WWE

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf World Wrestling Entertainment)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
WWE, Inc.
WWE
Hoofdkantoor van WWE in Stamford
Hoofdkantoor van WWE in Stamford
Oprichting 1979
Oprichter(s) Roderick McMahon
Toots Mondt
Eigenaar Vince McMahon
(59% in bezit en 88% van de stemmen)
Sleutelfiguren Vince McMahon
(voorzitter en CEO)
Paul (Triple H) Levesque[1]
(Executive Vice President)
George Barrios[2]
(CFO)
Stephanie McMahon-Levesque[3]
(Executive Vice President, Creative Development & Operations)
Hoofdkantoor Stamford, Flag of Connecticut.svg Connecticut, Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werknemers 585 (worstelaars niet inbegrepen) (situatie januari 2011)
Sector Professioneel worstelen
Sportentertainment
Website wwe.com
Portaal  Portaalicoon   Economie

WWE, afkorting van World Wrestling Entertainment, is een Amerikaans media- en amusementsbedrijf dat zich heeft gespecialiseerd in het professioneel worstelen. Het is momenteel het grootste bedrijf op dit gebied. Naast de dertien miljoen kijkers die de worstelshows in eigen land weten te bereiken, wordt het spektakel uitgezonden in 170 landen en is het in dertig talen beschikbaar. Men voert drie "merken": Raw, SmackDown en 205 Live naast het zogenaamde opleidingsmerk NXT.

Geschiedenis[bewerken]

Beginjaren[bewerken]

Vince McMahon, oprichter van Titan Sports Inc. en huidig eigenaar van WWE.

Het bedrijf begon in 1952 onder de naam Capitol Wrestling Corporation, dat gepromoot werd onder de vlag van de World Wide Wrestling Federation (WWWF) en later de World Wrestling Federation (WWF). In 1982 werd het verkocht aan Titan Sports, dat later de naam WWF veranderde in World Wrestling Federation Entertainment, voordat het in 2002 World Wrestling Entertainment ging heten, op 7 april 2011 vereenvoudigd tot de afkorting WWE.

WWE organiseert wekelijks vijf shows: Raw (USA Network), SmackDown Live (USA Network), NXT (op WWE Network), Superstars (op WWE.com) en Main Event (op WWE.com). Deze shows worden uitgezonden over de hele wereld, in Nederland voorheen door Eurosport en ook een tijdje door RTL 7. Sinds het voorjaar van 2019 wordt op woensdagavond een samenvatting van Raw en SmackDown! uitgezonden in België door Zes, afleveringen van de voorgaande week nota bene. Voorts organiseert WWE vrijwel iedere maand een zogenoemde pay-per-view-show, waarbij de kijker betaalt om deze te kunnen zien. De shows worden dus niet uitgezonden op de gratis kanalen. WWE organiseert iedere week ook een tiental shows in de Verenigde Staten en organiseert ook jaarlijks shows in Europa.

Capitol Wrestling Corporation[bewerken]

Begin 20e eeuw was Roderick James "Jess" McMahon bokspromotor en in 1926 begon hij samen te werken met Tex Rickard om het boksen te promoten in Madison Square Garden. De eerste wedstrijd tijdens hun samenwerking was een kampioenschap lichtzwaargewicht tussen Jack Delaney en Paul Berlenbach.

Een paar jaar eerder, rond 1920, introduceerde professioneel worstelaar Joseph Raymond "Toots" Mondt een nieuwe uitdaging in het professioneel worstelen, die hij de "Slam Bang Western Style Wrestling" noemde, om de toeschouwers meer amusement te bieden. Mondt vormde dan met Ed Lewis en zijn manager Billy Dandow een organisatie in het professioneel worstelen. Het lukte hen verscheidene worstelaars een contract te laten ondertekenen. Mondt vormde in New York partnerschappen met verschillende andere promotors, onder wie Jack Curley. Toen Curley overleden was, nam Mondt het promotiewerk over met de hulp van verscheidene bookers, onder wie Jess McMahon.

In 1952 richtten Jess McMahon en Toots Mondt de Capitol Wrestling Corporation Ltd (CWC) op. De CWC vergezelde in 1953 de National Wrestling Alliance (NWA). In november 1954 overleed Jess McMahon, waarop Ray Fabbiani, een van McMahons collega's, ervoor zorgde dat Vincent James McMahon (McMahon Sr.) de plaats van zijn vader innam. McMahon Sr. en Mondt waren een succesvolle combinatie en niet lang daarna hadden ze ongeveer 70% van de NWA in handen. Dat leidde tot een dominante positie in de zeer populaire noordoostelijke regio.

World Wide Wrestling Federation[bewerken]

De NWA promootte eigenlijk sterke shooters als kampioenen. In 1961 besliste het NWA-bestuur om de titel aan "Nature Boy" Buddy Rogers te geven. De rest van de NWA was niet blij met Mondt, omdat hij op een vreemde manier Rogers de toestemming gaf om buiten het noordoosten te worstelen. Mondt en McMahon wilden dat Rogers het NWA World Championship behield, maar Rogers offerde zijn gestorte $25.000 niet graag op (titelhouders kregen op dat moment een gestorte betaling als ze gekroond werden als kampioen). Op 24 januari 1963 verloor Rogers in Ontario (Canada) het NWA World Heavyweight Championship aan Lou Thesz in een 'one-fall' match, wat ertoe leidde dat Mondt, McMahon en de CWC onder protest de NWA verlieten en het World Wide Wrestling Federation (WWWF) oprichtten.

In april 1963 werd Rogers gekroond met het nieuwe WWWF World Heavyweight Championship nadat hij het toernooi in Rio de Janeiro had gewonnen. Een maand later, op 17 mei 1963, verloor hij de titel aan Bruno Sammartino, nadat Rogers vlak voor de geplande wedstrijd een hartinfarct had gekregen. Vanwege Rogers' conditie besliste men dat de wedstrijd minder dan een minuut zou duren.

Twee jaar later discussieerden NWA-voorzitter Sam Muchnick en McMahon Sr. over een 'unificatie'-wedstrijd tussen Thesz en Sammartino, die beide partijen accepteerden om Sammartino de unificatietitel te laten winnen.

