Delta Air Lines

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Delta Air Lines
IATA

DL

ICAO

DAL

Roepletters

DELTA AIRLINES

Delta Air Lines Airbus A350-941
Delta Air Lines Airbus A350-941
Opgericht 1928, als Delta Air Service
Hubs zie #Hubs
Vloot 847 vliegtuigen (waarvan 191 geleased zijn)[1]
Bestemmingen 323[2]
Frequentflyer-programma SkyMiles
Alliantie SkyTeam
Moederbedrijf Delta Air Lines, Inc.
Hoofdkantoor Atlanta, Georgia, Verenigde Staten
Sleutelfiguren Gerald Grinstein, CEO
Website http://www.delta.com
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart
Het hoofdkantoor van Delta Air Lines in Atlanta
Delta in het oude kleurenschema vertrekt van Schiphol
Een Boeing 747 (overgenomen van NWA) in het nieuwe kleurenschema van Delta
Drie Airbus A330-staarten van Delta op Luchthaven Schiphol

Delta Air Lines is een Amerikaanse luchtvaartmaatschappij die lid is van de SkyTeam-alliantie. Het is een onderdeel van het beursgenoteerde Delta Air Lines, Inc.

Activiteiten[bewerken]

Delta heeft een nationaal en internationaal netwerk en vliegt op bestemmingen in Noord-Amerika, Zuid-Amerika, Europa, Afrika en Azië. Delta's thuisbasis, Hartsfield-Jackson Atlanta International Airport in Atlanta is in passagiersaantallen het grootste vliegveld ter wereld. Andere hubs van Delta zijn in Amsterdam, Cincinnati, Detroit, Minneapolis-St. Paul, New York (2×), Parijs, Salt Lake City, Seattle en Tokio.[2] Met 323 bestemmingen in 57 landen[2] heeft Delta een groot internationaal routenetwerk.

Delta heeft voor vluchten tussen New York-LaGuardia, Boston, Washington D.C. en Chicago en voor vluchten tussen Los Angeles, San Francisco en Seattle een shuttledienst die vooral op de zakelijke klant is gericht, Delta Shuttle. Voor andere binnenlandse vluchten is Delta Connection verantwoordelijk.

Geschiedenis[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Delta Air Lines, Inc. voor de geschiedenis het moederbedrijf van de luchtvaartmaatschappij

Delta werd in 1928 opgericht in Monroe. Al gauw verhuisde Delta naar Atlanta, waar het tot op de dag van vandaag zou blijven. Vanuit Atlanta begon Delta met lijndiensten naar Chicago, New Orleans en Cincinnati (Ohio), wat later een hub zou worden.

In de jaren vijftig begon men met vluchten naar het Caraïbisch gebied en Venezuela. Delta was de eerste klant voor de DC-8 en de DC-9. In 1970 had Delta enkel nog straalvliegtuigen.

In 1970 bestelde Delta een aantal Boeing 747's maar hield ze niet lang. In plaats daarvan focusseerde men zich op de DC-10 en de Lockheed L-1011 Tristar. Een tijd van grote groei brak aan voor Delta: in 1979 was Delta de eerste luchtvaartmaatschappij die het lukte om elke maand een miljoen passagiers vanuit één luchthaven te vervoeren (Atlanta). In de jaren tachtig bestelde Delta grote aantallen Boeing 767's, die nog steeds deel uitmaakten van de vloot in 2017.

Na het faillissement van PanAm kocht Delta diens rechten voor trans-Atlantische vluchten en maakte een enorme groei door. Delta heeft tegenwoordig nog steeds het grootste trans-Atlantische netwerk ter wereld. In 2000 was Delta betrokken bij de oprichting van de luchtvaartalliantie SkyTeam.

Fusie met Northwest Airlines[bewerken]

Op 14 april 2008 werd de overname van Northwest Airlines, Inc. door Delta Air Lines, Inc. aangekondigd. De nieuw gevormde luchtvaartmaatschappij gaat opereren onder de naam Delta Air Lines. De fusie werd op 29 oktober 2008 officieel goedgekeurd door de Amerikaanse instanties. Hoewel beide maatschappijen initieel onder eigen vlag door bleven vliegen, opereren ze sinds 1 januari 2010 onder hetzelfde vliegcertificaat.[3] Op diezelfde dag werd ook de thuishaven van NWA Cargo in Alaska gesloten. In februari 2010 is het merk Northwest volledig verdwenen.[4]

Na de fusie met Northwest gingen de reeds bestaande joint ventures op de trans-Atlantische markt (Northwest-KLM en Delta-Air France) op in een joint venture tussen Air France-KLM, Delta Air Lines, en later Alitalia.[5]

Samenwerking met Virgin Atlantic Airways[bewerken]

Medio december 2012 werd bekend dat Delta Air Lines Inc. het belang van 49% in Virgin Atlantic Airways van Singapore Airlines zou kopen.[6] Hierdoor kreeg Delta toegang tot de landingsrechten van Virgin op Londen Heathrow en de twee zetten verder een samenwerkingsverband op voor trans-Atlantische vluchten. Delta had destijds een marktaandeel van 9% op de route tussen New York en Londen, maar met deze samenwerking met Virgin kwam het aandeel op 36%.[7]

Jv en aandelenbelang in Aeroméxico[bewerken]

In augustus 2016 kwam een Open Skies overeenkomst met Mexico tot stand. Dit opende de weg om met Aeroméxico een joint venture op te zetten voor het vliegverkeer tussen Mexico en de Verenigde Staten. Delta had al in 2012 een klein aandelenbelang in de onderneming genomen, maar heeft dit in maart 2017 verhoogd naar 36,2%.[8] Delta betaalde MXN 53 (US$ 2,70) per aandeel of US$ 620 miljoen in totaal.[8] Delta heeft nog opties om het belang verder te verhogen tot 49%.[8]

