WWE

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf World Wrestling Entertainment)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
WWE, Inc.
Logo
Hoofdkantoor van WWE in Stamford
Oprichting 1979
Oprichter(s) Roderick McMahon
Toots Mondt
Eigenaar Vince McMahon
(59% in bezit en 88% van de stemmen)
Sleutelfiguren Vince McMahon
(voorzitter en CEO)
Paul (Triple H) Levesque[1]
(Executive Vice President)
George Barrios[2]
(CFO)
Stephanie McMahon-Levesque[3]
(Executive Vice President, Creative Development & Operations)
Hoofdkantoor Stamford, Flag of Connecticut.svg Connecticut, Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Werknemers 585 (worstelaars niet inbegrepen) (situatie januari 2011)
Dochteronderneming WWE Magazine

WWE Home Video
WWE Books
WCW
WWE Libraries
WWE Studios
WWE Music Group
WWE Performance Center
WWE Network
WWE Podcast Network

Sector Professioneel worstelen
Sportentertainment
Website wwe.com
Portaal  Portaalicoon   Economie

WWE, afkorting van World Wrestling Entertainment, is een Amerikaans media- en amusementsbedrijf dat zich heeft gespecialiseerd in het professioneel worstelen. Het is momenteel het grootste bedrijf op dit gebied. Naast de dertien miljoen kijkers die de worstelshows in eigen land weten te bereiken, wordt het spektakel uitgezonden in 170 landen en is het in dertig talen beschikbaar. Men voert drie "merken": Raw, SmackDown en 205 Live naast het zogenaamde opleidingsmerk NXT.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Capitol Wrestling Corporation (1953-1963)[bewerken | brontekst bewerken]

Vince McMahon, oprichter van Titan Sports Inc. en huidig eigenaar van WWE.

Het bedrijf begon in 1953 onder de naam Capitol Wrestling Corporation, dat gepromoot werd onder de vlag van de World Wide Wrestling Federation (WWWF) en later de World Wrestling Federation (WWF). In 1982 werd het verkocht aan Titan Sports, dat later de naam WWF veranderde in World Wrestling Federation Entertainment, voordat het in 2002 World Wrestling Entertainment ging heten, op 7 april 2011 vereenvoudigd tot de afkorting WWE.

WWE organiseert wekelijks vijf shows: Raw (USA Network), SmackDown (FOX), NXT (op USA Network), Superstars (op WWE.com) en Main Event (op WWE.com). Deze shows worden uitgezonden over de hele wereld, in Nederland voorheen door Eurosport en ook een tijdje door RTL 7. Sinds het voorjaar van 2019 wordt op woensdagavond een samenvatting van Raw en SmackDown! uitgezonden in België door Zes, afleveringen van de voorgaande week nota bene. Voorts organiseert WWE vrijwel iedere maand een zogenoemde pay-per-view-show, waarbij de kijker betaalt om deze te kunnen zien. De shows worden dus niet uitgezonden op de gratis kanalen. WWE organiseert iedere week ook een tiental shows in de Verenigde Staten en organiseert ook jaarlijks shows in Europa.

Begin 20e eeuw was Roderick James "Jess" McMahon bokspromotor en in 1926 begon hij samen te werken met Tex Rickard om het boksen te promoten in Madison Square Garden. De eerste wedstrijd tijdens hun samenwerking was een kampioenschap lichtzwaargewicht tussen Jack Delaney en Paul Berlenbach.

Een paar jaar eerder, rond 1920, introduceerde professioneel worstelaar Joseph Raymond "Toots" Mondt een nieuwe uitdaging in het professioneel worstelen, die hij de "Slam Bang Western Style Wrestling" noemde, om de toeschouwers meer amusement te bieden. Mondt vormde dan met Ed Lewis en zijn manager Billy Dandow een organisatie in het professioneel worstelen. Het lukte hen verscheidene worstelaars een contract te laten ondertekenen. Mondt vormde in New York partnerschappen met verschillende andere promotors, onder wie Jack Curley. Toen Curley overleden was, nam Mondt het promotiewerk over met de hulp van verscheidene bookers, onder wie Jess McMahon.