De WWF begon daarna promotiewedstrijden te organiseren tussen de (baby)faces (helden) en heels (schurken). Ook was er een groep worstelaars die bijna altijd verloren, om het aanzien van bepaalde worstelaars te verhogen en opdat wedstrijden tussen twee bekende 'sterke' worstelaars (vaak een 'held' tegen een 'schurk') extra spannend voor het publiek werden. Tegenwoordig, met WWE, vinden er voornamelijk nog wedstrijden tussen bekende worstelaars plaats.

Eind jaren zestig verliet Mondt het bedrijf. Ondanks afscheiding van de WWWF van de NWA, vergezelde McMahon Sr. in 1971 opnieuw de federatie. Op de aangekondigde vergadering van de NWA in 1983 trokken de McMahons en WWF-werknemer Jim Barnett zich volledig terug uit de federatie. Door marketingplannen in maart 1979 werd de World Wide Wrestling Federation omgedoopt in World Wrestling Federation (WWF).

World Wrestling Federation[bewerken]

Hulk Hogan in 2010

De zoon van Vincent J. Mahon, Vincent K. McMahon, richtte op 21 februari 1980 Titan Sports, Inc. op en verwierf op 6 juni 1982 de Capitol Wrestling Corporation Ltd. van zijn vader en andere aandelen van de aandeelhouders (Arnold Skaaland, Gorilla Monsoon en Phil Zacko).

De WWF was niet de enige federatie die de relatie met de NWA verbrak: de American Wrestling Association (AWA) werkte ook lange tijd samen met de NWA.

Andere promotors waren furieus toen McMahon de WWF-televisieshows begon uit te brengen via televisiestations in de Verenigde Staten, in gebieden buiten die van WWF's traditionele noordoostelijke bolwerk. McMahon begon ook videobanden van WWF-evenementen buiten het noordoosten te verkopen door middel van zijn distributiebedrijf Coliseum Video. Hij brak effectief de ongeschreven regel van het regionalisme waarop de hele industrie was gebaseerd. McMahon gebruikte de inkomsten uit reclame, televisiecontracten en videoverkoop om op een oneerlijke manier talenten van zijn rivaliserende promotors voor zich te winnen. De landelijke worstelpromotors werden nu rechtstreekse concurrentie van de WWF.

Omdat Hulk Hogan door zijn verschijning in Rocky III internationale bekendheid genoot, haalde McMahon hem ertoe over om een overeenkomst met de WWF te sluiten. Jesse Ventura (die door een longaandoening nog nauwelijks worstelde in de WWF), ging met pensioen en werd naast Gorilla Monsoon en Vince McMahon commentator bij wedstrijden. Hij verving de gepensioneerde Bruno Sammartino als commentator. Andre the Giant, Jimmy Snuka, Don Muraco, Paul Orndorff, Greg Valentine, Ricky Steamboat, The Iron Sheik en vele anderen sloten zich aan bij de WWF. Hogan was duidelijk McMahons favoriet en sommigen vroegen zich af of de WWF het nationale en internationale succes zonder Hogan kon behouden.

De WWF organiseerde een nationale toer, een onderneming die enorme investeringen vereiste, zozeer zelfs, dat de WWF op de rand van een financiële ineenstorting balanceerde. Vince McMahon begon met WrestleMania. WrestleMania was zowel in de Verenigde Staten als daarbuiten op televisie te zien en werd later in sommige gebieden van de VS een pay-per-viewevenement, dat McMahon op de markt bracht als de "Super Bowl van het professioneel worstelen". Het concept van een worstel-'supercard' was niet nieuw in Noord-Amerika: de NWA had een paar jaar voor WrestleMania met Starrcade hetzelfde concept gehad. De visie van McMahon was echter om de WWF-industrie zelf onder een breed tv-publiek populair te maken door het benutten van de amusementswaarde van het worstelen. Met WrestleMania startte de WWF met MTV een gezamenlijke promotiecampagne, die voor een groot deel de WWF dekte met een kenmerkend programma, de Rock 'n' Wrestling Connection. De aandacht in de toonaangevende media dankzij de aanwezigheid en steun van beroemdheden als Muhammad Ali, Mr. T, Alice Cooper en Cyndi Lauper droegen ertoe bij dat WrestleMania een belangrijk product kon worden in de popcultuur.

De oorspronkelijke (eerste) WrestleMania, gehouden in 1985, was een doorslaand succes. Dit evenement wordt soms gezien als het echte beginpunt van McMahons zogenaamde "sportamusement", dat haaks stond op de voorkeur van zijn vader voor puur worstelen. WrestleMania II, in 1986, met onder anderen Hulk Hogan tegen King Kong Bundy, in een stalen kooi, werd ook een succes. In 1987 kwam de WWF met WrestleMania III, in Madison Square Garden, waarin kampioen Hulk Hogan het opnam tegen André the Giant, die in 15 jaar nog nooit was verslagen, tijdens het 'Main Event' (de hoofdwedstrijd van het evenement), dat gadegeslagen werd door 33 miljoen kijkers, wat nog steeds het record is voor de meest bekeken worstelwedstrijd van Noord-Amerika.

Nieuwe generatie[bewerken]

In 1994 bereikte WWF een dieptepunt door beschuldigingen van steroïdegebruik en er waren ook beschuldigingen van seksuele intimidatie door WWF-medewerkers. McMahon werd uiteindelijk vrijgesproken, maar de gebeurtenissen waren vanuit het oogpunt van public relations een nachtmerrie voor de WWF. Het steroïdeschandaal kostte de WWF in korte tijd ongeveer $5 miljoen. Ter compensatie verlaagde McMahon de lonen van zowel de worstelaars als de bedienden met bijna 40% (en ongeveer 50% voor de managers, zoals Bobby Heenan en Jimmy Hart, die beiden de WWF verlieten). Dit had tot gevolg dat tussen 1994 en 1997 meerdere WWF-worstelaars naar de World Championship Wrestling (WCW) overstapten. In deze periode promootte de WWF zichzelf onder het vaandel van "The New WWF Generation", met daarbij namen als Shawn Michaels, Diesel, Razor Ramon, Bret Hart en The Undertaker. In een poging om hen en andere jonge talenten tot nieuwe supersterren van de WWF te maken, begon de WWF in te spelen op de leeftijdsbeperkingen, waarmee voormalige WWF-worstelaars, zoals Hulk Hogan en Randy Savage (die op dat moment voor WCW werkten), werden geconfronteerd.

