Hulk Hogan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Hulk Hogan
Hulk Hogan.jpg
Persoonlijke informatie
Geboortenaam Terry Gene Bollea
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Geboorteplaats Augusta (Georgia)
Geboortedatum 11 augustus 1953
Lengte 201 cm
Gewicht 137 kg
Carrière
Debuut 10 augustus 1977
Met pensioen 31 juli 2015
Ringnaam The Super Destroyer
Sterling Golden
Terry Boulder
Incredible Hulk Hogan
Hulk Hogan
Hulk Machine
Hollywood Hulk Hogan
Hollywood Hogan
Mr. America
the Hulkster
Trainer/coach Hiro Matsuda
Overige beroep(en) Professioneel worstelaar
Professioneel worstelbestuurder
Acteur
Officiële website
(en) IMDb-profiel

Terry Gene Bollea (Augusta (Georgia), 11 augustus 1953), beter bekend onder zijn ringnaam Hulk Hogan, is een Amerikaans acteur en voormalig professioneel worstelaar. Als acteur verwierf Hogan algemene bekendheid in het melodrama Rocky III uit 1982.

Hulk Hogan is een 12-voudig wereldkampioen. Hij was als worstelaar actief tussen 1977 en 2015. Hogan werd wereldwijd bekend in de World Wrestling Federation/Entertainment (WWF/E), waar hij vooral naam en faam maakte tussen 1983 en 1993. Nadien worstelde Hogan lange tijd voor World Championship Wrestling. Bij deze worstelpromotie stichtte Hogan met Kevin Nash en Scott Hall de New World Order (nWo). Begin jaren 90 veranderde Hogan zijn ringnaam in Hollywood Hulk Hogan. Hij keerde in 2002 terug naar de WWF/E, maar vertrok opnieuw in 2006. In het laatste stadium van zijn carrière kwam Hogan uit voor Total Nonstop Action Wrestling (TNA). Hij is de vader van zangeres Brooke Hogan.

Loopbaan[bewerken]

Terry Bollea maakte zijn debuut als worstelaar in 1976, onder de naam Sterling Golden. Begin jaren tachtig speelde hij in belangrijke wedstrijden voor de American Wrestling Association (AWA). Hij werd pas echt bekend nadat hij de rol van Thunderlips vertolkte in de film Rocky III in 1982. Het volgende jaar trad hij toe tot de World Wrestling Federation (WWF). Het was op hetzelfde moment dat de WWF overging van lokale televisie naar nationale televisie in de Verenigde Staten. Met de toetreding van het Bollea's alter ego Hulk Hogan en een goed uitgekiende PR-campagne groeide niet alleen de WWF, maar ook het hele Amerikaanse showworstelen uit tot wat het nu is. Hogan won het WWF World Heavyweight Championship meerdere malen en was verantwoordelijk voor het eerste verlies van André the Giant in diens professionele carrière. Tevens is Hulk Hogan één van de weinige worstelaars die ooit de reeds in 1993 overleden André the Giant kon verslaan. De populariteit van Hulk Hogan nam grote vormen aan. Hij kreeg film- en televisierollen toegewezen, waaronder voor de animatieserie Hulk Hogan's Rock 'n' Wrestling. Voorts werden er lunchboxen en dergelijke verkocht met daarop zijn beeltenis. Na een steroïden-schandaal verliet Hogan in 1993 de WWF. Hij bleef acteren tot hij terugkwam als worstelaar, nu bij de World Championship Wrestling (WCW), destijds de grote rivaal van de WWF.