In 1953 richtten Jess McMahon en Toots Mondt de Capitol Wrestling Corporation Ltd (CWC) op. De CWC vergezelde in 1953 de National Wrestling Alliance (NWA). In november 1954 overleed Jess McMahon, waarop Ray Fabbiani, een van McMahons collega's, ervoor zorgde dat Vincent James McMahon (McMahon Sr.) de plaats van zijn vader innam. McMahon Sr. en Mondt waren een succesvolle combinatie en niet lang daarna hadden ze ongeveer 70% van de NWA in handen. Dat leidde tot een dominante positie in de zeer populaire noordoostelijke regio.

World Wide Wrestling Federation (1963-1979)[bewerken | brontekst bewerken]

De NWA promootte eigenlijk sterke shooters als kampioenen. In 1961 besliste het NWA-bestuur om de titel aan "Nature Boy" Buddy Rogers te geven. De rest van de NWA was niet blij met Mondt, omdat hij op een vreemde manier Rogers de toestemming gaf om buiten het noordoosten te worstelen. Mondt en McMahon wilden dat Rogers het NWA World Championship behield, maar Rogers offerde zijn gestorte $25.000 niet graag op (titelhouders kregen op dat moment een gestorte betaling als ze gekroond werden als kampioen). Op 24 januari 1963 verloor Rogers in Ontario (Canada) het NWA World Heavyweight Championship aan Lou Thesz in een 'one-fall' match, wat ertoe leidde dat Mondt, McMahon en de CWC onder protest de NWA verlieten en het World Wide Wrestling Federation (WWWF) oprichtten.

In april 1963 werd Rogers gekroond met het nieuwe WWWF World Heavyweight Championship nadat hij het toernooi in Rio de Janeiro had gewonnen. Een maand later, op 17 mei 1963, verloor hij de titel aan Bruno Sammartino, nadat Rogers vlak voor de geplande wedstrijd een hartinfarct had gekregen. Vanwege Rogers' conditie besliste men dat de wedstrijd minder dan een minuut zou duren.

Twee jaar later discussieerden NWA-voorzitter Sam Muchnick en McMahon Sr. over een 'unificatie'-wedstrijd tussen Thesz en Sammartino, die beide partijen accepteerden om Sammartino de unificatietitel te laten winnen.

De WWF begon daarna promotiewedstrijden te organiseren tussen de (baby)faces (helden) en heels (schurken). Ook was er een groep worstelaars die bijna altijd verloren, om het aanzien van bepaalde worstelaars te verhogen en opdat wedstrijden tussen twee bekende 'sterke' worstelaars (vaak een 'held' tegen een 'schurk') extra spannend voor het publiek werden. Tegenwoordig, met WWE, vinden er voornamelijk nog wedstrijden tussen bekende worstelaars plaats.

Eind jaren zestig verliet Mondt het bedrijf. Ondanks afscheiding van de WWWF van de NWA, vergezelde McMahon Sr. in 1971 opnieuw de federatie. Op de aangekondigde vergadering van de NWA in 1983 trokken de McMahons en WWF-werknemer Jim Barnett zich volledig terug uit de federatie. Door marketingplannen in maart 1979 werd de World Wide Wrestling Federation omgedoopt in World Wrestling Federation (WWF).

World Wrestling Federation (1979-2002)[bewerken | brontekst bewerken]

Overgang (1979-1982)[bewerken | brontekst bewerken]

Hulk Hogan in 2010

De zoon van Vincent J. Mahon, Vincent K. McMahon, richtte op 21 februari 1980 Titan Sports, Inc. op en verwierf op 6 juni 1982 de Capitol Wrestling Corporation Ltd. van zijn vader en andere aandelen van de aandeelhouders (Arnold Skaaland, Gorilla Monsoon en Phil Zacko).

De WWF was niet de enige federatie die de relatie met de NWA verbrak: de American Wrestling Association (AWA) werkte ook lange tijd samen met de NWA.

