Hof van Wateringen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wateringen op een kaart uit 1712. Linksboven naast de tekst t Hof is de buitenplaats afgebeeld.
Monumentale boerderij aan de Hoflaan

Het Hof van Wateringen was een kasteel in Wateringen die de heren van Wateringen rond het jaar 1200 lieten bouwen. Momenteel staat er een monumentale boerderij, de Hofboerderij, uit begin 19e eeuw en doet het dienst als cultureel centrum.

Het kasteel werd in 1485 door Hendrik IV van Naaldwijk als heer van Wateringen aan de cisterciënzers geschonken om het in te richten als klooster. Dit werd het laatste klooster dat voor de Reformatie in Nederland werd gesticht en werd gesloopt bij het beleg van Leiden in 1573, nadat de monniken gevlucht waren. Vanwege de vervreemding van de samenleving richting de geestelijke instellingen in de Nederlanden, hadden minder mensen interesse in het kloosterleven. Zo woonden er bij de stichting van het klooster dertien monniken en in 1538 waren dat er nog maar drie.[1] De nieuwe eigenaar werd de Staten van Holland, die op alle kloostergebouwen en landen beslag liet leggen. In 1575 werden de resten van het klooster verkocht voor 100 pond aan de Delftse metselaar Pieter Huygenszoon. De materialen die bij de sloop vrij kwamen werden verwijderd en het kloosterbezit (ongeveer 85 ha) werd verkocht.

De plek kwam waarschijnlijk in 1600 in handen van de Delftse regent Jacob Huygensz. Van der Dussen. Naast regent was hij heer van Harenkarspel, lid van de vroedschap van Delft en Hoogheemraad van Delfland. Hij en zijn opvolgers lieten de buitenplaats herbouwen.

In de opvolgende jaren ging de buitenplaats over op verschillende eigenaren, totdat de toenmalige bewoonster in 1800 een groot deel van het complex liet slopen om de materialen met winst te verkopen. Na de gedeeltelijke sloop kwam het in 1802 in handen van Gerrit Waarendorp die er een boerderij liet bouwen.

De toenmalige gemeente Wateringen kocht de boerderij en het bijbehorende land aan in 1951. Op het land werden woonwijken gebouwd; de boerderij en het omliggende park werden behouden.

De boerderij werd in 1982 gerestaureerd en doet momenteel dienst als een cultureel centrum en is een rijksmonument.

Zie ook[bewerken]