Monday Night Wars[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Monday Night Wars voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Met het debuut van het kabelprogramma WWF Monday Night Raw in 1993 zette de WWF een belangrijke stap in het professioneel worstelen op televisie. Na het succes dat hiermee was behaald, ging WCW in 1995 in de tegenaanval met de start van zijn eigen kabelprogramma op de maandagavond, WCW Monday Nitro, dat op hetzelfde tijdstip als Raw werd uitgezonden. De twee programma's bleven winst maken tot medio 1996. Daarna begon het WCW-programma 84 weken lang te domineren, mede als gevolg van de introductie van de New World Order, een stable geleid door de voormalige WWF-worstelaars Hulk Hogan, Scott Hall en Kevin Nash.

The Attitude Era[bewerken]

In de loop van de jaren negentig werden er nieuwe vetes en wedstrijdtypen ontwikkeld en zo begon het nieuwe Attitude Era in het worstelen. De liefhebbers van de WWF leken de voorkeur te geven aan de zogenaamde "bad guys" boven de "good boys". De creatieve veranderingen werden ingevoerd door de staf van de WWF. Het worstelen kreeg meer het karakter van "straatvechten" en de nadruk kwam meer te liggen op "negatief gedrag", hoewel het oorspronkelijke concept van professioneel worstelen overeind bleef. In 1997 bleven de financiële inkomsten van de WWF laag en de voortdurende zware verliezen hadden gevolgen voor de populariteit van de WWF ten opzichte van WCW. Nog jaren later gaven veel worstelaars toe dat ze er niet van op de hoogte waren geweest hoe dicht het bedrijf op het randje van een faillissement had gebalanceerd. In 1996 en 1997 verloor de WWF veel van haar talent aan WCW, onder wie Razor Ramon (Scott Hall), Diesel (Kevin Nash), Psycho Sid (Sid Eudy), Alundra Blayze (Debra Miceli) en Rick Rude (Richard Rood). De WWF verving hen door voormalige WCW-talenten als Vader (Leon White), Stone Cold Steve Austin, Brian Pillman, Mankind (Mick Foley) en Farooq (Ron Simmons). De WWF herwon langzaam haar populariteit.

SmackDown!-show in 1999

SmackDown![bewerken]

Op 29 april 1999 keerde de WWF terug naar televisie via de antenne met de lancering van een programma dat bekendstaat als SmackDown! op het jonge UPN-netwerk. Het donderdagavondprogramma werd op 26 augustus 1999 een wekelijkse serie. Het leidde tot verdere concurrentie om de kijkcijfers met het WCW-programma WCW Thunder.

Overname van WCW en ECW[bewerken]

In de herfst van 1999 keerde de Attitude Era het tij van de Monday Night Wars ten gunste van de WWF. Nadat Time Warner gefuseerd was met AOL, werd de zeggenschap van Ted Turner over WCW aanzienlijk kleiner. Het pas gefuseerde bedrijf kondigde aan om WCW in zijn geheel te verkopen. Hoewel Eric Bischoff in maart 2001 bijna een overeenkomst had bereikt over de koop van het bedrijf, nam de WWF WCW van AOL Time Warner over voor een bedrag van rond de $7 miljoen. Kort na de WrestleMania X-Seven lanceerde de WWF The Invasion, een verhaallijn over de integratie van nieuwe talenten van het WCW- en ECW-rooster. Met deze aankoop werd de WWF nu de grootste worstelfederatie in de wereld. De activa van Extreme Championship Wrestling (ECW), dat opgedoekt was na het indienen van faillissementbescherming in april 2001, werden midden 2003 door WWE opgekocht.

World Wrestling Entertainment[bewerken]

Merkextensie en Ruthless Aggression Era[bewerken]

In maart 2002, ongeveer twee maanden voor de naamsverandering, besloot WWE om twee aparte "merken" (brands) in het leven te roepen, Raw en SmackDown!, in verband met de overvloed aan overgebleven talenten van Invasion. Een en ander staat bekend als de WWE Brand Extension. Ondanks het vertrek van veel van de oorspronkelijke talentvolle worstelaars in 2004, bleef WWE shows scheiden. Er ontstond ook een jaarlijkse Draft Lottery (trekkingsloterij). Op 26 mei 2006 kondigde WWE de herlancering van Extreme Championship Wrestling als een WWE-merk aan. Het nieuwe ECW-programma werd tot 16 februari 2010 wekelijks op dinsdagavond internationaal en in Verenigde Staten op Syfy uitgezonden. Op televisie stond deze periode bekend als het Ruthless Aggression Era en trad chronologisch in de plaats van het Attitude Era. De periode spreidt zich uit van 2002 tot 2008 en borduurde voort op de succesformule van het Attitude Era. Op 25 mei 2016 deelde WWE een video die vermeldde dat Smackdown live zou gaan op dinsdagavond (startend 19 juli 2016). Raw en Smackdown zouden zoals in 2002 weer aparte roosters en eigen storylines hebben. Op 20 juni 2016 postte WWE een artikel waarin vermeld stond dat deze draft zou doorgaan op dinsdag 19 juli 2016, de eerste live-aflevering van Smackdown.

