Antillenleguaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Antillenleguaan
IUCN-status: Kritiek[1] (2018)
Iguana delicatissima - La Désirade 02.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Reptilia (Reptielen)
Orde:Squamata (Schubreptielen)
Onderorde:Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde:Iguania (Leguaanachtigen)
Familie:Iguanidae (Leguanen)
Geslacht:Iguana
Soort
Iguana delicatissima
Laurenti, 1768
Afbeeldingen Antillenleguaan op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Antillenleguaan op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De antillenleguaan[2], ook wel Antilliaanse leguaan of Caribische groene leguaan[3] (Iguana delicatissima) is een hagedis uit de familie leguanen (Iguanidae).

Naam en indeling[bewerken]

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Josephus Nicolaus Laurenti in 1768. Later werd de wetenschappelijke naam Iguana nudicollis gebruikt.[4]

De soortaanduiding delicatissima betekent vrij vertaald 'zeer smakelijk' en is een verwijzing naar het feit dat de leguaan vroeger veel werd gegeten.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De leguaan kan tot een meter lang worden. De soort is van de veel bekendere groene leguaan te onderscheiden doordat de grote schub onder het trommelvlies bij de antillenleguaan ontbreekt.

Verspreiding en beschermingsstatus[bewerken]

De antillenleguaan komt voor in de Caraïben en leeft in het gebied van de Kleine Antillen, op Sint Eustatius, Anguilla, Guadeloupe, Dominica, Martinique en Saint-Barthélemy.[4] Op Sint Maarten is de soort uitgestorven.

De habitat bestaat uit droge streken met een permanent groene beplanting. Ook in bossen bij rivierne en mangrovebossen is de leguaan aangetroffen. De soort is aangetroffen van zeeniveau tot op een hoogte van ongeveer 700 meter boven zeeniveau.[5]

Bedreiging en beschermingsstatus[bewerken]

De inheemse antillenleguaan wordt ernstig bedreigd door verdringing door de invasieve groene leguaan (Iguana iguana). De groene leguaan zet vier legsels af per jaar, de Antiliaanse echter maar één. Op Sint Maarten spoelden enkele groene leguanen aan tijdens de orkaan Luis in 1995, de antillenleguaan was binnen twintig jaar uitgestorven. Alleen op Dominica en Guadeloupe is nog een stabiele populatie van meer dan 5000 exemplaren.[6] Diergaarde Blijdorp haalde in 2018 vier wilde Antilliaanse leguanen van Sint Eustatius naar Nederland, nadat Jersey Zoo in overleg met het de IUCN een fokprogramma op touw zette.

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'ernstig bedreigd' toegewezen (Critically Endangered of CR).[5]

Bronvermelding[bewerken]