Beloofde Land

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaart met daarop de grenzen van het beloofde land, gebaseerd op Gods belofte aan Abraham volgens de Bijbel (origineel onderzoek/schets)

Met de term Beloofde Land wordt, ten tijde van het oude Kanaän, een land aangeduid, dat volgens het Bijbelboek Genesis (Beresjiet) in een verbond met God aan Abraham en zijn nakomelingen in het vooruitzicht werd gesteld om te bewonen.

Volgens de (Hebreeuwse) Bijbel verbleven de Israëlieten enige honderden jaren na Abraham in Egypte waar ze na verloop van tijd door de toenmalige farao werden onderdrukt, waarop ze uit Egypte vertrokken, de uittocht uit Egypte, op weg naar dat 'land van belofte'. Na een periode van veertig jaar rondgezworven te hebben in de Sinaïwoestijn vielen ze Kanaän binnen. In de loop der eeuwen veroverden ze een groot deel van het land op de daar wonende volken.

Dit bijbelse Beloofde Land in Kanaän, zou grotendeels samenvallen met het huidige Israël plus de Gazastrook, de Westelijke Jordaanoever (en de Golanhoogten, alsmede aangrenzende delen van Syrië en Jordanië[bron?].

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Betreffende passage in de (Hebreeuwse) Bijbel: