Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Mensenrechtenraad van de VN (UNHRC)
 
150px
Zaal van de Mensenrechtenraad
Zaal van de Mensenrechtenraad
Geschiedenis
Voorganger VN-Mensenrechtencommissie
Opgericht 15 maart 2006
Organisatie
Hoofdkantoor Vlag van Zwitserland Genève
Bestuursorgaan Algemene Vergadering
Doel Bevordering en bescherming van de mensenrechten over de hele wereld
Leden 47 / 192 staten
Bestuur
Voorzitter Vlag van Argentinië Federico Villegas
Sinds 1 januari 2022
Termijnduur 1 jaar
Voorganger Vlag van Fiji Nazahat Shameen Khan
Media
Website ohchr.org
 

De Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties (Engels: United Nations Human Rights Council, afgekort UNHRC) is een orgaan van de Verenigde Naties dat zich richt op de naleving van de verdragen voor de mensenrechten. Alle landen worden door de UNHRC beoordeeld, te beginnen met de landen die zitting hebben in deze raad. Het orgaan werd opgericht in 2006 ter vervanging van de politiek gestrande Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties, die werd opgericht in 1946 maar door velen als 'tandeloos' werd gezien, omdat er te veel landen in zaten die zelf ook mensenrechten schonden. De UNHRC-zetel werd geïnstalleerd in het Palais des Nations in Genève. Op 9 mei 2006 werden de raadsleden gekozen en op 19 juni 2006 werd de eerste officiële vergadering gehouden.

Structuur[bewerken | brontekst bewerken]

Vergaderingen[bewerken | brontekst bewerken]

De UNHRC houdt drie keer per jaar sessies, in maart, juni en september.[1] De UNHRC kan op verzoek van een derde van de lidstaten te allen tijde besluiten een speciale zitting te houden om mensenrechtenschendingen en noodsituaties aan te pakken. Tot december 2021, zijn er 32 speciale sessies geweest.[2]

Regionale verdeling[bewerken | brontekst bewerken]

 Afrika
 Azië
 Latijns-Amerika en Caraïben
 West-Europa en overige
 Oost-Europa
 VN-lid zonder plaats in een groepering
 Geen VN-lidstaat of VN-territorium

De landen zijn verdeeld in groepen (fracties), zodat er een gelijkmatige verdeling van zetels is voor de regio's van de wereld. De zetels zijn als volgt verdeeld:

  • Afrika: 13 leden
  • Azië: 13 leden
  • Latijns-Amerika en Caraïben: 8 leden
  • West-Europa en overige: 7 leden
  • Oost-Europa: 6 leden

Verkiezingstabel De volgende tabel biedt een overzicht van welke zetels er roterend in het eerste, tweede en derde jaar worden verkozen.

eerste jaar tweede jaar derde jaar Totaal
Afrika 4 leden 4 leden 5 leden 13
Azië 4 leden 4 leden 5 leden 13
Latijns-Amerika en Caraïben 2 leden 3 leden 3 leden 8
West-Europa en overige 2 leden 2 leden 3 leden 7
Oost-Europa 2 leden 2 leden 2 leden 6
14 15 18 47

Huidige leden[bewerken | brontekst bewerken]

 Afrika (13)
 Azië (13)
 Oost-Europa (6)
 Latijns-Amerika en Caraïben (8)
 West-Europa en overige (7)

De raad bestaat uit 47 lidstaten, die bij meerderheid van de leden van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties door middel van rechtstreekse en geheime stemming worden gekozen. De Algemene Vergadering houdt rekening met de bijdrage van de kandidaat-lidstaten aan de bevordering en bescherming van de mensenrechten, alsook met hun vrijwillige toezeggingen en toezeggingen in dit verband. De lidstaten worden voor 3 jaar gekozen en zijn herkiesbaar voor één extra termijn, waarna ze hun zetel moeten opgeven.[3]

