Filip De Man

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Filip De Man
Filipdeman0001.jpg
Volledige naam Filip Emiel Julien De Man
Geboren Roeselare, 11 november 1955
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Partij 1991 - 2004 Vlaams Blok
2004 - heden Vlaams Belang
Functies
1991 - 2014 Volksvertegenwoordiger[1]
1994 - heden Gemeenteraadslid Vilvoorde[2]
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Filip Emiel Julien De Man (Roeselare, 11 november 1955) is een Belgisch politicus voor Vlaams Belang. Hij is licentiaat in de letteren en wijsbegeerte. De Man is een broer van actrice Brigitte De Man en een zoon van advocaat en auteur Jos De Man.

Carrière[bewerken]

De Man is een uitgesproken Vlaams-nationalist en behoort binnen het Vlaams Belang tot de meest rechtse groep.

Bij de verkiezingen van 24 november 1991, bijgenaamd Zwarte zondag, werd Filip De Man verkozen tot lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers voor Vlaams Blok. Hij zetelde vanaf 14 november 2004 voor het Vlaams Belang (opvolger van het Vlaams Blok) in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, waar hij zich onder meer liet opmerken door zijn bijzonder kritische analyse van de multicultuur en zijn uitgesproken anti-migratiestandpunt. Daarnaast bepleitte hij een harde aanpak van de criminaliteit in het algemeen.

In de Kamer van Volksvertegenwoordigers leverde De Man felle kritiek op de honderdduizenden naturalisaties van vreemdelingen en de (verdoken) regularisaties van illegalen. Zo bepleitte hij met betrekking tot criminaliteit een eerlijke voorlichting van de burgers en is hij -als aanhanger van de harde aanpak- voor de doodstraf, de uitwijzing van veroordeelde allochtonen en een 'actieve opsporing van terroristische cellen'.

Op communautair vlak hangt De Man “Goed bestuur = Vlaams bestuur” aan en bepleit hij de invoering van de subnationaliteit in Brussel, waarbij de inwoners kunnen kiezen voor het Vlaams sociaal en fiscaal regime. Volgens hem moet dat leiden tot een sterkere positie bij de uiteindelijke onderhandelingen over de splitsing van België (‘Congresboek Brussel’, 1999). Zijn Europese visie is confederaal, met sterke nadruk op het principe van de subsidiariteit en de uitbouw van Fort Europa om de massale immigratie tegen te gaan.

Bij de verkiezingen van 2014 stond hij op de derde plaats van de Vlaams Belang-lijst voor het Europees Parlement, maar werd niet verkozen. De Man is eveneens de voorzitter van de partijraad van het Vlaams Belang en als dusdanig ook lid van het partijbestuur.

Publicaties[bewerken]

Auteur:

  • 1999 'De Zaak Demol, een commissaris geflikt' (naar het Frans vertaald: 'L'Affaire Demol. Un poulet chez les ânes')
  • 2003 'De Eeuwige Strijd. Hellas, Rome en Europa in het juiste perspectief'
  • 2007 'L'Etat-PS. De Maffia aan de Macht' (co-auteur met Frank Vanhecke, vertaald naar het Frans: 'L'Etat-PS. La mafia au pouvoir')
  • 2007 'De Eeuwige Strijd II. Europa: van Dageraad tot Avondland'

In de eerste twee delen van 'De Eeuwige Strijd' laat De Man zich gelden als een tegenstander van cultuurrelativisme en egalitarisme, hij kiest partij voor de visie van genetici, sociobiologen en evolutionaire psychologen.

De Man is (mede-)auteur van diverse Vlaams Belang-partijbrochures, waaronder 'Immigratie: financiële en maatschappelijke kostprijs', 'Immigratie: land van melk en honing', ‘Requisitoir tegen de drugsprofeten’, ‘Waarheen met de politiediensten?’, ‘AIDS: geen paniek?’, ‘Criminaliteit: harde aanpak!’, ‘Vlaams Blok: de Gezinspartij’ en ‘Dossier politieke vluchtelingen’.

Bronnen, noten en/of referenties