Hubs[bewerken]

Plaats Luchthaven
Atlanta Hartsfield-Jackson Atlanta International Airport (grootste hub)
Amsterdam Schiphol
Cincinnati Cincinnati/Northern Kentucky International Airport
Detroit Detroit Metropolitan Wayne County Airport (na Atlanta de grootste hub)
Minneapolis-St. Paul Minneapolis-Saint Paul International Airport
New York John F. Kennedy International Airport (voornamelijk internationaal)
LaGuardia (binnenlandse vluchten)
Parijs Aéroport de Paris-Charles de Gaulle
Salt Lake City Salt Lake City International Airport (regionale hub voor westelijke deel van de Verenigde Staten)
Tokio Luchthaven Narita[9]

Vloot[bewerken]

Vliegtuig In gebruik[1] Orders Passagiers Opmerkingen
F J Y+ Y Totaal
Airbus A220-100 75 109 Leveringen vanaf eind 2018
Airbus A319-100 57 12 0 18 102 132 Krijgen allemaal 132 stoelen
Airbus A320-200 62 16 0 18 123 157 Krijgen allemaal 157 stoelen
Airbus A321-200 58 68 20 0 29 143 192 Leveringen tot 2019
Vervangen de McDonnell Douglas MD-88, Boeing 757-200 en 767-300
Airbus A321 NEO - 100 20 0 30 147 197 Alle 100 Toestellen moeten tussen 2020 en 2023 worden geleverd. Een groot aantal vliegtuigen wordt door de Airbus-fabriek in Alabama geassembleerd
Airbus A330-200 11 0 34 32 168 234
Airbus A330-300 31 0 34 40 219 293 Launch customer voor Airbus A330-330HGW
Airbus A330-900neo 25 nog niet bekend Launch customer
Eerste leveringen volgens planning begin 2019; vervangen de Boeing 767-300ER
Zullen worden gebruikt op de trans-Atlantische routes
Order onder voorbehoud, wordt mogelijk deels ingetrokken.[10]
Airbus A350-900 11 14 0 32 48 226 306 Leveringen volgens planning begin 2017
Vervangen de Boeing 747-400
Krijgen Delta One Suites en Delta Premium
Order onder voorbehoud, wordt mogelijk deels ingetrokken.[10]
Boeing 717-200 91 12 0 20 78 110 Grootste gebruiker van de Boeing 717
Boeing 737-700 10 12 0 18 94 124
Boeing 737-800 77 16 0 18 126 160
Boeing 737-900ER 100 30 20 0 21 139 180 Worden volgens planning geleverd voor 2019
Vervangen de oudere Boeing 757-200's en 767-300's
Boeing 757-200
111 20 0 29 150 199 Grootste gebruiker van de Boeing 757-200
Oudere vliegtuigen worden vervangen door de Boeing 737-900ER
Krijgen allemaal 199 passagiersstoelen
11 vliegtuigen hebben een VIP configuratie
72 0 0 72
Boeing 757-300 16 24 0 32 178 234
Boeing 767-300 2 30 0 28 203 261 Worden in 2018 vervangen door de Boeing 737-900ER
Boeing 767-300ER 56 0 26 29 171 226 Oudere vliegtuigen worden vervangen door de A330-900NEO
36 143 208
32 211
Boeing 767-400ER 21 0 40 28 178 246 Grootste gebruiker van de Boeing 767-400ER
Boeing 777-200ER 8 0 37 36 218 291 Samen met Emirates de grootse gebruiker van de Boeing 777-200LR
Krijgen Delta One Suites en Delta Premium vanaf 2018
Boeing 777-200LR 10
McDonnell Douglas MD-88 101 16 0 25 108 149 Grootste gebruiker van de McDonnell Douglas MD-88
Worden vanaf zomer 2017 uitgefaseerd
Worden vervangen door de Airbus A321 en de Bombardier CS100
McDonnell Douglas MD-90-30 52 16 0 25 117 158 Grootste gebruiker van de McDonnell Douglas MD-90-30
Worden aangepast naar 158 stoelen
Totaal 885 312 Laatst bijgewerkt op 22 juli 2018

Codeshare- en SkyMilespartners[bewerken]

Trivia[bewerken]

In 2008 draaide Delta een serie veiligheidsvideo's met als hoofdpresentatrice stewardess Katherine Lee. Met haar hoge jukbeenderen en brede en verwelkomende glimlach werd Lee snel vergeleken met Angelina Jolie en zo werd snel de bijnaam "Deltalina" (van "Delta" plus "-lina") uitgeroepen op blogs en op YouTube.[11] Vanwege de humoristische benadering en nationale en internationale aandacht werden de video's zeer populair op YouTube, met meer dan 2,5 miljoen hits.[12][11]

De video's ware opvallend, omdat ze de aandacht van de passagiers met meerdere technieken trekken:

  • het uiterlijk van Deltalina op zich;[11]
  • verrassingselementen in de loop van de video;[13]
  • humor - inclusief het klassieke kwispelen van Deltalina's wijsvinger bij de waarschuwing: "Smoking is not allowed on any Delta Flight" (Roken is niet toegestaan op welke vlucht van Delta dan ook).[13] Een ander voorbeeld is het glimmen van de tand van een andere steward, de Nederlandssprekende Perry de Vlugt[14] door middel van een elektronische truc, als hij toont hoe men correct een reddingsvest gebruikt.[11]

Externe link[bewerken]

Logo Wikimedia Commons
Commons heeft mediabestanden op de pagina Delta Air Lines.