Adam Copeland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Edge
Adam Copeland in 2013
Adam Copeland in 2013
Persoonlijke informatie
Geboortenaam Adam Joseph Copeland
Bijnaam "Edgevis"
"The King"
"Mr. Money in the Bank"
"The Rated R Superstar"
Nationaliteit Vlag van Canada Canada
Geboorteplaats Orangeville
Geboortedatum 30 oktober 1973
Lengte 1,96 m
Gewicht 114 kg
Carrière
Debuut 1 juli 1992
Met pensioen 11 april 2011
Ringnaam Adam Copeland
Sexton Hardcastle
Adam Impact
Damon Striker
Edge
Trainer/coach Ron Hutchison
Sweet Daddy Siki
Bret Hart
Stu Hart
Dory Funk Jr.
Tom Prichard
Leo Burke
Overige beroep(en) Professioneel worstelaar en acteur
(en) IMDb-profiel

Adam Joseph Copeland (Orangeville, 30 oktober 1973) is een Canadees acteur en voormalig professioneel worstelaar die van 1997 tot 2011 in de WWE actief was als Edge. Copeland is met zeven overwinningen vooral bekend als eeuwige recordhouder van het vroegere WWE World Heavyweight Championship (Golden Belt).

Biografie[bewerken]

Adam Copeland debuteerde in 1992 en werd prof in 1994. Hij worstelde gelijktijdig onder de ringnamen Adam Impact, Damon Striker en Sexton Hardcastle in achtereenvolgens de promoties Pennsylvania Championship Wrestling, Border City Wrestling en World Championship Wrestling, alvorens in 1998 - bij de toenmalige World Wrestling Federation (WWF) - definitief de ringnaam Edge aan te nemen. Tijdens zijn periode bij de WWE veroverde Copeland 31 kampioenschappen waarvan 11 wereldtitels: vier keer het WWE Championship en zeven maal het World Heavyweight Championship (Golden Belt)]]. Hij vereeuwigde zichzelf als recordhouder van het laatste toen de federatie in december 2013 het wereldkampioenschap opdoekte en samenvoegde bij het WWE Championship.

Copeland veroverde vijf keer het Intercontinental Championship en behaalde één maal het United States Championship. Het recentere (Raw) Tag Team Championship won hij tweemaal, maar het World Tag Team Championship zou echt de geschiedenis ingaan als 'zijn' kampioenschap. Copeland sleepte dit kampioenschap 12 keer in de wacht, waarvan zeven keer met zijn landgenoot en beste vriend Christian Cage als lid van het Tag team Edge en Christian. De twaalf overwinningen van Edge zijn nog steeds een record. Edge was de veertiende Triple Crown Champion en de zevende Grand Slam Champion in de historie van de WWE. Hij won King of the Ring 2001 en staat te boek als de allereerste winnaar van Money in the Bank in 2005. Edge schreef in 2010 de Royal Rumble op zijn naam. Hij speelde een hoofdrol tijdens meerdere pay-per-viewevenementen georganiseerd door de WWE, inclusief WrestleMania XXIV in 2008. Daar vocht Edge een duel uit met The Undertaker waarin zowel Copelands World Heavyweight Championship als The Undertakers winstreeks op het spel stonden.

Adam "Edge" Copeland specialiseerde zich eind jaren 90 en tijdens de eeuwwisseling voornamelijk in sensationele, vaak bloederige tag teamwedstrijden en Tables, Ladders and Chairs-wedstrijden. Hij hield er - naast zijn vele expliciete liefdesscènes met Lita - de bijnaam Rated R Superstar aan over. Hij verlegde gaandeweg zijn focus naar individueel succes. Copeland was medio de jaren 2000 de aartsrivaal van polariserend recordkampioen John Cena ten tijde van diens beginjaren in de WWE. Copeland werd gedurende zijn carrière geteisterd door rugblessures. Hij zou telkens terugkeren, maar minstens even vaak hervallen. In april 2011 betekende een zoveelste rugblessure het einde van zijn loopbaan. Copeland betwistte zijn laatste officiële wedstrijd tijdens WrestleMania XXVII, een duel met Alberto Del Rio om het World Heavyweight Championship. Copeland won die wedstrijd en behield de titel, maar kondigde op 11 april 2011 geëmotioneerd zijn afscheid aan in het bijzijn van de fans. Dit vond plaats tijdens een aflevering van Monday Night Raw.