Andere promotors waren furieus toen McMahon de WWF-televisieshows begon uit te brengen via televisiestations in de Verenigde Staten, in gebieden buiten die van WWF's traditionele noordoostelijke bolwerk. McMahon begon ook videobanden van WWF-evenementen buiten het noordoosten te verkopen door middel van zijn distributiebedrijf Coliseum Video. Hij brak effectief de ongeschreven regel van het regionalisme waarop de hele industrie was gebaseerd. McMahon gebruikte de inkomsten uit reclame, televisiecontracten en videoverkoop om op een oneerlijke manier talenten van zijn rivaliserende promotors voor zich te winnen. De landelijke worstelpromotors werden nu rechtstreekse concurrentie van de WWF.

The Golden Era (1982-1992)[bewerken | brontekst bewerken]

Omdat Hulk Hogan door zijn verschijning in Rocky III internationale bekendheid genoot, haalde McMahon hem ertoe over om een overeenkomst met de WWF te sluiten. Jesse Ventura (die door een longaandoening nog nauwelijks worstelde in de WWF), ging met pensioen en werd naast Gorilla Monsoon en Vince McMahon commentator bij wedstrijden. Hij verving de gepensioneerde Bruno Sammartino als commentator. Andre the Giant, Jimmy Snuka, Don Muraco, Paul Orndorff, Greg Valentine, Ricky Steamboat, The Iron Sheik en vele anderen sloten zich aan bij de WWF. Hogan was duidelijk McMahons favoriet en sommigen vroegen zich af of de WWF het nationale en internationale succes zonder Hogan kon behouden.

De WWF organiseerde een nationale toer, een onderneming die enorme investeringen vereiste, zozeer zelfs, dat de WWF op de rand van een financiële ineenstorting balanceerde. Vince McMahon begon met WrestleMania. WrestleMania was zowel in de Verenigde Staten als daarbuiten op televisie te zien en werd later in sommige gebieden van de VS een pay-per-viewevenement, dat McMahon op de markt bracht als de "Super Bowl van het professioneel worstelen". Het concept van een worstel-'supercard' was niet nieuw in Noord-Amerika: de NWA had een paar jaar voor WrestleMania met Starrcade hetzelfde concept gehad. De visie van McMahon was echter om de WWF-industrie zelf onder een breed tv-publiek populair te maken door het benutten van de amusementswaarde van het worstelen. Met WrestleMania startte de WWF met MTV een gezamenlijke promotiecampagne, die voor een groot deel de WWF dekte met een kenmerkend programma, de Rock 'n' Wrestling Connection. De aandacht in de toonaangevende media dankzij de aanwezigheid en steun van beroemdheden als Muhammad Ali, Mr. T, Alice Cooper en Cyndi Lauper droegen ertoe bij dat WrestleMania een belangrijk product kon worden in de popcultuur.

De oorspronkelijke (eerste) WrestleMania, gehouden in 1985, was een doorslaand succes. Dit evenement wordt soms gezien als het echte beginpunt van McMahons zogenaamde "sportamusement", dat haaks stond op de voorkeur van zijn vader voor puur worstelen. WrestleMania II, in 1986, met onder anderen Hulk Hogan tegen King Kong Bundy, in een stalen kooi, werd ook een succes. In 1987 kwam de WWF met WrestleMania III, in Madison Square Garden, waarin kampioen Hulk Hogan het opnam tegen André the Giant, die in 15 jaar nog nooit was verslagen, tijdens het 'Main Event' (de hoofdwedstrijd van het evenement), dat gadegeslagen werd door 33 miljoen kijkers, wat nog steeds het record is voor de meest bekeken worstelwedstrijd van Noord-Amerika.