Hogan was in de beginjaren voornamelijk een heel oftewel 'slechterik'. Dit veranderde echter en een aanzienlijk deel van de fans wist dit niet te smaken. Om een verandering teweeg te brengen werd hij wederom een slechterik. Als onderdeel van de New World Order (nWo), een verzameling van 'slechte' worstelaars, zette Hogan op spectaculaire wijze zijn carrière terug op de rails. Aldus werd Hogan nog even populairder dan ooit. Hij verving zijn standaardkleuren rood en geel door zwart en verfde zelfs zijn baard in deze kleur. Maar steeds vaker liet het publiek het afweten en ook op straat werden er bedreigingen geuit. Later zou Hogan weer overstappen naar de WWE, waar hij op WrestleMania X8 (2002) een historische wedstrijd kampte tegen The Rock (Dwayne Johnson). The Rock won deze wedstrijd. Na de wedstrijd reikte Hogan de hand aan The Rock, die de handdruk accepteerde. De leden van nWo pikten dit niet en vielen Hogan aan, waarna The Rock tot verbazing van het aanwezige publiek zijn rivaal uit de nood hielp. Hogan won later het WWE Championship van Triple H met hulp van The Undertaker. Die laatste pakte op zijn beurt weer de titel van Hogan.

In 1983 bevestigde Hogan het gerucht dat hij steeds met zijn haar in een emmer met bier sliep om zijn haar sterk te houden. Ondanks dit bizarre ritueel liet Hogan begin jaren 90 zijn haardos verdikken met haarextensies. Sinds 2005 heeft Hulk Hogan nog maar zelden geworsteld. Hij was evenwel het gezicht van een eigen televisieserie, Hogan Knows Best, een realitysoap vergelijkbaar met The Osbournes, waarin een cameraploeg dag en nacht het familieleven van Hogan filmde. Men bracht tevens een compilatie uit die gevuld was met Hogans hoogte- en dieptepunten. Hulk Hogan was vanaf 2006 weer te zien in het wekelijks terugkerende programma Monday Night Raw nadat hij met zijn dochter Brooke Hogan op Saturday Night's Main Event verrassend zijn opwachting maakte om de nieuwe cd van Brooke te promoten. Randy Orton daagde Hulk Hogan vervolgens uit voor een Legend vs. Legend Killer-wedstrijd op SummerSlam. Hogan won deze wedstrijd.

Hogan leefde vaak op voet van oorlog met de eigenaar en promotor van de WWE, Vince McMahon. Hij gooide vooral modder omdat Vince hem steeds trachtte tegen te houden om voor andere worstelpromoties te werken. Op 27 oktober 2009 maakte Hulk Hogan bekend dat hij voortaan bij de TNA aan de slag zou gaan, de grote concurrent van de WWE. Er werd Hogan weleens verweten om alleen maar voor het geld te worstelen. Hij weigerde steevast te verliezen, ook al betekent dit een hele rompslomp. Hij heeft evenwel toch enkele wedstrijden verloren, onder andere van The Ultimate Warrior in 1990 (WrestleMania VI) en van The Undertaker in 1991 (Survivor Series). Hogan beëindigde uiteindelijk op 31 juli 2015 zijn loopbaan. Hij kwam eind juli 2015 tevens in opspraak en werd ontslagen door de WWE als hun ambassadeur, omwille van enkele racistische uitlatingen. Hogan en de WWE begonnen later met een propere lei. Op woensdag 24 oktober 2018 maakte Hogan in een interview bekend dat hij zijn rentree zou maken bij WWE's pay-per-view WWE Crown Jewel, waar hij uiteindelijk dienstdeed als gastheer.

In worstelen[bewerken]

Hogan met de "Atomic Leg Drop"
  • Finishers
    • Atomic Leg Drop (Running jumping leg drop)
    • Axe Bomber
  • Signature moves
    • Atomic drop
    • Belly to back suplex
    • Big boot
    • Collar–and–elbow tie up
    • Elbow drop
    • Eye poke
    • Raking the opponent's back
    • Scoop slam
    • Shoulder block
  • Bijnamen
    • "The Hulkster"
    • "The Hulk"
    • "The Immortal"
    • "The Immortal Icon of Professional Wrestling"
    • "The Incredible"
    • "The Icon"

Kampioenschappen en prestaties[bewerken]