In 2012 volgde een ceremoniële inductie in de WWE Hall of Fame. Copeland werd ingewijd door zijn beste vriend Christian Cage. Zijn vrouw, Beth Phoenix, trad in 2017 toe tot de eregalerij van de WWE. Edge en Beth Phoenix zijn daarmee het eerste echtpaar dat opgenomen werd in de Hall of Fame. Als acteur verscheen Copeland in de fantasyfilm Highlander: Endgame. In 2011 was hij te zien als gastacteur in diverse televisieseries zoals The Weakest Link, Mind of Mencia, Deal or No Deal, Haven en MADtv. Copeland maakte in 2012 zijn debuut op het witte doek in een film van WWE Studios, Bending the Rules, waarin hij een hoofdrol had.

Professionele worstelcarrière (1992-2012)[bewerken]

Beginjaren (1992-1997)[bewerken]

Doorheen de jaren 90 worstelde Copeland als Sexton Hardcastle voor onafhankelijke worstelorganisaties in Ontario, en in de regio van de Grote Meren van de Verenigde Staten. Hij vormde een tag team met Joe Legend als "Sex and Violence". Midden in de jaren 90 hij Copeland voor promotor Tony Condello in Winnipeg, Manitoba als Adam Impact. In 1997 werd het team "Sex and Violence" een grote stal omdat Legend, Hardcastle, Christian Cage (Copelands jeugdvriend Jason Reso), Zakk Wyld, Bill Skullion en Rhino Richards zich aansloten bij de groep. Later verscheen Copeland tijdelijk op WCW Pro als Damon Striker en worstelde tegen Kevin Sullivan en Meng.

World Wrestling Federation/Entertainment (1997-2011)[bewerken]

Worstel- en televisiedebuut (1997-1998)[bewerken]

In 1996 werd Copeland gevraagd voor een wedstrijd in de World Wrestling Federation (WWF). De Canadese worstelaar Bret Hart, die Copeland had zien worstelen, had nadien niets dan lovende woorden voor hem en dit leidde tot het verkrijgen van een opleidingscontract van de WWF, in 1997. Op 10 november 1997 maakte Copeland zijn WWF-worsteldebuut als Sexton Hardcastle en op die avond verliet Hart het bedrijf. De volgende avond, op Shotgun, worstelde hij tegen Christian (toen geschreven als "Christian Cage"), wat ook te zien is op Copelands WWE Home Video getitels Edge: A Decade of Decadence, in 2008.

Bij het voltooien van zijn opleiding maakte Copeland zijn WWF-televisiebuut als Edge op 22 juni 1998, in een aflevering van Raw is War. Zijn eerste televisiewedstrijd, tegen Jose Estrada Jr., eindigde in een count-out toen Edge legitiem Estradas nek blesseerde. In zijn eerste pay-per-viewevenement op SummerSlam, in augustus 1998, was hij de mysterieuze partner van Sable en ze wonnen de mixed tag team match door Jacqueline en Marc Mero te verslaan.

The Brood, Ministry of Darkness en Edge & Christian (1998-2001)[bewerken]

Christian Cage en Edge als The Brood in 1999

Edge belandde in een vete met Ganrel, die Christian Cage had geïntroduceerd als Edge’s verhaallijnbroer. Uiteindelijk overtuigden Cage en Ganrel Edge om zich bij hen aan te sluiten, waarna zij een alliantie vormden: The Brood. Later werd de groep ontvoerd en vervolgens lid van The Undertakers Ministry of Darkness. In mei 1999 verliet The Brood de Ministry of Darkness nadat Christian aangevallen werd door Ken Shamrock, opdat hij gedwongen zou worden om de locatie van de ontvoerde Stephanie McMahon te vertellen.