New Generation Era (1992-1997)[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Monday Night Wars voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 1992 bereikte WWF een dieptepunt door beschuldigingen van steroïdegebruik en er waren ook beschuldigingen van seksuele intimidatie door WWF-medewerkers. McMahon werd uiteindelijk vrijgesproken, maar de gebeurtenissen waren vanuit het oogpunt van public relations een nachtmerrie voor de WWF. Het steroïdeschandaal kostte de WWF in korte tijd ongeveer $5 miljoen. Ter compensatie verlaagde McMahon de lonen van zowel de worstelaars als de bedienden met bijna 40% (en ongeveer 50% voor de managers, zoals Bobby Heenan en Jimmy Hart, die beiden de WWF verlieten). Dit had tot gevolg dat tussen 1994 en 1997 meerdere WWF-worstelaars naar de World Championship Wrestling (WCW) overstapten. In deze periode promootte de WWF zichzelf onder het vaandel van "The New WWF Generation", met daarbij namen als Shawn Michaels, Diesel, Razor Ramon, Bret Hart en The Undertaker. In een poging om hen en andere jonge talenten tot nieuwe supersterren van de WWF te maken, begon de WWF in te spelen op de leeftijdsbeperkingen, waarmee voormalige WWF-worstelaars, zoals Hulk Hogan en Randy Savage (die op dat moment voor WCW werkten), werden geconfronteerd.

Met het debuut van het kabelprogramma WWF Monday Night Raw in 1993 zette de WWF een belangrijke stap in het professioneel worstelen op televisie. Na het succes dat hiermee was behaald, ging WCW in 1995 in de tegenaanval met de start van zijn eigen kabelprogramma op de maandagavond, WCW Monday Nitro, dat op hetzelfde tijdstip als Raw werd uitgezonden. De twee programma's bleven winst maken tot medio 1996. Daarna begon het WCW-programma 84 weken lang te domineren, mede als gevolg van de introductie van de New World Order, een stable geleid door de voormalige WWF-worstelaars Hulk Hogan, Scott Hall en Kevin Nash.

The Attitude Era (1997-2002)[bewerken | brontekst bewerken]

In de loop van de jaren negentig werden er nieuwe vetes en wedstrijdtypen ontwikkeld en zo begon het nieuwe Attitude Era in het worstelen. De liefhebbers van de WWF leken de voorkeur te geven aan de zogenaamde "bad guys" boven de "good boys". De creatieve veranderingen werden ingevoerd door de staf van de WWF. Het worstelen kreeg meer het karakter van "straatvechten" en de nadruk kwam meer te liggen op "negatief gedrag", hoewel het oorspronkelijke concept van professioneel worstelen overeind bleef. In 1997 bleven de financiële inkomsten van de WWF laag en de voortdurende zware verliezen hadden gevolgen voor de populariteit van de WWF ten opzichte van WCW. Nog jaren later gaven veel worstelaars toe dat ze er niet van op de hoogte waren geweest hoe dicht het bedrijf op het randje van een faillissement had gebalanceerd. In 1996 en 1997 verloor de WWF veel van haar talent aan WCW, onder wie Razor Ramon (Scott Hall), Diesel (Kevin Nash), Psycho Sid (Sid Eudy), Alundra Blayze (Debra Miceli) en Rick Rude (Richard Rood). De WWF verving hen door voormalige WCW-talenten als Vader (Leon White), Stone Cold Steve Austin, Brian Pillman, Mankind (Mick Foley) en Farooq (Ron Simmons). De WWF herwon langzaam haar populariteit.

SmackDown!-show in 1999

Op 29 april 1999 keerde de WWF terug naar televisie via de antenne met de lancering van een programma dat bekendstaat als SmackDown! op het jonge UPN-netwerk. Het donderdagavondprogramma werd op 26 augustus 1999 een wekelijkse serie. Het leidde tot verdere concurrentie om de kijkcijfers met het WCW-programma WCW Thunder.

In de herfst van 1999 keerde de Attitude Era het tij van de Monday Night Wars ten gunste van de WWF. Nadat Time Warner gefuseerd was met AOL, werd de zeggenschap van Ted Turner over WCW aanzienlijk kleiner. Het pas gefuseerde bedrijf kondigde aan om WCW in zijn geheel te verkopen. Hoewel Eric Bischoff in maart 2001 bijna een overeenkomst had bereikt over de koop van het bedrijf, nam de WWF WCW van AOL Time Warner over voor een bedrag van rond de $7 miljoen. Kort na de WrestleMania X-Seven lanceerde de WWF The Invasion, een verhaallijn over de integratie van nieuwe talenten van het WCW- en ECW-rooster. Met deze aankoop werd de WWF nu de grootste worstelfederatie in de wereld. De activa van Extreme Championship Wrestling (ECW), dat opgedoekt was na het indienen van faillissementbescherming in april 2001, werden midden 2003 door WWE opgekocht.