Rechtszaak over de naam[bewerken]

In 2000 begon het World Wide Fund for Nature, een milieuorganisatie, in Groot-Brittannië een proces tegen World Wrestling Federation Entertainment Inc. Het World Wide Fund en de World Wrestling Federation gebruikten beide sinds 1979 de afkorting WWF. Het laatste televisie-evenement met het WWF-logo was het pay-per-viewprogramma Insurrextion 2002 in Groot-Brittannië. Op 5 mei 2002 zette het bedrijf de marketingcampagne "Get The F Out" in gang en werden alle verwijzingen op de website veranderd van "WWF" in "WWE", waarbij ook het internetadres van wwf.com in wwe.com werd gewijzigd. De volgende dag verscheen een persbericht over de officiële naamsverandering, van World Wrestling Federation Entertainment, Inc. in World Wrestling Entertainment, Inc. of WWE, en de wijziging werd later die dag bekendgemaakt in een televisie-uitzending van Monday Night Raw.

High-definition en nieuwe programma's[bewerken]

Op 21 januari 2008 maakte WWE de overstap naar HD-televisie. Alle televisieshows en pay-per-viewprogramma's worden in HD uitgezonden.

Op 19 december 2008 was aangekondigd dat WWE en WGN America een akkoord hadden bereikt om met WWE Superstars een nieuwe wekelijks programma te maken. Op 2 februari 2010 werd aangekondigd dat dit WWE NXT zou worden. NXT nam de plaats in van het ECW-programma. Dat werd door Vince McMahon bekendgemaakt tijdens de voorlaatste aflevering van ECW.

Op 3 oktober 2012 werd de eerste uitzending van WWE Main Event uitgezonden door ION Television.

WWE[bewerken]

Op 7 april 2011 kondigde het bedrijf aan dat de naam World Wrestling Entertainment, Inc. verkort zou worden tot WWE, Inc. World Wrestling Entertainment is echter nog steeds de wettelijke naam van het bedrijf.

In juni 2016 werden de WWE Draft en WWE Brand Extension terug ingevoerd, waardoor het bedrijf opnieuw haar twee belangrijkste shows Monday Night Raw en Tuesday Night SmackDown! Live - voorheen Friday Night SmackDown! – afzonderlijk promootte met worstelaars die exclusief actief zijn in een van beide shows.

Huidge kampioenen[bewerken]

RAW kampioenen:

Kampioenschap Huidige kampioen(en) Reign Dagen Datum Vorige kampioen(en) Evenement
WWE Universal Championship Seth Rollins 2 1+ 7 april 2019 Brock Lesnar WrestleMania 35
WWE RAW Tag Team Championships Curt Hawkins & Zack Ryder 1 & 1 7 7 april 2019 The Revival (Scott Dawson & Dash Wilder) WrestleMania 35
WWE RAW Women's Championship Becky Lynch 1 1+ 7 april 2019 Ronda Rousey WrestleMania 35
WWE Intercontinental Championship Finn Bálor 2 1+ 7 april 2019 Bobby Lashley WrestleMania 35
WWE Cruiserweight Championship Tony Nese 1 1+ 7 april 2019 Buddy Murphy WrestleMania 35
WWE Women's Tag Team Championships The IIconics (Peyton Royce & Billie Kay) 1 1+ 7 april 2019 Bayley & Sasha Banks WrestleMania 35

Smackdown LIVE kampioenen:

Kampioenschap Huidige kampioen(en) Reign Dagen Datum Vorige kampioen(en) Evenement
WWE Championship Kofi Kingston 1 1+ 7 april 2019 Daniel Bryan WrestleMania 35
WWE United States Championship Rey Mysterio 1 2+ 19 mei 2019 Samoa Joe Money in the Bank
WWE SmackDown Tag Team Championships Daniel Bryan & Erick Rowan 8 1+ 7 mei 2019 The Hardy Boyz WWE SmackDown Live
WWE SmackDown Women's Championship Becky Lynch 3 1+ 7 april 2019 Charlotte Flair WrestleMania 35

WWE 24/7 Championship:

Dagen Reign Datum Vorige kampioen(en) Evenement
R-Truth 1 20 mei 2019 Bobby Roode Monday Night Raw

NXT kampioenen:

Dagen Reign Datum Vorige kampioen(en) Evenement
WWE United Kingdom Championship Walter 1 7 5 april 2019 Pete Dunne NXT TakeOver: New York
NXT Championship Johnny Gargano 1 1+ 5 april 2019 Tommaso Ciampa NXT Takeover: New York
NXT Women's Championship Shayna Baszler 2 150+ 28 Oktober 2018 Kairi Sane WWE Evolution
NXT Tag Team Championship War Raiders 1 82+ 19 augustus 2017 Bobby Fish & Kyle O'Reilly (Undisputed Era) NXT TakeOver: Phoenix
NXT North American Championship Velveteen Dream 1 30+ 30 Januari 2019 Johnny Gargano WWE NXT

Stopgezette/voormalige titels[bewerken]

Kampioenschap Laatste kampioen(en) Datum Vorige kampioen(en) Evenement
WWE Divas Championship Charlotte 20 september 2015 Nikki Bella WWE Night of Champions
WWE World Heavyweight Championship Randy Orton 15 december 2013 John Cena TLC: Tables, Ladders & Chairs
WWE World Tag Team Championships The Hart Dynasty (Tyson Kidd & Harry Smith met Natalya) 13 mei 2010 ShoMiz (The Miz & The Big Show) RAW
WWE European Championship Rob Van Dam 22 juli 2002 Jeff Hardy RAW
ECW World Tag Team Championship Danny Doring & Roadkill 3 december 2000 Full Blooded Italians (Little Guido & Mamaluke) Massacre on 34th Street
WWE Hardcore Championship Rob Van Dam 26 augustus 2002 Tommy Dreamer RAW
WCW World Heavyweight Championship Chris Jericho 9 december 2001 The Rock WWE Vengeance
ECW Championship Ezekiel Jackson 16 februari 2010 Christian ECW
WWE Light Heavyweight Championship X-Pac 19 augustus 2001 Tajiri WWE Summerslam
WWE Million Dollar Championship Ted DiBiase 15 november 2010 Ted DiBiase Jr. RAW
WCW World Tag Team Championship The Dudley Boyz (D-Von Dudley & Bubba Rey Dudley) 23 oktober 2001 The Hardy Boyz (Jeff Hardy & Matt Hardy) SmackDown!
WWE Women's Tag Team Championships The Glamour Girls (Leilani Kai & Judy Martin) 8 juni 1988 Jumping Bomb Angels (Noriyo Tateno & Itzuki Yamazaki) Live Event

Lijst van huidige worstelaars in WWE[bewerken]

Onderstaande lijst geeft de (mannelijke) professioneel worstelaars weer die anno 2019 onder contract staan in de WWE, met daarnaast hun belangrijkste prestaties tot dusver. Na de nieuwe Brand Extension in juni 2016 ontstond uiteindelijk het nieuwe "WWE SmackDown Tag Team Championship", dat voortkwam uit het bestaande WWE Tag Team Championship. Dat laatste kampioenschap staat sinds dat jaar bekend als "WWE Raw Tag Team Championship".