Op 24 juli 1999 veroverde Edge het WWF Intercontinental Championship, zijn eerste WWE-titel, door Jeff Jarrett te verslaan in een house show in Toronto. De volgende avond, op Fully Loaded 1999, moest hij de titel echter weer afstaan aan diezelfde Jarrett.

Later in het jaar 1999 waren Edge en Cage betrokken in een verhaallijn met The Hardy Boyz (Matt en Jeff). Al snel verraadde Gangrel Edge en Cage omdat hij zich aansloot bij de Hardy Boyz en met The New Brood een nieuw alliantie oprichtte, terwijl de originele "The Brood" ontbonden werd. Op 2 april 2000, op WrestleMania 2000, wonnen Edge en Christian de Triangle Ladder match, wat leidde tot het creëren van het Tables, Ladders and Chairs match, door Hardy en Dudley Boyz (Bubba Ray en D-Von) te verslaan, en veroverden daardoor het WWF Tag Team Championship.

Edge (links) en Christian op King of the Ring 2000

Als gevolg van deze overwinning werden Edge en Christian een succesvol en schurkachtig duo dat later samen nog zes keer het WWF Tag Team Championship zou winnen. Tijdens hun periode als team wonnen ze hun eerste drie TLC-matchen tegen Hardy Boyz en Dudley Boyz, waarvan de laatste twee op SummerSlam in 2000 en WrestleMania X-Seven in 2001. Op Royal Rumble 2001 moesten Edge en Christian de titel weer afstaan aan Dudley Boyz.

Op No Way Out 2001 waren Edge en Christian niet in staat om de titel te heroveren van kampioenen Dudley Boyz en de Brothers of Destruction (The Undertaker en Kane), maar op WrestleMania X-Seven wonnen ze van Dudley en Hardy Boyz, waardoor ze de titel toch heroverden.

Intercontinental en Tag Team Champion (2001–2003)[bewerken]

Na zijn overwinning op het King of the Ring-toernooi in 2001 worstelde hij voortaan alleen vanwege de Invasion-verhaallijn, en werd hij een fanfavoriet omdat hij aan de kant stond van de WWF. Al snel bedroog Christian Edge en ruzieden ze over Edge's Intercontinental Championship, waardoor hun samenwerking werd stopgezet. Op Unforgiven 2001 moest Edge de titel afstaan aan Christian, maar heroverde deze later weer op hem. Uiteindelijk moest Edge de titel afstaan aan Test, maar kort daarna veroverde Edge het WCW United States Championship door Kurt Angle te verslaan. Op Survivor Series 2001 veroverde Edge het Intercontinental Championship en verenigde de titel met het U.S. Championship zodat dit kampioenschap opgeborgen werd.

In 2002 werd Edge door de Draft Lottery opgenomen op het SmackDown!-rooster. Bij zijn SmackDown!-debuut begon hij een vete met Kurt Angle en hij won de Hair vs. Hair match van Angle, waardoor deze door hem kaalgeschoren werd. Terwijl Rey Mysterio zijn SmackDown!-debuut maakte, vormde hij snel een duo met Edge. Op No Mercy 2002 verloren Edge en Mysterio de WWE Tag Team Championship-toernooifinale van Chris Benoit en Kurt Angle. In een aflevering van SmackDown! op 5 november 2002 wonnen Edge en Mysterio wel van Benoit en Angle en veroverden zodoende de titel. Op Survivor Series 2002 moesten Edge en Mysterio de titel afstaan aan Eddie en Chavo Guerrero. Na dit verlies gingen Edge en Mysterio uit elkaar om zich op de "singles"-competitie te kunnen concentreren. Na zijn avond op No Way Out 2003, in februari, blesseerde Edge legitiem zijn nek en werd daardoor een jaar lang op non-actief gezet.