World Wrestling Entertainment (2002-heden)[bewerken | brontekst bewerken]

In 2000 begon het World Wide Fund for Nature, een milieuorganisatie, in Groot-Brittannië een proces tegen World Wrestling Federation Entertainment Inc. Het World Wide Fund en de World Wrestling Federation gebruikten beide sinds 1979 de afkorting WWF. Het laatste televisie-evenement met het WWF-logo was het pay-per-viewprogramma Insurrextion 2002 in Groot-Brittannië. Op 5 mei 2002 zette het bedrijf de marketingcampagne "Get The F Out" in gang en werden alle verwijzingen op de website veranderd van "WWF" in "WWE", waarbij ook het internetadres van wwf.com in wwe.com werd gewijzigd. De volgende dag verscheen een persbericht over de officiële naamsverandering, van World Wrestling Federation Entertainment, Inc. in World Wrestling Entertainment, Inc. of WWE, en de wijziging werd later die dag bekendgemaakt in een televisie-uitzending van Monday Night Raw.

Merkextensie (2002-heden)[bewerken | brontekst bewerken]

In maart 2002, ongeveer twee maanden voor de naamsverandering, besloot WWE om twee aparte "merken" (brands) in het leven te roepen, Raw en SmackDown!, in verband met de overvloed aan overgebleven talenten van Invasion. Een en ander staat bekend als de WWE Brand Extension. Ondanks het vertrek van veel van de oorspronkelijke talentvolle worstelaars in 2004, bleef WWE shows scheiden. Er ontstond ook een jaarlijkse Draft Lottery (trekkingsloterij). Op 26 mei 2006 kondigde WWE de herlancering van Extreme Championship Wrestling als een WWE-merk aan. Op 21 januari 2008 maakte WWE de overstap naar HD-televisie.

Het nieuwe ECW-programma werd tot 16 februari 2010 wekelijks op dinsdagavond internationaal en in Verenigde Staten op Syfy uitgezonden. Op televisie stond deze periode bekend als het Ruthless Aggression Era en trad chronologisch in de plaats van het Attitude Era. De periode spreidt zich uit van 2002 tot 2008 en borduurde voort op de succesformule van het Attitude Era.

Op 7 april 2011 kondigde het bedrijf aan dat de naam World Wrestling Entertainment, Inc. verkort zou worden tot WWE, Inc. World Wrestling Entertainment is echter nog steeds de wettelijke naam van het bedrijf.

Op 25 mei 2016 deelde WWE een video die vermeldde dat Smackdown live zou gaan op dinsdagavond (startend 19 juli 2016). Raw en Smackdown zouden zoals in 2002 weer aparte roosters en eigen storylines hebben. Op 20 juni 2016 postte WWE een artikel waarin vermeld stond dat deze draft zou doorgaan op dinsdag 19 juli 2016, de eerste live-aflevering van Smackdown.

In juni 2016 werden de WWE Draft en WWE Brand Extension terug ingevoerd, waardoor het bedrijf opnieuw haar twee belangrijkste shows Monday Night Raw en Tuesday Night SmackDown! Live - voorheen Friday Night SmackDown! afzonderlijk promootte met worstelaars die exclusief actief zijn in een van beide shows.