Termijnen   Afrika (13) Azië (13) Latijns-Amerika
en Caraïben (8)
West-Europa
en overige (7)
Oost-Europa (6)
2020-2022[4] Vlag van Libië Libië
Vlag van Mauritanië Mauritanië
Vlag van Soedan Soedan
Vlag van Namibië Namibië
Vlag van Indonesië Indonesië
Vlag van Japan Japan
Vlag van Marshalleilanden Marshalleilanden
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Venezuela Venezuela
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Armenië Armenië
Vlag van Polen Polen
2021-2023[5] Vlag van Ivoorkust Ivoorkust
Vlag van Gabon Gabon
Vlag van Malawi Malawi
Vlag van Senegal Senegal
Vlag van China China
Vlag van Nepal Nepal
Vlag van Pakistan Pakistan
Vlag van Oezbekistan Oezbekistan
Vlag van Bolivia Bolivia
Vlag van Cuba Cuba
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Oekraïne Oekraïne
Vlag van Rusland Rusland[6][a]
Vlag van Tsjechië Tsjechië[7][b]
2022-2024[8] Vlag van Benin Benin
Vlag van Kameroen Kameroen
Vlag van Eritrea Eritrea
Vlag van Gambia Gambia
Vlag van Somalië Somalië
Vlag van India India
Vlag van Kazachstan Kazachstan
Vlag van Maleisië Maleisië
Vlag van Qatar Qatar
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Verenigde Arabische Emiraten
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Honduras Honduras
Vlag van Paraguay Paraguay
Vlag van Finland Finland
Vlag van Luxemburg Luxemburg
Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Litouwen Litouwen
Vlag van Montenegro Montenegro
Voorzitter (2022): Vlag van Argentinië Federico Villegas
  1. Rusland geschorst uit de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties vanaf 7 april 2022.
  2. Tsjechië neemt de zetel van Rusland over vanaf 10 mei 2022.

Schorsingen[bewerken | brontekst bewerken]

  • De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties schorste Libië per 1 maart 2011 als lid van de Mensenrechtenraad. Het besluit van de vergadering van 192 lidstaten was unaniem. De raad in Genève had de week ervoor zelf om de schorsing van Libië gevraagd vanwege de "grove en systematische schendingen van de mensenrechten" in het Noord-Afrikaanse land. De 47 lidstaten tellende raad veroordeelde tevens het brute geweld van de Libische overheid tegen betogers. VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon verwelkomde de beslissing van de Algemene Vergadering, evenals de resolutie van de Veiligheidsraad, die besloot de situatie in Libië voor te leggen aan het Internationaal Strafhof (ICC) in Den Haag. "Deze acties sturen een sterke en belangrijke boodschap uit", aldus Ban Ki-moon. "Een boodschap met grote consequenties in de regio en daarbuiten – dat er geen straffeloosheid is, dat zij die misdaden tegen de mensheid plegen, gestraft zullen worden, dat de fundamentele beginselen van gerechtigheid en verantwoordelijkheid zullen zegevieren." Het was van korte duur. Na de dood van Qadhafi kwam er een nieuwe regering. De Algemene Vergadering nam een resolutie aan waarmee het lidmaatschap van Libië in november 2011 werd hersteld.[9]
  • De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties besloot op 7 april 2022 Rusland te schorsen als lid van de Mensenrechtenraad. De Verenigde Staten hadden daarop aangedrongen na meldingen van mensenrechtenschendingen in Oekraïne. Van de 193 lidstaten stemden er 93 voor tijdelijke uitsluiting en dat bleek voldoende bij 58 onthoudingen en 24 nee-stemmers. In een reactie liet Moskou weten het lidmaatschap van de Mensenrechtenraad meteen te beëindigen.[10] De Russische regering sprak van een "illegaal en politiek gemotiveerd" besluit, volgens het Russische persbureau RIA Novosti. Het Amerikaanse verzoek om schorsing kwam nadat Oekraïne Rusland had beschuldigd van de moord op honderden burgers in Boetsja, een voorstad van Kiev. Rusland had landen gewaarschuwd dat een stem voor schorsing of onthouding zou worden beschouwd als een "onvriendelijk gebaar" met gevolgen voor de onderlinge banden.[10]

Kritiek[bewerken | brontekst bewerken]

Na de oprichting van de UNHRC kwam er kritiek op het functioneren ervan. Mensenrechtenorganisaties zeggen dat de raad wordt gecontroleerd door landen uit het Midden-Oosten en Afrika, vaak met ondersteuning van China, Rusland of Cuba. Deze groepen landen zouden elkaar niet veroordelen.[11] Ook zou er een tegen Israël gerichte cultuur zijn.[12][13] Zo veroordeelde de Mensenrechtenraad Israël vaker dan alle andere 191 lidstaten samen. VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon drukte de UNHRC in 2008 op het hart alle schendingen van mensenrechten te beoordelen, waar ook ter wereld. Sinds 1968 heeft Israël 32 resoluties geschonden[14] die het officiële overheidsbeleid en/of specifieke acties van Israël veroordeelden. Deze lijst[15] is gebaseerd op een studie van Steven Zunes, hoogleraar politieke wetenschappen aan de Universiteit van San Francisco. In zijn studie vermeed Zunes VN-resoluties op te nemen die volgens hem voor verschillende interpretaties vatbaar waren. Daarom zijn de bekende VN-resoluties 242 en 338 niet opgenomen in zijn lijst.