Terugkeer en Mr. Money in the Bank (2004–2005)[bewerken]

Edge met de Money in the Bank-koffer, in 2005

In april 2004 maakte Edge zijn rentree en tijdens zijn afwezigheid werd hij door de Draft 2004 opgenomen in het rooster van Raw. In een aflevering van Raw op 19 april 2004 won Edge samen met Chris Benoit het World Tag Team Championship. Later moesten ze de titel afstaan, maar hun vriendschap bleef totdat Edge het Intercontinental Championship veroverde van Randy Orton, op Vengeance 2004. Al snel had Edge legitiem een liesblessure en de algemeen directeur van Raw, Eric Bischoff, stelde de titel vacant.

Bij zijn volgende terugkeer was Edge geïnteresseerd in het World Heavyweight Championship, maar slaagde niet in zijn opzet om de titel te veroveren. Op WrestleMania 21, in maart 2005, won Edge de Money in the Bank Ladder match en was in bezit van een Money in the Bank-koffer.

Vetes met Kane en Matt Hardy (2005–2006)[bewerken]

Edge begon een relatie met WWE-diva Amy Dumas (Lita) en startte een vete op met Matt Hardy, die ook een relatie had met Lita, en de WWE besloot om Hardy's contract te ontbinden. Vanwege het relatieschandaal maakte WWE een verhaallijn en Hardy keerde alsnog terug naar de WWE. Als verhaallijn vormde Edge een paar met Lita, die haar man Kane zodoende bedroog. Dit leidde tot een Strechter match tussen Edge en Kane, waarbij Edge won. Kort daarvoor voerde Kane echter een "tombstone piledriver" uit op Lita.

In een aflevering van Raw op 11 juli 2005 werd de wedstrijd tussen Edge en Kane verstoord toen Matt Hardy zijn rentree maakte. Hardy begon opnieuw te ruziën met Edge en dat leidde tot een wedstrijd op SummerSlam 2005, waarin Edge Hardy versloeg. Hun vete bereikte op 3 oktober 2005, op Homecoming, zijn hoogtepunt en dit leidde tot een "Loser Leaves Raw Ladder match", maar tijdens de wedstrijd liep Edge legitiem een borstspierblessure op en werd wekenlang op non-actief gezet.

Tijdens zijn inactiviteit begon Edge met The Cutting Edge een nieuwe talkshow op Raw en voegde met "The Rated-R Superstar" een bijnaam toe aan zijn ringnamen. Edge gebruikte zijn talkshow om een vete te starten met Ric Flair. Dit leidde tot een titelwedstrijd voor Flairs Intercontinental Championship, op New Year's Revolution 2006, waarbij Flair met succes zijn titel verdedigde tegen Edge.

Vete met John Cena en WWE-kampioen (2006)[bewerken]

Edge vs. John Cena, in een WWE-house show

Na zijn verlies tegen Flair op New Year's Revolution 2006 verscheen hij later op die avond opnieuw en veroverde het WWE Championship, zijn eerste wereldtitel, van John Cena, die zonet zijn Elimination Chamber match had gewonnen. Dit was het begin van een nieuwe vete tussen Edge en Cena. Drie weken later, op Royal Rumble 2006, verloor Edge van Cena en moest de titel aan hem afstaan.

Later in een speciale Raw-aflevering, die op donderdagavond werd gehouden, verloor Edge een terugkeerwedstrijd en was boos op Mick Foley, die de bijzondere gastscheidsrechter was. Ze ruzieden tot WrestleMania 22, in april 2006, waar Edge de Hardcore match won door Foley te verslaan met een "spear", waarbij beiden op een brandende tafel belandden. Als resultaat liep Edge tweedegraads brandwonden op. Na zijn vete met Foley begon Edge Cena uit te dagen voor de titelstrijd, die plaatsvond op Backlash 2006, waar Triple H ook deelnam in een Triple Threat match. Cena telde Triple H uit en behield de titel. Op Vengeance 2006 slaagde Edge niet in om de titel te veroveren van Rob Van Dam. Twee weken later, op Raw, veroverde Edge voor de tweede keer het WWE Championship nadat hij de Triple Threat match gewonnen had door kampioen Van Dam en Cena te verslaan.