Huidige kampioenen[bewerken | brontekst bewerken]

Bijgewerkt t.e.m. 05-05-2021

Raw[bewerken | brontekst bewerken]

Kampioenschap Kampioen(en) Datum Vorige kampioen(en) Evenement
WWE Championship Bobby Lashley 1 maart 2021 The Miz Raw
WWE United States Championship Sheamus 11 april 2021 Riddle WrestleMania 37
WWE Raw Tag Team Championship AJ Styles en Omos 10 april 2021 The New Day (Kofi Kingston & Xavier Woods)
WWE Raw Women's Championship Rhea Ripley 11 april 2021 Asuka

SmackDown[bewerken | brontekst bewerken]

Kampioenschap Kampioen(en) Datum Vorige kampioen(en) Evenement
WWE Universal Championship Roman Reigns 30 augustus 2020 Bray Wyatt Payback
WWE Intercontinental Championship Apollo Crews 11 april 2021 Big E WrestleMania 37
WWE SmackDown Tag Team Championship Dolph Ziggler & Robert Roode 8 januari 2021 The Street Profits Smackdown
WWE SmackDown Women's Championship Bianca Belair 10 april 2021 Sasha Banks WrestleMania 37

NXT[bewerken | brontekst bewerken]

Kampioenschap Kampioen(en) Datum Vorige kampioen(en) Evenement
NXT Championship Karrion Kross 8 april 2021 Finn Bálor NXT TakeOver: Stand & Deliver
NXT North American Championship Johnny Gargano 6 december 2020 Leon Ruff NXT TakeOver: WarGames
NXT Tag Team Championship MSK (Nash Carter & Wes Lee) 7 april 2021 Vacant NXT TakeOver: Stand & Deliver
NXT Women's Championship Raquel González Io Shirai
NXT Women's Tag Team Champions Ember Moon & Shotzi Blackheart 10 maart 2021 Dakota Kai & Raquel González NXT

NXT UK[bewerken | brontekst bewerken]

Kampioenschap Kampioen(en) Datum Vorige kampioen(en) Evenement
NXT United Kingdom Championship Walter 5 april 2019 Pete Dunne NXT TakeOver: New York
NXT UK Heritage Cup A-Kid N.V.T. N.V.T. NXT UK
NXT UK Tag Team Championship Pretty Deadly (Lewis Howley and Sam Stoker) Mark Andrews en Flash Morgan Webster NXT UK
NXT UK Women's Championship Kay Lee Ray 31 augustus 2019 Toni Storm NXT UK TakeOver: Cardiff

Gemengde titels[bewerken | brontekst bewerken]

Kampioenschap Kampioen(en) Datum Vorige Kampioen(en) Evenement
NXT Cruiserweight Championship Kushida 13 april 2021 Santos Escobar NXT
WWE 24/7 Championship R-Truth 19 april 2021 Joseph Average Raw
WWE Women's Tag Team Championship Nia Jax & Shayna Baszler 31 januari 2021 Asuka & Charlotte Flair Royal Rumble

Lijst van huidige worstelaars in WWE[bewerken | brontekst bewerken]

Onderstaande lijst geeft de (mannelijke) professioneel worstelaars weer die anno 2019 onder contract staan in de WWE, met daarnaast hun belangrijkste prestaties tot dusver. Na de nieuwe Brand Extension in juni 2016 ontstond uiteindelijk het nieuwe "WWE SmackDown Tag Team Championship", dat voortkwam uit het bestaande WWE Tag Team Championship. Dat laatste kampioenschap staat sinds dat jaar bekend als "WWE Raw/SmackDown Tag Team Championship".

Worstelaars treden sinds juni 2016 aan in ofwel het programma Monday Night Raw ofwel het programma Tuesday Night SmackDown! Live. Oudgediende worstelaars Triple H, John Cena, Kane en The Undertaker zijn echter sinds juni 2016 te zien in beide shows. De meeste professioneel worstelaars - binnen de WWE superstars genaamd - zijn opgegroeid als worstelaars van de tweede, derde of zelfs vierde generatie, maar er zijn ook worstelaars die bij aanvang niet vertrouwd zijn of waren met de sport.

De eerste worstelaar die door WWE zelf als "superster van de derde generatie" werd gepromoot, was Dwayne "The Rock" Johnson. Andere bekende worstelaars van de tweede of derde generatie zijn of waren onder anderen Bret Hart, Randy Orton, Goldust en Ted DiBiase Jr.. De meesten zijn bij kleinere organisaties begonnen, aanvankelijk als training maar later ook in het kader van wedstrijden; namen als Charlie Haas en Shelton Benjamin, die voornamelijk het matworstelen hebben geleerd.