Worstelaars treden sinds juni 2016 aan in ofwel het programma Monday Night Raw ofwel het programma Tuesday Night SmackDown! Live. Oudgediende worstelaars Triple H, John Cena, Kane en The Undertaker zijn echter sinds juni 2016 te zien in beide shows. De meeste professioneel worstelaars - binnen de WWE superstars genaamd - zijn opgegroeid als worstelaars van de tweede, derde of zelfs vierde generatie, maar er zijn ook worstelaars die bij aanvang niet vertrouwd zijn of waren met de sport.

De eerste worstelaar die door WWE zelf als "superster van de derde generatie" werd gepromoot, was Dwayne "The Rock" Johnson. Andere bekende worstelaars van de tweede of derde generatie zijn of waren onder anderen Bret Hart, Randy Orton, Goldust en Ted DiBiase Jr.. De meesten zijn bij kleinere organisaties begonnen, aanvankelijk als training maar later ook in het kader van wedstrijden; namen als Charlie Haas en Shelton Benjamin, die voornamelijk het matworstelen hebben geleerd.

Lange tijd was Emil Sitoci de enige Nederlander die ooit wedstrijden bij WWE worstelde, maar in juni 2016 maakt Gzim Selmani zijn tv-debuut als "Rezar" in het opleidingsprogramma NXT, wat hem de eerste Nederlander in de WWE maakte. Tegenwoordig is ook Tom Budgen actief in de WWE onder de ringnaam "Aleister Black".

Monday Night Raw[bewerken]