Edge met zijn persoonlijke WWE Championship-riem

Een dag na SummerSlam 2006, op Raw, toonde Edge zijn eigen persoonlijke WWE Championship-riem aan het publiek. Later wou Cena een overeenkomst maken met Edge waarbij hij zijn titel moest verdedigen tegen hem en als Edge Cena zou verslaan, zou hij een contract krijgen om naar SmackDown! te gaan. Edge accepteerde, maar op voorwaarde dat de wedstrijd gehouden werd in een Tables, Ladders and Chairs match op Unforgiven 2006, in september. Op die avond moest Edge de titel afstaan aan Cena nadat Cena een "STFU" uitvoerde op hem.

Rated-RKO en vete met DX (2006–2007)[bewerken]

Edge met Randy Orton als Rated-RKO

In de Raw-aflevering van 22 oktober 2006 verloor Edge zijn "laatste kans" om de Steel Cage match te winnen voor het WWE Championship, want DX, Triple H en Shawn Michaels) verstoorden de wedstrijd. Al snel vormde Edge een team met Randy Orton en worstelden ze samen als Rated-RKO. Rated-RKO was het eerste team dat DX kon verslaan sinds hun terugkeer. Al snel werd Rated-RKO het dominerende team in de Raw-afdeling en veroverde snel het World Tag Team Championship. Op 29 januari 2007 moesten Edge en Orton de titel afstaan aan Shawn Michaels en John Cena, die de geblesseerde Triple H vervangen had. De volgende weken verloren Edge en Orton meermaals van Michaels en Cena. In april 2007, na een verloren wedstrijd op Backlash, werd het team Rated-RKO ontbonden.

La Familia en World Heavyweight Champion (2007–2009)[bewerken]

In de Raw-aflevering op 7 mei 2007, won Edge van Mr. Kennedy en veroverde de Money in the Bank-koffer. In de SmackDown-aflevering van 8 mei 2007 diende Edge de koffer in en versloeg The Undertaker om het World Heavyweight Championship te veroveren. Later begon Edge een vete met Kane. In een wedstrijd tussen hen liep Edge legitiem een blessure op en de algemeen directeur van SmackDown, Theodore Long, stelde de titel vacant.

In november 2007, op Survivor Series, maakte Edge zijn rentree en verstoorde de World Heavyweight Championship Hell in a Cell match tussen Batista en The Undertaker. Al snel maakten Edge en Vickie Guerrero hun relatie (verhaallijn) bekend aan het publiek. Op Armageddon 2007 veroverde Edge het World Heavyweight Championship door The Undertaker, die kampioen Batista uit had geteld, te verslaan. Tijdens de wedstrijd werden Batista en Undertaker afgeleid door look-alikes van Edge, die later bekend werden gemaakt als de Major Brothers (Curt Hawkins en Zack Ryder). Edge vormde ook een alliantie met Chavo Guerrero, neef van Vickie Guerrero, omdat hij Chavo hielp om het ECW Championship te veroveren van CM Punk. Edge, Vickie, Chavo, Hawkins en Ryder vormde samen met een groep als La Familia. In een aflevering van SmackDowns valentijnsdag stelde Edge aan Vickie voor om zich te verloven en ze accepteerde.

