Israëlische nederzetting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaart van de Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever (inclusief Oost-Jeruzalem)

Met Israëlische nederzetting wordt bedoeld een vestiging van Israëlische kolonisten in gebieden die door Israël zijn veroverd en bezet in de Zesdaagse Oorlog van 1967. Dergelijke, illegaal aangemerkte, nederzettingen bevinden zich op de bezette Westelijke Jordaanoever, in het door Israël wederrechtelijk geannexeerde Oost-Jeruzalem en op de op Syrië veroverde Golanhoogten. Tot 1979 respectievelijk 2005 waren er ook nederzettingen op het inmiddels aan Egypte teruggegeven schiereiland Sinaï, en in de Palestijnse Gazastrook.

Kenmerken en locaties[bewerken]

Een nederzetting kan bestaan uit zogenoemde outposts, enkele primitieve wooncontainers, campers of caravans, zonder veel accommodatie, moderne intensieve landbouwbedrijven, tot en met goed geoutilleerde satellietsteden, met elkaar en met het grondgebied van Israël verbonden door een parallel wegenstelsel, 'bypassroads', waar Palestijnen geen toegang tot hebben en waardoor hun dorpen en grondgebied van elkaar worden afgesloten. De overgrote meerderheid van de kolonisten is zionistisch en/of joods. 'Outposts' (buitenposten) worden door nederzettingen uitgezet ter uitbreiding van hun grondgebied. Deze zijn illegaal en moeten dan ook door Israël ontruimd worden, maar worden gedoogd en na enige tijd gelegaliseerd. Dit staat gesprekken met de Palestijnen over vrede in de weg[1][2][3]

Sommige nederzettingen zijn samengevoegd tot clusters, zoals Goesj Etsion terwijl andere worden gesitueerd rond Palestijnse dorpen en steden. Vaak bovenop een heuvel omdat vandaar de regio goed in de gaten gehouden kan worden en met elkaar verbonden door .

Israël ordent de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever onder zijn bestuur als het informele district Judea en Samaria.

De nederzettingen worden gebouwd buiten de Groene Lijn, de bestandslijn van 1949 die de feitelijke grens vormt tussen Israël en de Westelijke Jordaanoever. De Westoeverbarriëre is gedeeltelijk buiten deze grens opgetrokken op Palestijns grondgebied. Ze betrekt de Israëlische nederzettingen bij elkaar en isoleert daarmee de Palestijnse dorpen van elkaar en van hun akkers.

Vele nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever breiden zich uit door natuurlijke bevolkingsgroei en woningbouw. Met uitzondering van de charedisch-joodse nederzettingen is de migratiestroom negatief. Hierbij wordt vaak de slechte veiligheidssituatie als reden opgegeven.

In 2007 werden plannen gepubliceerd om in plaats van een legerkamp in het noordoosten van Samaria voor het eerst in jaren[bron?] een nieuwe nederzetting te stichten Dezen stuitten op internationale tegenstand, onder meer van de Verenigde Staten, aangezien deze als illegaal worden bestempeld (Zie: status van de nederzettingen). Voor de Palestijnse Autoriteit was de verdere uitbreiding van Joodse nederzettingen een reden om geen vredesbesprekingen meer te voeren tussen 2008 en medio mei 2010. Deze onderhandelingen waren gestrand na de oorlog in Zuid-Libanon in 2008.

Op 31 augustus 2014, tijdens de vredesonderhandelingen over het conflict in de Gazastrook 2014, werd bekend dat Israël van plan is om 400 hectare grond op de Westelijke Jordaanoever te annexeren. Het betreft het land van Palestijnse boeren in de buurt van de nederzettingencluster Goesj Etsion bij Bethlehem. Het omvat het grondgebied van vijf dorpen in het Gouvernement Bethlehem. Volgens de VS werkt dit 'contrapoductief' voor de vredesonderhandelingen.[4].

In het rapport van augustus 2014 van het Bureau voor de Coördinatie van Humanitaire Zaken (OCHA) wordt vermeld dat er 341.000 Israëlische kolonisten wonen in 135 nederzettingen en ongeveer 100 'outposts' (buitenposten) in gebied C (zie: Oslo-akkoorden) van de bezette Westelijke Jordaanoever (wat in strijd is met internationaal recht), die zich een grondgebied toeëigenen dat 9 keer groter is dan hun officieus begrensde en militair beschermde gebied[5].

Status van de nederzettingen[bewerken]

Verschillende internationale organisaties zoals de Verenigde Naties en de meeste landen, inclusief landen die in het algemeen Israël steunen, bestempelen de nederzettingen als illegaal en een aantal VN-veiligheidsraadsresoluties (446, 452, 465, 471) hebben ze dan ook als zodanig bestempeld.[6] Volgens de Israëlische regering zijn de nederzettingen wel legaal: de bepalingen die illegale nederzettingen in bezet gebied behandelen zouden niet opgaan voor de gebieden die Israël in 1967 veroverde omdat er volgens Israël geen wettige soevereine macht in die gebieden zou hebben bestaan. Israël noemt de gebieden niet "bezet" maar "betwist".[7]

In 1995, vlak na de Akkoorden van Oslo, woonden er in totaal 138.000 Joodse kolonisten in de Palestijnse gebieden (afgezien van Oost-Jeruzalem), in 2009 was dat verdubbeld tot 280.000. Het Rode Kruis schat het aantal in 2012 op 350.000. De schattingen voor de totale bevolking van de Westoever lopen uiteen van 2,5 tot 3,5 miljoen inwoners.

In het verleden is al vele malen door verschillende internationale autoriteiten, waaronder het Internationaal Gerechtshof en het Hooggerechtshof van Israël zelf, vastgesteld dat Israël wel degelijk bezetter van deze gebieden is. Artikel 49 van de Vierde Geneefse Conventie verbiedt de overbrenging van de eigen bevolking naar bezet gebied in het algemeen: het maakt hierbij geen verschil of dit onder dwang of uit vrije wil gebeurt. Het Internationale Rode Kruis (ICRC) heeft dit expliciet uitgesproken in zijn commentaar op de Geneefse Conventies en concludeert dat de nederzettingen in strijd zijn met het Humanitair Oorlogsrecht.[8]

Amnesty International drong er in april 2015 bij de Israëlische autoriteiten nogmaals op aan om een petitie te behandelen die op 31 juli 2011 bij het Hooggerechtshof juli 2011 was ingediend met betrekking tot bouwplanningsrechten en -organisaties van Palestijnse gemeenschappen in de C-gebieden die 60% van de bezette Westelijke Jordaanoever omvatten. In deze gebieden, die volledig onder Israëlische militaire controle staan wordt "de Vierde Geneefse Conventie geschonden" en vinden er oorlogsmisdaden plaats "onder artikel 8(2)(a)(iv) van het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof." Een onderzoek in 2013, uitgevoerd door het OCHA schatte dat er 297.000 Palestijnen in ongeveer 530 woongebieden woonden. Sinds de petitie van 31 juli 2011 tot april 2015 hadden de Israëlische autoriteiten meer dan 1875 gebouwen verwoest[9]. .

Nederzettingen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

  • (en) peacenow.org.il, Israëlische nederzettingenmonitor
  • (en) mfa.gov.il, standpunt Israëlische regering over nederzettingen