Bijgewerkt t/m 11 mei 2019

Ringnaam Geboortenaam Geboortedatum/Nationaliteit Actief in WWE sinds Prestaties
A.J. Styles Allen Jones 2-6-1977
Vlag van Verenigde Staten
2016 2-voudig WWE World Heavyweight Champion
2-voudig WWE United States Champion
Akam Sunny Dhinsa 20-5-1993
Vlag van Canada
2014 1 keer WWE Raw Tag Team Championship
1 keer NXT Tag Team Championship
Baron Corbin Thomas "Tom" Pestock 13-9-1984
Vlag van Verenigde Staten
2012 1 keer WWE United States Championship
Money in the Bank ladder match (2017)
Bobby Lashley Franklin Lashley 16-7-1976
Vlag van Verenigde Staten
2018 2-voudig WWE Intercontinental Champion
2-voudig ECW World Heavyweight Champion
1 keer WWE United States Championship
Elimination Chamber match (2006)
Braun Strowman Adam Scherr 6-9-1983
Vlag van Verenigde Staten
2013 1 keer WWE Raw Tag Team Championship
Money in the Bank ladder match (2018)
Bray Wyatt - Husky Harris Windham Rotunda 23-5-1987
Vlag van Verenigde Staten
2009 1 keer WWE World Heavyweight Championship
1 keer WWE Raw Tag Team Championship
1 keer WWE SmackDown Tag Team Championship
2-voudig FCW Florida Tag Team Champion
Elimination Chamber match (2017)
Brock Lesnar Brock Lesnar 12-7-1977
Vlag van Verenigde Staten
2012 5-voudig WWE World Heavyweight Champion
2-voudig WWE Universal Champion
Royal Rumble (2003)
Money in the Bank ladder match (2019)
Cedric Alexander Cederick Johnson 16-08-1989
Vlag van Verenigde Staten
2016 1 keer WWE Cruiserweight Championship
Cesaro Claudio Castagnoli 27-12-1980
Vlag van Zwitserland
2011 1 keer WWE United States Championship
5-voudig WWE Raw Tag Team Champion
1 keer WWE SmackDown Tag Team Championship
Curt Hawkins Brian Myers 20-4-1985
Vlag van Verenigde Staten
2016 2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
1 keer FCW Florida Tag Team Championship
Dash Wilder Daniel Wheeler 17-5-1987
Vlag van Verenigde Staten
2014 1 keer WWE Raw Tag Team Championship
2-voudig NXT Tag Team Champion
Dolph Ziggler Nicholas "Nick" Nemeth 27-7-1980
Vlag van Verenigde Staten
2004 2-voudig WWE World Heavyweight Champion
6-voudig WWE Intercontinental Champion
2-voudig WWE United States Champion
1 keer WWE World Tag Team Championship
2-voudig FCW Florida Tag Team Champion
Money in the Bank ladder match (2012)
Triple Crown Championship (22e)
Drew McIntyre Andrew "Drew" Galloway 6-6-1985
Vlag van Schotland
2017 1 keer WWE Intercontinental Championship
2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
1 keer NXT Championship
1 keer FCW Florida Heavyweight Championship
2-voudig FCW Florida Tag Team Champion
Ethan Carter III - Derrick Bateman Michael Hutter 18-3-1986
Vlag van Verenigde Staten
2018 1 keer FCW Florida Tag Team Championship
Eric Young Jeremy Fritz 15-12-1979
Vlag van Canada
2016 1 keer NXT Tag Team Championship
Erik Raymond Rowe 21-8-1984
Vlag van Verenigde Staten
2018 1 keer NXT Tag Team Championship
Fandango - Johnny Curtis Curtis Hussey 22-7-1981
Vlag van Verenigde Staten
2006 2-voudig FCW Florida Tag Team Champion
Gran Metalik Máscara Dorada 3-11-1988
Vlag van Mexico
2016 /
Heath Slater - Heath Miller Heath Miller 15-7-1983
Vlag van Verenigde Staten
2006 3-voudig WWE Raw Tag Team Champion
1 keer WWE SmackDown Tag Team Championship
1 keer FCW Florida Heavyweight Championship
1 keer FCW Florida Tag Team Championship
Ivar Todd Smith 3-3-1985
Vlag van Verenigde Staten
2018 1 keer NXT Tag Team Championship
Jey Uso Joshua Fatu 22-8-1985
Vlag van Verenigde Staten
2009 4-voudig WWE SmackDown Tag Team Champion
2-voudig WWE SmackDown Tag Team Champion
1 keer FCW Florida Tag Team Championship
Jimmy Uso Jonathan Fatu 22-8-1985
Vlag van Verenigde Staten
2009 4-voudig WWE SmackDown Tag Team Champion
2-voudig WWE SmackDown Tag Team Champion
1 keer FCW Florida Tag Team Championship
John Cena John Cena 23-4-1977
Vlag van Verenigde Staten
2001 16-voudig WWE World Heavyweight Champion
5-voudig WWE United States Champion
2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
2-voudig WWE World Tag Team Champion
Royal Rumble (2008, 2013)
Money in the Bank ladder match (2012, 2014)
Elimination Chamber match (2006, 2010, 2011)
Kalisto Emanuel Rodriguez 14-11-1986
Vlag van Verenigde Staten
2013 2-voudig WWE United States Champion
1 keer WWE Cruiserweight Championship
1 keer NXT Tag Team Championship
Kane Glenn Jacobs 26-4-1967
Vlag van Verenigde Staten
1995 2-voudig WWE World Heavyweight Champion
2-voudig WWE Intercontinental Champion
1 keer WWE Hardcore Championship
1 keer ECW World Heavyweight Championship
9-voudig WWE World Tag Team Champion
2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
Triple Crown Championship (8e)
Grand Slam Championship (3e)
Karl Anderson Chad Allegra 20-1-1980
Vlag van Verenigde Staten
2016 1 keer WWE Raw Tag Team Championship
Konnor - Conor O'Brien Ryan Parmeter 6-2-1980
Vlag van Verenigde Staten
2010 1 keer NXT Tag Team Championship
Lince Dorado José Cordero 11-5-1987
Vlag van Puerto Rico
2016 /
Lio Rush Lionel Green 11-11-1994
Vlag van Verenigde Staten
2017 /
Luke Gallows Andrew "Drew" Hankinson 22-12-1983
Vlag van Verenigde Staten
2016 1 keer WWE Raw Tag Team Championship
The Miz Michael "Mike" Mizanin 8-10-1980
Vlag van Verenigde Staten
2004 1 keer WWE World Heavyweight Championship
8-voudig WWE Intercontinental Champion
2-voudig WWE United States Champion
2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
1 keer WWE World Tag Team Championship
Money in the Bank ladder match (2010)
Triple Crown Championship (25e)
Grand Slam Championship (17e)
Mojo Rawley Dean Muhtadi 17-7-1986
Vlag van Verenigde Staten
2012 /
No Way Jose Levis Valenzuela Jr. 30-5-1988
Vlag van Verenigde Staten
2015 /
Rey Mysterio Óscar Gutiérrez 11-12-1974
Vlag van Mexico
2018 3-voudig WWE World Heavyweight Champion
2-voudig WWE Intercontinental Champion
4-voudig WWE Raw Tag Team Champion
3-voudig WWE Cruiserweight Champion
Royal Rumble (2006)
Triple Crown Championship (21e)
Rezar Gzim Selmani 16-6-1994
Vlag van Nederland/Vlag van Albanië
2016 1 keer WWE Raw Tag Team Championship
1 keer NXT Tag Team Championship
Rhyno Terrance "Terry" Gerin 7-10-1975
Vlag van Verenigde Staten
2015 3-voudig WWE Hardcore Champion
1 keer WWE Raw Tag Team Championship
Ricochet Trevor Mann 11-10-1988
Vlag van Verenigde Staten
2018 1 keer NXT North American Championship
Bobby Roode Robert Roode Jr. 11-5-1977
Vlag van Canada
2016 1 keer WWE United States Championship
1 keer NXT Championship
1 keer WWE Raw Tag Team Championship
Sami Zayn Rami Sebei 12-7-1984
Vlag van Canada
2013 1 keer NXT Championship
Samoa Joe Nuufolau Seanoa 17-3-1979
Vlag van Verenigde Staten
2015 1 keer WWE United States Championship
2-voudig NXT Champion
Scott Dawson David Harwood 30-6-1984
Vlag van Verenigde Staten
2012 1 keer WWE Raw Tag Team Championship
2-voudig NXT Tag Team Champion
Seth Rollins Colby Lopez 28-5-1986
Vlag van Verenigde Staten
2010 2-voudig WWE World Heavyweight Champion
1 keer WWE Universal Championship
2-voudig WWE Intercontinental Champion
1 keer WWE United States Championship
Royal Rumble (2019)
4-voudig WWE Raw Tag Team Champion
Money in the Bank ladder match (2014)
1 keer NXT Championship
1 keer FCW Florida Heavyweight Championship
1 keer FCW 15 Championship
1 keer FCW Florida Tag Team Championship
Triple Crown Championship (29e)
Grand Slam Championship (23e)
The Undertaker Mark Calaway 24-3-1965
Vlag van Verenigde Staten
1990 7-voudig WWE World Heavyweight Champion
6-voudig WWE World Tag Team Champion
1 keer WWE Hardcore Championship
The Streak (21 opeenvolgende zeges bij het evenement WrestleMania)
Royal Rumble (2007)
Elimination Chamber match (2008)
Titus O'Neil Thaddeus Bullard Sr. 29-4-1977
Vlag van Verenigde Staten
2009 1 keer WWE Raw Tag Team Championship
1 keer FCW Florida Tag Team Championship
Triple H Paul Levesque 27-7-1969
Vlag van Verenigde Staten
1995 14-voudig WWE World Heavyweight Champion
5-voudig WWE Intercontinental Champion
2-voudig WWE European Champion
1 keer WWE World Tag Team Championship
1 keer WWE Raw Tag Team Championship
Royal Rumble (2002, 2016)
Elimination Chamber match (2003, 2005, 2008, 2009)
Triple Crown Championship (7e)
Grand Slam Championship (2e)
Viktor - Rick Victor Eric Thompson 4-12-1980
Vlag van Canada
2011 1 keer NXT Tag Team Championship
2-voudig FCW Florida Heavyweight Champion
1 keer FCW Florida Tag Team Championship
Zack Ryder Matthew "Matt" Cardona 14-5-1985
Vlag van Verenigde Staten
2005 1 keer WWE Intercontinental Championship
1 keer WWE United States Championship
2-voudig WWE Raw Tag Team Champion