Edge vierde zijn vierde en laatste WWE Championshiptitel in 2008

Op WrestleMania XXIV moest Edge de titel afstaan aan The Undertaker en op Backlash 2008 slaagde hij er niet in om de titel te heroveren. Maar na de wedstrijd op Backlash stelde Vickie de titel vacant omdat The Undertaker een illegale houdgreep (gogoplata) gebruikte. Op One Night Stand 2008 won Edge de Tables, Ladders and Chairs match van The Undertaker en veroverde de vacante titel. In de Raw-aflevering van 30 juni 2008 moest Edge de titel afstaan aan CM Punk. In juli 2008 werd Edge zwaar gefrustreerd omdat hij de titel verloren had en zegde zijn huwelijk met Vickie af. Later besloot Edge om toch te trouwen met Vickie, maar Triple H toonde vervolgens een video waarin Edge een relatie had met Alicia Fox en aldus Vickie bedroog. Tussendoor won Edge een titelwedstrijd op The Great American Bash 2008 en veroverde het WWE Championship. Op SummerSlam 2008 moest hij de weer titel afstaan aan The Undertaker, die de Hell in a Cell match won. In aanloop naar SummerSlam keerde Edge zich tegen La Familia. Tijdens de wedstrijd op SummerSlam werd hij door het ringplatform gegooid en was daardoor opnieuw tijdelijk inactief.

Op Survivor Series 2008 keerde Edge terug en veroverde het WWE Championship door de Triple Threat match te winnen van kampioen Triple H en Vladimir Kozlov en hij verving Jeff Hardy, die niet in staat was om te worstelen voor deze wedstrijd. Op Armageddon 2008 moest hij de titel afstaan aan Hardy, die de Triple Threat match won waar Triple H de derde deelnemer was. Op Royal Rumble 2009 herwon Edge de titel van Jeff Hardy nadat diens broer, Matt, de wedstrijd verstoord had. Op No Way Out 2009 moest hij de titel afstaan nadat hij geëlimineerd werd door Jeff Hardy en de titel werd veroverd door Triple H, die de Elimination Chamber match van de Raw-afdeling won. Later op diezelfde avond veroverde Edge het World Heavyweight Championship nadat hij de Elimination Chambermatch van de SmackDown-afdeling won. In april 2009, op WrestleMania XXV, moest hij de titel afstaan aan John Cena. Op Backlash 2009 herwon Edge de titel nadat hij de Last Man Standing match won van Cena. Op Extreme Rules 2009 moest hij de titel afstaan aan Jeff Hardy, die de Ladder match won.

Recordbrekende World Heavyweight Champion en pensionering (2009–2011)[bewerken]

In juni 2009 worstelde Edge samen met Chris Jericho en zij veroverden het Unified WWE Tag Team Championship, maar al snel liep Edge een zware blessure op en werd maandenlang op non-actief gezet. Als gevolg van deze blessure kon Edge de titel niet meer verdedigen en Jericho verving hem door Big Show.

Na een inactiviteit van zeven maanden maakte Edge zijn rentree op Royal Rumble 2010 als 29e deelnemer van de Royal Rumble match en won die wedstrijd door John Cena, de laatst overgeblevene deelnemer, te elimineren. In de volgende maanden had Edge geen grote wedstrijden. In december 2010, op TLC: Tables, Ladders & Chairs, won hij de Fatal Four-Way Tables, Ladders and Chairs match en veroverde voor de zesde keer het World Heavyweight Championship, waarmee hij het record brak. In de 600e aflevering van SmackDown moest hij de titel wel afstaan aan Dolph Ziggler, maar de terugkerende SmackDown General Manager plande meteen een herkansingswedstrijd, die Edge won en zo veroverde hij de titel voor de zevende keer, waarmee hij zijn eigen record verbeterde. In de SmackDown-aflevering van 11 april 2011 kondigde Edge echter zijn pensionering aan omdat zijn dokters hem af hadden geraden om nog verder te worstelen in verband met een nekwervel- en ruggengraatverklemming en hij stelde dan ook zijn eigen titel vacant. Zijn laatste televisiewedstrijd was op WrestleMania XXVII, waar hij met succes zijn titel verdedigde tegen Alberto Del Rio.

