arnie Bunn Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
Jocky Wilson Vlag van Schotland Schotland - Paul Reynolds Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
Magnus Caris Vlag van Zweden Zweden - Trevor Nurse Vlag van Schotland Schotland 3 - 1
Mike Gregory Vlag van Engeland Engeland - Peter McDonald Vlag van Schotland Schotland 3 - 0
Paul Lim Vlag van Singapore Singapore - Chris Johns Vlag van Wales Wales 3 - 0
John Lowe Vlag van Engeland Engeland - Chris Whiting Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
Denis Hickling Vlag van Engeland Engeland - Bert Vlaardingerbroek Vlag van Nederland Nederland 3 - 0
Russell Stewart Vlag van Australië Australië - Eric Burden Vlag van Wales Wales 3 - 1
Lars Erik Karlsson Vlag van Zweden Zweden - Tony Payne Vlag van Verenigde Staten USA 3 - 2
Peter Evison Vlag van Engeland Engeland - Ray Farrell Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland 3 - 1
Steve Gittins Vlag van Engeland Engeland - Kexi Heinaharjo Vlag van Finland Finland 3 - 0
Eric Bristow Vlag van Engeland Engeland - John Fallowfield Vlag van Canada Canada 3 - 1

Tweede ronde (best of 5 sets)[bewerken]

Wayne Weening Vlag van Australië Australië - Bob Anderson Vlag van Engeland Engeland 1 - 3
Rick Ney Vlag van Verenigde Staten USA - Dave Whitcombe Vlag van Engeland Engeland 0 - 3
Alan Warriner Vlag van Engeland Engeland - Jocky Wilson Vlag van Schotland Schotland 2 - 3
Magnus Caris Vlag van Zweden Zweden - Mike Gregory Vlag van Engeland Engeland 0 - 3
Paul Lim Vlag van Singapore Singapore - John Lowe Vlag van Engeland Engeland 2 - 3
Denis Hickling Vlag van Engeland Engeland - Russell Stewart Vlag van Australië Australië 3 - 0
Lars Erik Karlsson Vlag van Zweden Zweden - Peter Evison Vlag van Engeland Engeland 0 - 3
Steve Gittins Vlag van Engeland Engeland - Eric Bristow Vlag van Engeland Engeland 0 - 3

Kwartfinale (best of 7 sets)[bewerken]

Bob Anderson Vlag van Engeland Engeland - Dave Whitcombe Vlag van Engeland Engeland 4 - 3
Jocky Wilson Vlag van Schotland Schotland - Mike Gregory Vlag van Engeland Engeland 4 - 3
John Lowe Vlag van Engeland Engeland - Denis Hickling Vlag van Engeland Engeland 4 - 0
Peter Evison Vlag van Engeland Engeland - Eric Bristow Vlag van Engeland Engeland 3 - 4

Halve finale (best of 9 sets)[bewerken]

Bob Anderson Vlag van Engeland Engeland - Jocky Wilson Vlag van Schotland Schotland 4 - 5
John Lowe Vlag van Engeland Engeland - Eric Bristow Vlag van Engeland Engeland 1 - 5

Finale (best of 11 sets)[bewerken]

Jocky Wilson Vlag van Schotland Schotland - Eric Bristow Vlag van Engeland Engeland 6 - 4