In september 2015 kreeg de organisatie zware kritiek door Saoedi-Arabië voorzitter te maken van een forum in de Mensenrechtenraad.[16] Volgens critici is het land mogelijk recordhouder van schendingen van de rechten van vrouwen, minderheden en dissidenten.[16] De raad is vaker aangesproken op het verstrekken van lidmaatschappen aan landen met een dubieuze reputatie op het gebied van mensenrechten, zoals de Volksrepubliek China, Qatar, Rusland en Venezuela.[16]

Begin juni 2017 bekritiseerde de Amerikaanse VN-ambassadeur Nikki Haley het functioneren van de mensenrechtenraad.[17] De Verenigde Staten hebben al lange tijd kritiek op de raad met betrekking tot de mensenrechtensituatie in Israël. Onder president George W. Bush heeft het land het werk van de raad drie jaar lang geboycot vanwege de eenzijdige en herhaalde kritiek op Israël en de weigering van de raad flagrante schendingen van mensenrechten in Soedan en andere landen te veroordelen.[18] In 2009 besloot president Obama weer deel te nemen in de hoop de effectiviteit van de UNHRC te vergroten.[18] Haley riep de raad ook op strenge resoluties aan te nemen tegen de mensenrechtenschendingen in Venezuela, Syrië, Wit-Rusland, Eritrea en Congo. Als de UNHRC zich onvoldoende aanpaste, zouden de Verenigde Staten zich beraden op hun positie.[19] Op 19 juni 2018 maakte de Amerikaanse ambassadeur bij de VN, Nikki Haley, inderdaad bekend dat de Verenigde Staten zich zouden terugtrekken uit de raad, na meerdere keren te hebben aangegeven dat hervorming nodig was. Onder president Joe Biden werd dit beleid weer herzien en op 1 januari 2022 keerde het land terug in de raad.[20]

Rapporteurs[bewerken | brontekst bewerken]

De Speciale Procedures van de Mensenrechtenraad zijn onafhankelijke mensenrechtenexperts met mandaten om te rapporteren en te adviseren over mensenrechten vanuit een thematisch of landspecifiek perspectief. Het systeem van speciale procedures is een centraal element van het mensenrechtenapparaat van de Verenigde Naties en omvat alle mensenrechten: burgerlijke, culturele, economische, politieke en sociale rechten. [21]

In het kader van de evaluatie van zijn werkzaamheden en werking in 2011:

  • opnieuw de verplichting van de staten om aan de bijzondere procedures mee te werken,
  • herhaalde de integriteit en onafhankelijkheid van de bijzondere procedures,
  • bevestigde de beginselen van samenwerking, transparantie en verantwoordingsplicht en de rol van het systeem van speciale procedures bij het vergroten van de capaciteit van de Mensenrechtenraad om mensenrechtensituaties aan te pakken.

De lidstaten bevestigden dat zij sterk gekant zijn tegen represailles tegen personen die samenwerken met de Verenigde Naties en haar mensenrechtenmechanisme en vertegenwoordigers.

De raad erkende voorts het belang van transparante, adequate en billijke financiering ter ondersteuning van alle speciale procedures overeenkomstig hun specifieke behoeften (zie resolutie 16/21 van de MENSENRECHTENRAAD).

Speciale procedures zijn individuele deskundigen[bewerken | brontekst bewerken]

Speciale procedures zijn ofwel een individu (genaamd "Speciale Rapporteur" of "Onafhankelijke Expert") of een werkgroep bestaande uit vijf leden, één van elk van de vijf regionale groeperingen van de Verenigde Naties: Afrika, Azië, Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, Oost-Europa en de Westelijke groep. De speciale rapporteurs, onafhankelijke deskundigen en leden van de werkgroepen worden benoemd door de Mensenrechtenraad en treden op persoonlijke titel op.