Sporadische verschijningen en opname in de Hall of Fame (2011–2012)[bewerken]

Op Extreme Rules 2011 verscheen Edge met succes op het podium om zijn vriend Christian Reso te helpen om de vacante World Heavyweight Championshiptitel te veroveren door Alberto Del Rio te verslaan. In de SmackDown-aflevering op 16 september 2011, in zijn thuisplaats Toronto, presenteerde Edge de The Cutting Edge tussen Mark Henry en World Heavyweight Champion Randy Orton. Na het afsluiten van de uitzending volgde een 'waarderingsfeest' voor Edge, vanwege zijn carrière.

In de Raw-aflevering op 9 januari 2012 werd Edge als eerste opgenomen in de WWE Hall of Fame Class of 2012 en op 31 maart 2012 werd hij officieel geïntroduceerd door Christian.

Acteercarrière[bewerken]

Filmografie als acteur
Jaar Titel Rol Opmerkingen
Films
2000 Highlander: Endgame Road Bandit Kleine rol
2012 Bending the Rules Nick Blades Hoofdrol
Televisie
2002 The Weakest Link Hijzelf
2006 Mind of Mencia Hijzelf Aflevering "Royal Religious Rumble"
2007 Deal or No Deal Hijzelf
2007 MADtv Hijzelf
2011 Sanctuary Thelo Seizoen 3, aflevering 20 & seizoen 4, aflevering 2
2011-heden Haven Dwight Hendrickson Terugkerende rol

In het worstelen[bewerken]

Edge met de Spear
  • Afmaakbewegingen
    • Spear
    • Edgecution / Concussion On Delivery / Buzzkiller (lifting DDT)
    • Downward Spiral (reverse STO) - 1999
    • Edgecator (sharpshooter)
    • Edge-O-Matic (sitout rear mat slam)
  • Meest gebruikte bewegingen
    • Half nelson bulldog
    • Electric chair bomb
    • Flapjack
    • Missile dropkick
    • One man con-chair-to
    • Spinning heel-kick
    • Crossbody
  • Themamuziek
Edge's WWE-intredelied in zijn laatste professionale jaren was "Metalingus" door Alter Bridge. Tijdens 2001-2003 was het "Never Gonna Stop (The Red, Red Kroovy)" door Rob Zombie en daarvóór gebruikte hij twee originele speciaal voor de WWF gemaakte liedjes die "You Think You Know Me" en "On the Edge" heetten. Sinds "You Think You Know Me" is al zijn themamuziek begonnen met die zin.

Prestaties[bewerken]

Edge als World Heavyweight Champion
  • Insane Championship Wrestling
    • ICW/MWCW Mid-West Unified Tag Team Championship (1x: met Psycho Joe Sampson)
    • ICW Streetfight Tag Team Championship (2x: met Christian Cage)
  • Outlaw Championship Wrestling
    • OCW Tag Team Championship (1x: met Psycho Joe Sampson)
  • Southern States Wrestling
    • SSW Tag Team Championship (1x: met Christian Cage

Persoonlijk leven[bewerken]

Als tiener verscheen hij bij WrestleMania VI als toeschouwer tussen het publiek dat juichte voor de WWF-kampioen Hulk Hogan in de "Ultimate Challenge" Main Event tegen Intercontinental Champion Ultimate Warrior. Hij zegt dat de match hem deed realiseren dat hij een worstelaar wilde worden en in de voetstappen van Hogan en Warrior wilde stappen.

Tijdens zijn middelbareschooltijd werd Copeland verkozen tot "Most Likely to win the WWF World Heavyweight Championship."

In 2000 maakte hij een cameoverschijning in de film Highlander: Endgame, en wordt op de aftiteling vermeld als "Road Bandit". Tijdens de verschijning merkt acteur Adrian Paul op, nadat hij hem heeft verslagen in een zwaardgevecht, dat hij de woorden "Looks like you've lost your edge, lad" sprak.

Zijn autobiografie, getiteld "Adam Copeland On Edge", werd gepubliceerd op 4 november 2004. Hij is de tweede WWE-worstelaar (na Mick Foley) die zijn werkelijke autobiografie zelf geschreven heeft zonder gebruik te maken van een zogenaamde "ghostwriter", zoals vele andere worstelaars. Per toeval schrijft Foley het voorwoord in dit boek.