  • New Japan Pro Wrestling
    • IWGP Tournament winner (1983)
  • Southeastern Championship Wrestling
    • NWA Southeastern Heavyweight Championship (Northern Division; 2 keer)
    • NWA Southeastern Heavyweight Championship (Southern Division; 2 keer)
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Feud of the Year (1986) vs. Paul Orndorff
    • Most Charismatic (1985–1987, 1989–1991)
    • Most Overrated (1985–1987, 1989–1991)
    • Worst Worked Match of the Year (1987) vs. André the Giant op WrestleMania III
    • Worst Worked Match of the Year (1996) met Randy Savage vs. Arn Anderson, Meng, The Barbarian, Ric Flair, Kevin Sullivan, Z-Gangsta en The Ultimate Solution in een Towers of Doom match op Uncensored
    • Worst Worked Match of the Year (1997) vs. Roddy Piper op SuperBrawl VII
    • Worst Worked Match of the Year (1998) vs. The Warrior op Halloween Havoc
    • Worst Feud of the Year (1991) vs. Sgt. Slaughter
    • Worst Feud of the Year (1995) vs. The Dungeon of Doom
    • Worst Feud of the Year (1998) vs. The Warrior
    • Worst Feud of the Year (2000) vs. Billy Kidman
    • Best Babyface (1982-1991)
    • Least Favorite Wrestler (1985, 1986, 1991, 1994–1999)
    • Worst Wrestler (1997)
    • Most Embarrassing Wrestler (1995, 1996, 1998–2000)

Externe links[bewerken]

1990–1999
1993:André the Giant
1994:Arnold Skaaland · Bobo Brazil · Buddy Rogers · Chief Jay Strongbow · Freddie Blassie · Gorilla Monsoon · James Dudley
1995:Antonino Rocca · Ernie Ladd · The Fabulous Moolah · George "The Animal" Steele · The Grand Wizard · Ivan Putski · Pedro Morales
1996:Jimmy Snuka · Johnny Rodz · Killer Kowalski · Lou Albano · "Baron" Mikel Scicluna · Pat Patterson · The Valiant Brothers (Jimmy & Johnny Valiant) · Vince McMahon Sr.
2000–2009
2004:Big John Studd · "Superstar" Billy Graham · Bobby Heenan · Don Muraco · Greg Valentine · Harley Race · Jesse Ventura · Junkyard Dog · Pete Rose · Sgt. Slaughter · Tito Santana
2005:"Cowboy" Bob Orton · Hulk Hogan · The Iron Sheik · Jimmy Hart · Nikolai Volkoff · Paul Orndorff · "Rowdy" Roddy Piper
2006:The Blackjacks (Mulligan & Lanza) · Bret "Hitman" Hart · Eddie Guerrero · Gene Okerlund · "Sensational" Sherri · Tony Atlas · Verne Gagne · William "The Refrigerator" Perry
2007:Curt "Mr. Perfect" Hennig · Dusty Rhodes · Jerry "The King" Lawler · Jim Ross · Mr. Fuji · Nick Bockwinkel · The Sheik · The Wild Samoans (Afa & Sika)
2008:The Brisco Brothers (Gerald & Jack) · Eddie Graham · Gordon Solie · Mae Young · Peter Maivia · Ric Flair · Rocky Johnson
2009:Bill Watts · The Funks (Terry & Dory Jr.) · Howard Finkel · Koko B. Ware · Ricky Steamboat · "Stone Cold" Steve Austin · The Von Erich Family (Chris, David, Fritz, Kerry, Kevin & Mike)
2010–2019
2010:Antonio Inoki · Bob Uecker · Gorgeous George · Mad Dog Vachon · Stu Hart · Ted DiBiase · Wendi Richter
2011:Abdullah the Butcher · Bob Armstrong · Drew Carey · Jim Duggan · Paul Ellering · The Road Warriors/Legion of Doom (Hawk & Animal) · Shawn Michaels · Sunny
2012:Edge · The Four Horsemen (Arn Anderson, Barry Windham, James J. Dillon, Ric Flair & Tully Blanchard) · Mil Máscaras · Mike Tyson · Ron Simmons · Yokozuna
2013:Bob Backlund · Booker T · Bruno Sammartino · Donald Trump · Mick Foley · Trish Stratus
2014:Carlos Colón · Jake Roberts · Lita · Mr. T · Paul Bearer · Razor Ramon · The Ultimate Warrior