Tuesday Night SmackDown! Live[bewerken]

Bijgewerkt t/m 11 mei 2019

Ringnaam Geboortenaam Geboortedatum/Nationaliteit Actief in WWE sinds Prestaties
Aiden English Matthew Rehwoldt 7-10-1987
Vlag van Verenigde Staten
2012 1 keer NXT Tag Team Championship
Ali - Mustafa Ali Adeel Alam 28-3-1986
Vlag van Verenigde Staten
2016 /
Aleister Black Tom Budgen 19-5-1985
Vlag van Nederland
2016 1 keer NXT Championship
eerste Nederlander bij het evenement WrestleMania (2019)
Andrade Cien Almas Manuel Andrade Oropeza 3-11-1989
Vlag van Mexico
2015 1 keer NXT Championship
Apollo Crews Sesugh Uhaa 22-8-1987
Vlag van Verenigde Staten
2014 /
Big E Ettore Ewen 1-3-1986
Vlag van Verenigde Staten
2009 1 keer WWE Intercontinental Championship
3-voudig WWE SmackDown Tag Team Champion
2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
1 keer NXT Championship
1 keer FCW Florida Tag Team Championship
Elimination Chamber match (2015, als The New Day)
Big Show Paul Wight Jr. 8-2-1972
Vlag van Verenigde Staten
2008 3-voudig WWE World Heavyweight Champion
1 keer WWE Intercontinental Championship
1 keer WWE United States Championship
3-voudig WWE Hardcore Champion
5-voudig WWE World Tag Team Champion
3-voudig WWE Raw Tag Team Champion
Triple Crown Championship (24e)
Grand Slam Championship (12e)
Bo Dallas - Bo Rotunda Taylor Rotunda 25-5-1990
Vlag van Verenigde Staten
2008 1 keer WWE Raw Tag Team Championship
1 keer NXT Championship
3-voudig FCW Florida Heavyweight Champion
2-voudig FCW Florida Tag Team Champion
Buddy Murphy - Murphy Matthew Adams 26-9-1988
Vlag van Verenigde Staten
2013 1 keer WWE Cruiserweight Championship
1 keer NXT Tag Team Championship
Chad Gable Charles Betts 8-3-1986
Vlag van Verenigde Staten
2013 1 keer WWE Raw Tag Team Championship
1 keer WWE SmackDown Tag Team Championship
1 keer NXT Tag Team Championship
Curtis Axel - Michael McGillicutty Joseph "Joe" Hennig 1-10-1979
Vlag van Verenigde Staten
2007 1 keer WWE Intercontinental Championship
2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
1 keer FCW Florida Heavyweight Championship
4-voudig FCW Florida Tag Team Champion
Daniel Bryan Bryan Danielson 12-5-1981
Vlag van Verenigde Staten
2018 5-voudig WWE World Heavyweight Champion
1 keer WWE Intercontinental Championship
1 keer WWE United States Championship
1 keer WWE Raw Tag Team Championship
1 keer WWE SmackDown Tag Team Championship
Elimination Chamber match (2012, 2019)
Triple Crown Championship (26e)
Grand Slam Championship (18e)
Elias - Elias Samson Jeffrey Sciullo 22-11-1987
Vlag van Verenigde Staten
2014 /
Epico - Fernando Orlando Colón 24-3-1982
Vlag van Puerto Rico
2010 1 keer WWE Raw Tag Team Championship
2-voudig FCW Florida Tag Team Champion
Finn Bálor Fergal Devitt 25-7-1981
Vlag van Ierland
2014 1 keer WWE Universal Championship
2-voudig WWE Intercontinental Champion
1 keer NXT Championship
Harper - Luke Harper Jonathan Huber 16-12-1979
Vlag van Verenigde Staten
2012 1 keer WWE Intercontinental Championship
2-voudig WWE SmackDown Tag Team Champion
1 keer NXT Tag Team Championship
Jeff Hardy Jeffrey "Jeff" Hardy 31-08-1977
Vlag van Verenigde Staten
2017 3-voudig WWE World Heavyweight Champion
4-voudig WWE Intercontinental Champion
1 keer WWE United States Championship
1 keer WWE European Championship
3-voudig WWE Hardcore Champion
1 keer WWF Light Heavyweight Championship
6-voudig WWE World Tag Team Champion
1 keer WWE Raw Tag Team Championship
1 keer WWE SmackDown Tag Team Championship
Triple Crown Championship (18e)
Grand Slam Championship (9e)
Jinder Mahal Yuvraj Dhesi 19-7-1986
Vlag van India
2016 1 keer WWE World Heavyweight Championship
1 keer WWE United States Championship
John Cena John Cena 23-4-1977
Vlag van Verenigde Staten
2001 16-voudig WWE World Heavyweight Champion
5-voudig WWE United States Champion
2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
2-voudig WWE World Tag Team Champion
Royal Rumble (2008, 2013)
Money in the Bank ladder match (2012, 2014)
Elimination Chamber match (2006, 2010, 2011)
Kane Glenn Jacobs 26-4-1967
Vlag van Verenigde Staten
1995 2-voudig WWE World Heavyweight Champion
2-voudig WWE Intercontinental Champion
1 keer WWE Hardcore Championship
1 keer ECW World Heavyweight Championship
9-voudig WWE World Tag Team Champion
2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
Triple Crown Championship (8e)
Grand Slam Championship (3e)
Kevin Owens Kevin Steen 7-5-1984
Vlag van Canada
2014 1 keer WWE Universal Championship
2-voudig WWE Intercontinental Champion
3-voudig WWE United States Champion
1 keer NXT Championship
Killian Dain Damian Mackle 20-2-1985
Vlag van Ierland
2016 1 keer NXT Tag Team Championship
Kofi Kingston Kofi Sarkodie-Mensah 14-8-1981