Copeland was eerst getrouwd met Alanah Morley, zus van medeworstelaar Val Venis, maar scheidde van haar in 2004. Hij ontmoette toen Lisa Ortiz en trouwde met haar in oktober 2004. Vervolgens begon hij een affaire met medeworstelaarster Amy Dumas (Lita) in december 2004. Copeland diende een scheiding in van Ortiz, die werd voldaan in november 2005. Sindsdien heeft hij een lange relatie met eveneens medeworstelaarster Beth Phoenix, en ook twee dochters, Lyric en Ruby, met haar. Ze zijn op 30 oktober 2016, zijn 43e verjaardag, getrouwd.

Copeland had een tatoeage op zijn bovenarm van een haai die zijn arm aanspant, die leek op de hoofdrolspelers in de cartoon "Street Sharks". Hij heeft deze later laten bedekken met een tatoeage van een zon.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

1990–1999
1993:André the Giant
1994:Arnold Skaaland · Bobo Brazil · Buddy Rogers · Chief Jay Strongbow · Freddie Blassie · Gorilla Monsoon · James Dudley
1995:Antonino Rocca · Ernie Ladd · The Fabulous Moolah · George "The Animal" Steele · The Grand Wizard · Ivan Putski · Pedro Morales
1996:Jimmy Snuka · Johnny Rodz · Killer Kowalski · Lou Albano · "Baron" Mikel Scicluna · Pat Patterson · The Valiant Brothers (Jimmy & Johnny Valiant) · Vince McMahon Sr.
2000–2009
2004:Big John Studd · "Superstar" Billy Graham · Bobby Heenan · Don Muraco · Greg Valentine · Harley Race · Jesse Ventura · Junkyard Dog · Pete Rose · Sgt. Slaughter · Tito Santana
2005:"Cowboy" Bob Orton · Hulk Hogan · The Iron Sheik · Jimmy Hart · Nikolai Volkoff · Paul Orndorff · "Rowdy" Roddy Piper
2006:The Blackjacks (Mulligan & Lanza) · Bret "Hitman" Hart · Eddie Guerrero · Gene Okerlund · "Sensational" Sherri · Tony Atlas · Verne Gagne · William "The Refrigerator" Perry
2007:Curt "Mr. Perfect" Hennig · Dusty Rhodes · Jerry "The King" Lawler · Jim Ross · Mr. Fuji · Nick Bockwinkel · The Sheik · The Wild Samoans (Afa & Sika)
2008:The Brisco Brothers (Gerald & Jack) · Eddie Graham · Gordon Solie · Mae Young · Peter Maivia · Ric Flair · Rocky Johnson
2009:Bill Watts · The Funks (Terry & Dory Jr.) · Howard Finkel · Koko B. Ware · Ricky Steamboat · "Stone Cold" Steve Austin · The Von Erich Family (Chris, David, Fritz, Kerry, Kevin & Mike)
2010–2019
2010:Antonio Inoki · Bob Uecker · Gorgeous George · Mad Dog Vachon · Stu Hart · Ted DiBiase · Wendi Richter
2011:Abdullah the Butcher · Bob Armstrong · Drew Carey · Jim Duggan · Paul Ellering · The Road Warriors/Legion of Doom (Hawk & Animal) · Shawn Michaels · Sunny
2012:Edge · The Four Horsemen (Arn Anderson, Barry Windham, James J. Dillon, Ric Flair & Tully Blanchard) · Mil Máscaras · Mike Tyson · Ron Simmons · Yokozuna
2013:Bob Backlund · Booker T · Bruno Sammartino · Donald Trump · Mick Foley · Trish Stratus
2014:Carlos Colón · Jake Roberts · Lita · Mr. T · Paul Bearer · Razor Ramon · The Ultimate Warrior