Naar inhoud springen

Eugène Simonis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Eugène Simonis
lithografie van Simonis door Charles Baugniet, gepubliceerd in Les Artistes Contemporains (1836)
lithografie van Simonis door Charles Baugniet, gepubliceerd in Les Artistes Contemporains (1836)
Persoonsgegevens
Volledige naam Louis Eugène Simonis
Geboren Luik, 11 juli 1810
Overleden Koekelberg, 11 juli 1882
Geboorteland België
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van LuikBewerken op Wikidata
Leermeester François-Joseph Dewandre, Carlo FinelliBewerken op Wikidata
Beroep beeldhouwer
Oriënterende gegevens
Leerling(en) Paul Du Bois, Julien Dillens, Charles SamuelBewerken op Wikidata
Bekende werken ruiterstandbeeld van Godfried van BouillonBewerken op Wikidata
Werklocatie Luik,[1] Rome (1830; 1836),[1] Brussel[1]Bewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de BelgiqueBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Grootofficier in de Leopoldsorde, Orde van Verdienste van de Heilige Michaël, Orde van Mejidie, Officier in de Leopoldsorde, Boursier de la fondation Lambert DarchisBewerken op Wikidata
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Louis Eugène Simonis (Luik, 11 juli 1810Koekelberg, 11 juli 1882) was een Belgisch beeldhouwer.[2]

Leven en werk

[bewerken | brontekst bewerken]

Simonis was een zoon van een mandenmaker. Hij studeerde aan de Luikse École de Dessin (de latere Academie) onder François-Joseph Dewandre. In 1828 won hij de Prijs van de Fonation d'Archis. Als negentienjarige vertrok hij naar Italië, om in Bologne en Rome zijn studie voort te zetten. Hij werkte er op de ateliers van Mathieu Kessels en Carlo Finelli.[3] Weer terug in België werd hij leraar aan de Luikse Academie. Hij verhuisde later naar Brussel, waar hij leraar (1863-overlijden) en directeur (1863-1877) werd aan de Koninklijke Academie.[2] Tot zijn leerlingen behoorden Isidore De Rudder, Albert Desenfans, Constant Devreese, Godefroid Devreese, Julien Dillens, Paul Du Bois, Hendrik Pickery, Charles Samuel en Thomas Vinçotte.

In 1851 werd Simonis benoemd tot officier in de Leopoldsorde. Hij overleed in 1882, op zijn 72e verjaardag. Het plein in Brussel waar Simonis zijn atelier had, kreeg de naam Eugène Simonisplein. Ook een metrostation (1982) draagt zijn naam. In 2007 werd op het Simonisplein een kunstwerk onthuld van Annie Jungers. Aan het beeld is een door Simonis gemaakt borstbeeld toegevoegd.[4]

Enkele werken

[bewerken | brontekst bewerken]
  • Jordens-Leroy, C. (1990) Un sculpteur belge du XIXe Siecle: Louis-Eugene Simonis, Brussel: Academie Royale de Belgique
Zie de categorie Eugène Simonis van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.