Door Israël bezette gebieden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Deze pagina geeft een overzicht van door Israël bezette gebieden. Een aantal van deze gebieden is geannexeerd door Israël. Deze annexaties worden echter internationaal niet erkend.

Bezette gebieden, december 2011

Op landkaarten in klaslokalen van Israëlische scholen blijkt de grenslijn tussen de staat Israël en de in 1967 door Israël bezette gebieden niet te zijn aangegeven.[1]

Tijdelijke bezettingen[bewerken]

  • Het Sinaï-schiereiland en de Gazastrook - Bij de Suezcrisis eind oktober 1956 veroverde Israël in samenwerking met Frankrijk en Groot-Brittannië het Sinaï- schiereiland en de Gazastrook op Egypte. Door interventie van de VN moest Israël zich weer uit de gebieden terugtrekken en werd er een VN-troepenmacht (UNEF) gestationeerd langs de oude grenzen. De Gazastrook kwam in maart 1957 daarmee weer onder Egyptisch bestuur.
  • Het Sinaï-schiereiland - In de Zesdaagse Oorlog van 1967 veroverde en bezette Israël opnieuw het Sinaï-schiereiland. In 1982 werd het door Israël ontruimd in het kader van het Egyptisch-Israëlische vredesverdrag van 1979, met uitzondering van het Taba-schiereiland, dat na een beslissing van een arbitragecommissie pas in 1989 werd ontruimd.
Restricties voor Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, 2014
(update 2013) Route van de Westoeverbarrière ten noorden, oosten en zuiden van Israëlisch West-Jeruzalem, Oost-Jeruzalem, Palestijnse dorpen en Israëlische nederzettingen insluitend

.

Israëlische nederzettingen in de Golan Hoogten, februari 1992

Langdurige bezettingen[bewerken]

In de Zesdaagse Oorlog van 1967 veroverde en bezette Israël de volgende gebieden:

  • de Westelijke Jordaanoever - dit gebied zou volgens VN-verdelingsplan van Palestina van 1947 deel van een Palestijns-Arabische staat moeten worden. In de oorlog van 1948, nadat zionistische leiders de staat Israël hadden uitgeroepen, bezette Transjordanië dit gebied, om het in 1950 te annexeren (de naam "Transjordanië" werd vervolgens veranderd in "Jordanië"). In 1967 veroverde en bezette Israël dit gebied. Sindsdien zijn er, in strijd met de Geneefse Conventies, Israëlische nederzettingen gesticht. Met de Akkoorden van Oslo van 1993 zouden stappen worden genomen om onder de Palestijnse Autoriteit binnen vijf jaar tot de vorming van een onafhankelijke Palestijnse staat te komen. Sinds die tijd echter heeft Israël de bezette Westelijke Jordaanoever voor een steeds groter deel onder zijn eigen administratief en militair bestuur gebracht en is van een zelfstandige Palestijnse staat nog niets verwezenlijkt.
  • Oost-Jeruzalem - in de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 had Israël West-Jeruzalem veroverd en bij zijn gebied gevoegd, hoewel VN-verdelingsplan van Palestina van november 1947 voorzag in een internationale status voor geheel Jeruzalem. Het oostelijk deel, Oost-Jeruzalem, met daarin de Oude Stad werd door Jordanië veroverd, die het in 1950 annexeerde (het werd onder de naam Al-Quds een Jordaanse gemeente). In de Zesdaagse Oorlog van 1967 werd ook dit deel van Jeruzalem door Israël veroverd en geannexeerd. Deze annexatie werd niet erkend en internationaal veroordeeld. In de Oslo-akkoorden van 1993-1994 werd de beslissing over de status van Jeruzalem nog vijf jaar vooruitgeschoven. Maar daar is geen gevolg aan gegeven.
  • de Gazastrook - in 1948 was deze door Egypte veroverd, maar nooit geannexeerd. Israël veroverde het gebied in 1967. In 2005 ontruimde Israël de nederzettingen en droeg het de controle over aan de Palestijnse Autoriteit. De Gazastrook werd in 2007 door middel van een algehele militaire blokkade geïsoleerd. De Verenigde Naties nemen het standpunt in dat deze blokkade een schending is van het internationaal humanitair recht aangezien de burgerbevolking er zeer onder te lijden heeft, en in feite gestraft wordt voor daden waaraan ze geen schuld heeft.[2]
  • de Golanhoogten - Syrisch gebied. Dit werd in de oorlog van 1967 bezet en deels (Israëlische nederzettingen) geannexeerd door Israël. Ook de Shebaa-boerderijen werden door Israël bezet en zich toegeëigend. De annexaties zijn op grond van onder meer de Geneefse Conventies internationaal veroordeeld en door geen enkele staat erkend.

Onderhandelingen[bewerken]

Op de Conferentie van Madrid[3] in oktober 1991 werd op bilateraal niveau onderhandeld. Vertegenwoordigers van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) waren hiervoor vanwege bezwaren door Israël echter niet uitgenodigd[4][5]

In 1993 werden deze onderhandelingen voortgezet tussen Israël en de PLO nadat beide partijen bevestigd hadden elkaar te zullen erkennen. Dit resulteerde in de Oslo-akkoorden in 1993 en 1994. Hiermee werd uitzicht geboden op een onafhankelijke Palestijnse staat, die binnen de gestelde termijn van vijf jaar na dato nog steeds niet tot stand is gebracht. Geschillen tussen Israël en Jordanië met betrekking tot de aanwezigheid van Palestijnse verzetsstrijders in Jordanië werden opgelost met een Vredesverdrag op 26 oktober 1994.[bron?]

De voortdurende bezettings- en nederzettingenpolitiek van Israël en de oorlogen in de Gazastrook staat akkoorden en vredesverdragen onder in de weg en zet ze onder spanning. De mogelijkheden om tot overeenstemming te komen worden daarbij ook door het veto van de Verenigde Staten geblokkeerd. [6]

Militaire wetten[bewerken]

In de bezette Palestijnse gebieden zijn de inwoners sinds 1967 onderworpen aan de militaire wetten van Israël. Dit in tegenstelling tot de Israëlische kolonisten in de nederzettingen, op wie het civiele recht van Israël van toepassing is.

Schending van internationale verdragen[bewerken]

Sinds de bezetting van deze gebieden is Israël herhaaldelijk gewezen op schendingen van Internationaal recht, mensenrechten en internationale verdragen of bepalingen daarin. Hieronder vallen ook de voorwaarden die waren gesteld aan de toetreding van Israël tot de VN: Nakomen van de verplichtingen in het Handvest van de Verenigde Naties.

Verder wordt Israël regelmatig gewezen op de Conventies van Genève over de bezette gebieden.

Door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties zijn sinds de bezetting van deze gebieden talrijke Resoluties uitgevaardigd, zoals Resolutie 476 Veiligheidsraad Verenigde Naties ten aanzien van de bezette gebieden, die ook weer teruggrijpt op de Resoluties 252, 267, 271 en 465.

Ten aanzien van Zuid-Libanon heeft de Veiligheidsraad al sinds 1982 vele resoluties uitgebracht, zoals 520, 509, 508, 501, 426, 425. Reeds vóór de Resolutie 1288 Veiligheidsraad Verenigde Naties in 2000.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]