Vlag van Ghana
2006 1 keer WWE World Heavyweight Championship
eerste Afro-Amerikaanse WWE World Heavyweight Champion in de geschiedenis (2019)
4-voudig WWE Intercontinental Champion
eerste Ghanese worstelkampioen in de geschiedenis (2008)
3-voudig WWE United States Champion
1 keer WWE World Tag Team Championship
4-voudig WWE Raw Tag Team Champion
3-voudig WWE SmackDown Tag Team Championship
Elimination Chamber match (2015, als The New Day)
Triple Crown Championship (30e)
Grand Slam Championship (20e)
Lars Sullivan Dylan Miley 6-7-1988
Vlag van Verenigde Staten
2013 /
Matt Hardy - Matt Hardy 1.0 Matthew Hardy 23-9-1974
Vlag van Verenigde Staten
2017 1 keer WWE United States Championship
1 keer ECW World Heavyweight Championship
1 keer WWE European Championship
1 keer WWE Hardcore Championship
1 keer WWE Cruiserweight Championship
6-voudig WWE World Tag Team Champion
3-voudig WWE Raw Tag Team Champion
1 keer WWE SmackDown Tag Team Championship
Otis Dozovic Nikola Bogojevic 21-12-1991
Vlag van Verenigde Staten
2016 /
Primo - Diego Edwin "Eddie" Colón 21-12-1982
Vlag van Puerto Rico
2007 2 keer WWE Raw Tag Team Champion
3-voudig FCW Florida Tag Team Champion
R-Truth - K-Kwik Ronnie Killings 19-1-1972
Vlag van Verenigde Staten
2008 2-voudig WWE United States Champion
2-voudig WWE Hardcore Champion
1 keer WWE Raw Tag Team Championship
Randy Orton Randal "Randy" Orton 1-4-1980
Vlag van Verenigde Staten
2001 13-voudig WWE World Heavyweight Champion
1 keer WWE Intercontinental Championship
1 keer WWE United States Championship
1 keer WWE World Tag Team Championship
1 keer WWE SmackDown Tag Team Championship
Royal Rumble (2009, 2017)
Money in the Bank ladder match (2013)
Elimination Chamber match (2014)
Triple Crown Championship (17e)
Grand Slam Championship (17e)
Roman Reigns - Leakee Leati Joseph "Joe" Anoa'i 25-5-1985
Vlag van Verenigde Staten
2010 3-voudig WWE World Heavyweight Champion
1 keer WWE Universal Championship
1 keer WWE Intercontinental Championship
1 keer WWE United States Championship
1 keer WWE Raw Tag Team Championship
1 keer FCW Florida Tag Team Championship
Royal Rumble (2015)
Elimination Chamber match (2018)
Triple Crown Championship (28e)
Grand Slam Championship (16e)
Rowan - Erick Rowan Joseph Ruud 28-11-1981
Vlag van Verenigde Staten
2011 2-voudig WWE SmackDown Tag Team Champion
1 keer NXT Tag Team Championship
Rusev - Alexander Rusev Miroslav Barnyashev 25-12-1985
Vlag van Bulgarije
2010 3-voudig WWE United States Champion
Sheamus - Sheamus O'Shaunessy Stephen Farrelly 28-1-1978
Vlag van Ierland
2007 4-voudig WWE World Heavyweight Champion
2-voudig WWE United States Champion
4-voudig WWE Raw Tag Team Champion
1 keer WWE SmackDown Tag Team Championship
Royal Rumble (2012)
Money in the Bank ladder match (2015)
Shelton Benjamin Shelton Benjamin 9-7-1975
Vlag van Verenigde Staten
2017 3-voudig WWE Intercontinental Champion
1 keer WWE United States Championship
2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
Shinsuke Nakamura Shinsuke Nakamura 24-2-1980
Vlag van Japan
2016 2-voudig WWE United States Champion
2-voudig NXT Champion
Royal Rumble (2018)
Sin Cara - Hunico Jorge Arias 5-9-1977
Vlag van Mexico
2009 1 keer NXT Tag Team Championship
2-voudig FCW Florida Tag Team Champion
The Undertaker Mark Calaway 24-3-1965
Vlag van Verenigde Staten
1990 7-voudig WWE World Heavyweight Champion
6-voudig WWE World Tag Team Champion
1 keer WWE Hardcore Championship
The Streak (21 opeenvolgende zeges bij het evenement WrestleMania)
Royal Rumble (2007)
Elimination Chamber match (2008)
Tucker - Tucker Knight Levi Cooper 24-7-1990
Vlag van Verenigde Staten
2017 /
Triple H Paul Levesque 27-7-1969
Vlag van Verenigde Staten
1995 14-voudig WWE World Heavyweight Champion
5-voudig WWE Intercontinental Champion
2-voudig WWE European Champion
1 keer WWE World Tag Team Championship
1 keer WWE Raw Tag Team Championship
Royal Rumble (2002, 2016)
Elimination Chamber match (2003, 2005, 2008, 2009)
Triple Crown Championship (7e)
Grand Slam Championship (2e)
Xavier Woods Austin Watson 4-9-1986
Vlag van Verenigde Staten
2010 2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
3-voudig WWE SmackDown Tag Team Champion
1 keer FCW Florida Tag Team Championship
Elimination Chamber match (2015, als The New Day)

WWE-pay-per-viewevenementen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie WWE-pay-per-viewevenementen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Lijst van WWE-pay-per-viewevenementen

De WWE-pay-per-viewevenementen is het jaarlijks scala van professionele worstelevenementen van worstelaars dat georganiseerd wordt door WWE.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]