Elinor Ostrom

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nobelprijsmedaille  Elinor Ostrom
1933-2012
Nobel Prize 2009-Press Conference KVA-30.jpg
Geboorteland Verenigde Staten
Geboorteplaats Los Angeles
Plaats van overlijden Bloomington (Indiana)
Prijs van de Zweedse Rijksbank voor economie
In 2009
Reden analyse van economisch bestuur, vooral in het publieke veld
Samen met Oliver E. Williamson
Voorganger(s) Paul Krugman
Opvolger(s) Peter A. Diamond, Dale Mortensen, Christopher Pissarides

Elinor Ostrom (geboren als Elinor Claire Awan) (Los Angeles, 7 augustus 1933Bloomington (Indiana), 12 juni 2012) was een Amerikaans politieke wetenschapper en Nobelprijswinnaar.

Ostrom kreeg in 2009 de Prijs van de Zweedse Rijksbank voor economie (die ze deelde met Oliver E. Williamson) voor haar analyse van economisch bestuur, vooral voor gemeenschappelijke voorraden. Hiermee was zij de eerste vrouwelijke winnaar van een Nobelprijs voor economische wetenschappen.

Zij was hoogleraar aan de Indiana University Bloomington en oprichtster en directeur van het onderzoekscentrum voor institutionele diversiteit aan de Arizona State University.

In januari 2018 is het nieuwe gebouw van de faculteit der Managementwetenschappen aan de Radboud Universiteit Nijmegen naar haar vernoemd.

Opleiding[bewerken]

Elinor Claire Awan groeide op in Los Angeles. Haar ouders, een protestantse muzikante en een joodse decorontwerper, gingen vroeg scheiden en hadden als kunstenaars weinig geld. Door als zwemlerares bij te verdienen, kon ze haar College opleiding bekostigen. Omdat ze op Beverly Hills High School, vlakbij haar woning, zat, waar bijna iedereen naar College ging, besloot ze ook naar College te gaan, terwijl dat in haar familie een buitengewone keuze was.

Elinor behaalde haar B.A. in politiekwetenschappen in 1954, na slechts drie jaar aan de UCLA, door regelmatig cursussen in de zomer te boeken en, met behulp van meerdere bijbanen, zonder een studieschuld. Het was voor haar niet mogelijk een PhD in economie te volgen, omdat ze op High School geen trigonometrie in haar vakkenpakket had gehad. In plaats daarvan deed ze een M.A (1962) en een PhD (1965) in politiekwetenschappen aan de UCLA, waar ze in 1963 met Vincent Ostrom trouwde.

Elinor Ostrom werkte mee aan onderzoek over de politieke en economische omgang met grondwater in Californië, met name de West Basin. Hierbij viel haar op dat gedeelde hulpbronnen voor een groep mensen zeer lastig te beheren zijn. Haar man en andere onderzoekers stelden in "The organization of government in metropolitan areas" (1961) dat polycentrisme in tegenstelling tot centralisatie een veelbelovende strategie was. Omdat dit de standpunten van hun werkgevers tegensprak, verlieten de Ostroms de UCLA en verhuisden naar Bloomington, Indiana, waar beiden aan de Indiana University gingen werken. Elinor Ostrom bleef haar hele leven onderzoeker en werkte zelfs op de dag voor haar dood (ze leed sinds oktober 2011 aan alvleesklierkanker) nog met andere onderzoekers aan wetenschappelijke publicaties.

Commons[bewerken]

Elinor Ostrom is bekend voor haar werk op het gebied van commons: terwijl economen er lang van uit gingen dat gemeenschappelijk gebruik van natuurlijke hulpbronnen automatisch tot overmatig gebruik en uitputting hiervan moest lijden (de tragedie van de meent), bewees Elinor Ostrom het tegendeel door onderzoek naar kleine groepen te doen die dit probleem onderling opgelost hadden. De volgende stelling is daarom bekend als de wet van Ostrom: een ordening van hulpbronnen die in de praktijk werkt, kan ook in theorie werken.

Volgens Ostrom zijn er 8 "design principes" voor stabiel beheer van gedeelde hulpbronnen:

  1. Duidelijke definities (wat de commons zijn en wie de bezitters zijn)
  2. Aanpassing aan lokale gesteldheden
  3. Gemeenschappelijke besluitvorming door de bezitters
  4. Toezicht door of in opdracht van de bezitters
  5. Strafmaatregels bij misbruik
  6. Goedkope en laagdrempelige arbitrage bij geschillen
  7. Zelfbeheer van de gemeenschap en herkenning door hogere autoriteiten
  8. Voor grootschalige commons bronnen een gelaagd systeem met lokale groepen

Het onderzoek naar commons maakt deel uit van het raamwerk van sociaal-ecologische systemen, een actief gebied van onderzoek waar zelfbeheer en commons een belangrijk deel van uitmaken.

Externe links[bewerken]