Zij verbinden zich ertoe onafhankelijkheid, efficiëntie, bekwaamheid en integriteit te handhaven door middel van eerlijkheid, onpartijdigheid, eerlijkheid en goede trouw. Zij zijn geen personeelsleden van de Verenigde Naties en ontvangen geen financiële vergoeding. De onafhankelijke status van de mandaathouders is van cruciaal belang om hun functies in alle onpartijdigheid te kunnen vervullen. De ambtstermijn van een mandaathouder in een bepaalde functie, of het nu gaat om een thematisch of een landenmandaat, is beperkt tot maximaal zes jaar.

Speciale procedures hebben een afgebakende werkomvang[bewerken | brontekst bewerken]

Met de steun van het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Mensenrechten (OHCHR), Speciale Procedures:

  • landenbezoeken afleggen;
  • optreden tegen individuele gevallen van vermeende schendingen en zorgen van bredere, structurele aard door mededelingen te sturen naar staten;
  • thematische studies uit te voeren en deskundigenoverleg bijeen te roepen, wat bijdraagt tot de ontwikkeling van internationale mensenrechtennormen;
  • zich bezighouden met belangenbehartiging en het publieke bewustzijn vergroten, en
  • advies geven voor technische samenwerking.

Speciale Procedures rapporteren jaarlijks aan de Mensenrechtenraad en de meerderheid van de mandaten rapporteert ook jaarlijks aan de Algemene Vergadering.

Sinds september 2020 zijn er 44 thematische en 11 landenmandaten

Samenstelling Mensenrechtenraad per jaar[bewerken | brontekst bewerken]

De Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties werd opgericht in 2006 ter vervanging van de politiek gestrande Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties. Die commissie werd opgericht in 1946, maar werd door velen als 'tandeloos' gezien omdat er te veel landen in zaten die zelf ook mensenrechten schonden.
Hieronder de overzichten van de leden en hun voorzitters sinds de oprichting in 2006.

Voormalige leden[bewerken | brontekst bewerken]

Termijnen   Afrika (13) Azië (13) Latijns-Amerika
en Caraïben (8)
West-Europa
en overige (7)
Oost-Europa (6)
2006-2007
[22][23][a]
Vlag van Algerije Algerije
Vlag van Marokko Marokko
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Vlag van Tunesië Tunesië
Vlag van Bahrein Bahrein
Vlag van India India
Vlag van Indonesië Indonesië
Vlag van de Filipijnen Filipijnen
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Ecuador Ecuador
Vlag van Finland Finland
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Polen Polen
Vlag van Tsjechië Tsjechië
2006-2008
[22][23][b]
Vlag van Gabon Gabon
Vlag van Ghana Ghana
Vlag van Mali Mali
Vlag van Zambia Zambia
Vlag van Japan Japan
Vlag van Pakistan Pakistan
Vlag van Sri Lanka Sri Lanka
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Guatemala Guatemala
Vlag van Peru Peru
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Roemenië Roemenië
Vlag van Oekraïne Oekraïne
2006-2009
[22][23]
Vlag van Djibouti Djibouti
Vlag van Kameroen Kameroen
Vlag van Mauritius Mauritius
Vlag van Nigeria Nigeria
Vlag van Senegal Senegal
Vlag van Bangladesh Bangladesh
Vlag van China China
Vlag van Jordanië Jordanië
Vlag van Maleisië Maleisië
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië
Vlag van Cuba Cuba
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Uruguay Uruguay
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Canada Canada
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan
Vlag van Rusland Rusland
2008-2010
[24]
Vlag van Egypte Egypte
Vlag van Angola Angola
Vlag van Madagaskar Madagaskar
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Vlag van India India
Vlag van Indonesië Indonesië
Vlag van Qatar Qatar
Vlag van de Filipijnen Filipijnen
Vlag van Bolivia Bolivia
Vlag van Nicaragua Nicaragua
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Italië Italië
Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina
Vlag van Slovenië Slovenië
2009-2011
[25]
Vlag van Burkina Faso Burkina Faso
Vlag van Gabon Gabon
Vlag van Ghana Ghana
Vlag van Zambia Zambia
Vlag van Bahrein Bahrein
Vlag van Japan Japan
Vlag van Pakistan Pakistan
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Chili Chili
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Slowakije Slowakije
Vlag van Oekraïne Oekraïne
2010-2012
[26]
Vlag van Djibouti Djibouti
Vlag van Kameroen Kameroen
Vlag van Mauritius Mauritius
Vlag van Nigeria Nigeria
Vlag van Senegal Senegal
Vlag van Bangladesh Bangladesh
Vlag van China China
Vlag van Jordanië Jordanië
Vlag van Kirgizië Kirgizië
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië
Vlag van Cuba Cuba
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Uruguay Uruguay
Vlag van België België
Vlag van Noorwegen Noorwegen
Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Hongarije Hongarije
2011-2013
[27]
Vlag van Angola Angola
Vlag van Libië Libië [28][c][29][d]
Vlag van Mauritanië Mauritanië
Vlag van Oeganda Oeganda
Vlag van Qatar Qatar
Vlag van Maleisië Maleisië
Vlag van Malediven Malediven
Vlag van Thailand Thailand
Vlag van Ecuador Ecuador
Vlag van Guatemala Guatemala
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Moldavië Moldavië
Vlag van Polen Polen
2012-2014
[30]
Vlag van Benin Benin
Vlag van Botswana Botswana
Vlag van Burkina Faso Burkina Faso
Vlag van Congo-Brazzaville Congo-Brazzaville
Vlag van India India
Vlag van Indonesië Indonesië
Vlag van Koeweit Koeweit
Vlag van de Filipijnen Filipijnen
Vlag van Chili Chili
Vlag van Costa Rica Costa Rica
Vlag van Peru Peru
Vlag van Italië Italië
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Vlag van Roemenië Roemenië
Vlag van Tsjechië Tsjechië
2013-2015
[31]
Vlag van Ethiopië Ethiopië
Vlag van Ivoorkust Ivoorkust
Vlag van Gabon Gabon
Vlag van Kenia Kenia
Vlag van Sierra Leone Sierra Leone
Vlag van Japan Japan
Vlag van Kazachstan Kazachstan
Vlag van Pakistan Pakistan
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Verenigde Arabische Emiraten
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Venezuela Venezuela
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Ierland Ierland
Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Estland Estland
Vlag van Montenegro Montenegro
2014-2016
[32]
Vlag van Algerije Algerije
Vlag van Marokko Marokko
Vlag van Namibië Namibië
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Vlag van China China
Vlag van Malediven Malediven
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië
Vlag van Vietnam Vietnam
Vlag van Cuba Cuba
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië
Vlag van Rusland Rusland
2015-2017
[33]
Vlag van Botswana Botswana
Vlag van Congo-Brazzaville Congo-Brazzaville
Vlag van Ghana Ghana
Vlag van Nigeria Nigeria
Vlag van Bangladesh Bangladesh
Vlag van Indonesië Indonesië
Vlag van India India
Vlag van Qatar Qatar
Vlag van Bolivia Bolivia
Vlag van El Salvador El Salvador
Vlag van Paraguay Paraguay
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Portugal Portugal
Vlag van Albanië Albanië
Vlag van Letland Letland
2016-2018
[34]
Vlag van Burundi Burundi
Vlag van Ivoorkust Ivoorkust
Vlag van Ethiopië Ethiopië
Vlag van Kenia Kenia
Vlag van Togo Togo
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Vlag van Kirgizië Kirgizië
Vlag van Mongolië Mongolië
Vlag van de Filipijnen Filipijnen
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Verenigde Arabische Emiraten
Vlag van Ecuador Ecuador
Vlag van Panama Panama
Vlag van Venezuela Venezuela
Vlag van België België
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vlag van Georgië Georgië
Vlag van Slovenië Slovenië
2017-2019
[35]
Vlag van Egypte Egypte
Vlag van Rwanda Rwanda
Vlag van Tunesië Tunesië
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Vlag van China China
Vlag van Irak Irak
Vlag van Japan Japan
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië
Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Cuba Cuba
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten [36][e]
Vlag van IJsland IJsland [37][f]
Vlag van Kroatië Kroatië
Vlag van Hongarije Hongarije
2018-2020
[38]
Vlag van Angola Angola
Vlag van Congo-Kinshasa Congo-Kinshasa
Vlag van Nigeria Nigeria
Vlag van Senegal Senegal
Vlag van Afghanistan Afghanistan
Vlag van Nepal Nepal
Vlag van Pakistan Pakistan
Vlag van Qatar Qatar
Vlag van Chili Chili
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Peru Peru
Vlag van Australië Australië
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Slowakije Slowakije
Vlag van Oekraïne Oekraïne
2019-2021
[39]
Vlag van Burkina Faso Burkina Faso
Vlag van Kameroen Kameroen
Vlag van Eritrea Eritrea
Vlag van Somalië Somalië
Vlag van Togo Togo
Vlag van Bahrein Bahrein
Vlag van Bangladesh Bangladesh
Vlag van Fiji Fiji
Vlag van India India
Vlag van de Filipijnen Filipijnen
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Bahama's Bahama's
Vlag van Uruguay Uruguay
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Vlag van Denemarken Denemarken
Vlag van Italië Italië
Vlag van Bulgarije Bulgarije
Vlag van Tsjechië Tsjechië
  1. Deze landen werden voor een periode van één jaar gekozen.
  2. Deze landen werden voor een periode van twee jaren gekozen.
  3. Libië geschorst uit de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties vanaf 1 maart 2011.
  4. Schorsing van Libië opgeheven vanaf 18 november 2011.
  5. Verenigde Staten stapt uit de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties vanaf 19 juni 2018.
  6. IJsland vervangt de Verenigde Staten die uit de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties zijn gestapt.

Voormalige voorzitters[bewerken | brontekst bewerken]

Het Bureau van de raad bestaat uit vijf personen - een voorzitter en vier ondervoorzitters - die de vijf regionale fracties vertegenwoordigen. Ze dienen voor een jaar, in overeenstemming met de jaarlijkse cyclus van de raad.

Naam Land Periode
1 Luis Alfonso de Alba Vlag van Mexico Mexico 19 juni 2006 - 18 juni 2007
2 Doru Romulus Costea Vlag van Roemenië Roemenië 19 juni 2007 - 18 juni 2008
3 Martin Ihoeghian Uhomoibhi Vlag van Nigeria Nigeria 19 juni 2008 - 18 juni 2009
4 Alex Van Meeuwen Vlag van België België 19 juni 2009 - 18 juni 2010
5 Sihasak Phuangketkeow Vlag van Thailand Thailand 19 juni 2010 - 18 juni 2011
6 Laura Dupuy Lasserre Vlag van Uruguay Uruguay 19 juni 2011 - 31 december 2012
7 Remigiusz Henczel Vlag van Polen Polen 1 januari 2013 - 31 december 2013 [40]
8 Baudelaire Ndong Ella Vlag van Gabon Gabon 1 januari 2014 - 31 december 2014
9 Joachim Rücker Vlag van Duitsland Duitsland 1 januari 2015 - 31 december 2015
10 Choi Kyong-lim Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea 1 januari 2016 - 31 december 2016
11 Joaquín Alexander Maza Martelli Vlag van El Salvador El Salvador 1 januari 2017 - 31 december 2017
12 Vojislav Šuc Vlag van Slovenië Slovenië 1 januari 2018 - 31 december 2018
13 Coly Seck Vlag van Senegal Senegal 1 januari 2019 - 31 december 2019
14 Elisabeth Tichy-Fisslberger Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 1 januari 2020 - 31 december 2020 [41]
15 Nazahat Shameen Khan Vlag van Fiji Fiji 1 januari 2021 - 31 december 2021 [42]
16 Federico Villegas Vlag van Argentinië Argentinië 1 januari 2022 - heden [43]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

Vlag van Verenigde Naties
Fondsen en programma's:UNDP · ( UNCDF · UNV ) · UNEP · UNFPA · UN-HABITAT · UNICEF · WFP
Onderzoek en training:UNICRI · UNIDIR · UNITAR · UNRISD · UNSSC · UNU · ( UNU-OP · UNU-CRIS )
Andere entiteiten en lichamen:ITC · UNAIDS · UNCTAD · UNGEGN · UNGGIM · UNHCR · UNOPS · UNRWA · UN-WOMEN
Gerelateerde organisaties:CTBTO · IAEA · ICC · IOM · ISA · ITLOS · OPCW · WTO
Gespecialiseerde agentschappen:FAO · ICAO · IFAD · ILO · IMF · IMO · ITU · UNESCO · UNIDO · UNWTO · UPU · WHO · WIPO · WMO · Wereldbank · ( IBRD · IDA · IFC )
Regionale commissies:ECA · ECE · ECLAC · ESCAP · ESCWA
Ministeries en kantoren:EOSG · DCO · DESA · DGACM · DGC · DMSPC · DOS · DPO · DPPA · DSS · OCHA · OCT · ODA · OHCHR · OIOS · OLA · OOSA
OSAA · SRSG/CAAC · SRSG/SVC · SRSG/VAC · UNDRR · UNODC · UNOG · UN-OHRLLS · UNON · UNOP · UNOV
Overige:UNFCCC · UNHRC