Lange tijd was Emil Sitoci de enige Nederlander die ooit wedstrijden bij WWE worstelde, maar in juni 2016 maakt Gzim Selmani zijn tv-debuut als "Rezar" in het opleidingsprogramma NXT, wat hem de eerste Nederlander in de WWE maakte. Tegenwoordig is ook Tom Budgen actief in de WWE onder de ringnaam "Aleister Black".

Bijgewerkt t.e.m. 17-08-2019

Familie McMahon[bewerken | brontekst bewerken]

De familie McMahon is eigenaar van WWE en bekleedt ook de belangrijkste functies.

Ringnaam Naam Geboortedatum Debuut Notities
Vince McMahon Vlag van de Verenigde Staten Vincent McMahon 24-08-1945 1998 Voorzitter van de raad van bestuur
Chief Executive Officer
Uitvoerend producent
Eigenaar (meerderheidsbelang)
Shane McMahon Vlag van de Verenigde Staten Shane McMahon 15-01-1970 1988 Eigenaar (minderheidsbelang)
Stephanie McMahon Vlag van de Verenigde Staten Stephanie McMahon 24-09-1976 1998 Chief Brand Officer
Lid van de raad van bestuur
Eigenaar (minderheidsbelang)
Triple H Vlag van de Verenigde Staten Paul Levesque 27-07-1969 1995 Executive Vice-President
Lid van de raad van bestuur
Eigenaar (minderheidsbelang)
Producent
Hall of Famer

Niet-toegewezen worstelaars[bewerken | brontekst bewerken]

Worstelaars zonder contract tot een bepaald sub-merk en dus onafhankelijk zijn.

Ringnaam Naam Geboortedatum Debuut Notities
Goldberg Vlag van de Verenigde Staten William Scott Goldberg 27-11-1966 2016 2-voudig WWE Universal Chamion

1-voudig WWE World Heavyweight Champion

WWE Hall of Fame (2018)

John Cena Vlag van de Verenigde Staten John Cena 23-04-1977 2001 13-voudig WWE Champion
5-voudig WWE United States Champion

3-voudig World Heavyweight Champion
2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
2-voudig WWE World Tag Team Champion
Royal Rumble (2008, 2013)
Money in the Bank ladder match (2012, 2014)
Elimination Chamber match (2006, 2010, 2011)

Kane Vlag van de Verenigde Staten Glenn Jacobs 26-04-1967 1995 2-voudig WWE World Heavyweight Champion
2-voudig WWE Intercontinental Champion
1 keer WWE Hardcore Championship
1 keer ECW World Heavyweight Championship
9-voudig WWE World Tag Team Champion
2-voudig WWE Raw Tag Team Champion
Triple Crown Championship (8e)
Grand Slam Championship (3e)
The Undertaker Vlag van de Verenigde Staten Mark Calaway 24-03-1965 1990 7-voudig WWE World Heavyweight Champion
6-voudig WWE World Tag Team Champion
1 keer WWE Hardcore Championship
The Streak (21 opeenvolgende zeges bij het evenement WrestleMania)
Royal Rumble (2007)
Elimination Chamber match (2008)

Raw[bewerken | brontekst bewerken]

Mannelijke worstelaars[bewerken | brontekst bewerken]

Ringnaam Naam Geboortedatum Debuut Notities
A.J. Styles Vlag van de Verenigde Staten Allen Jones 02-06-1977 2016 Raw Tag Team Champion
Akira Tozawa Vlag van Japan Akira Tozawa 22-07-1985 2005
Andrade Vlag van Mexico Manuel Andrade Oropeza 03-11-1989 2015
Angel Garza Vlag van Mexico Humberto Garza Solano 23-09-1992 2019
Bobby Lashley Vlag van de Verenigde Staten Franklin Lashley 16-07-1976 2018 WWE Champion
Braun Strowman Vlag van de Verenigde Staten Adam Scherr 06-09-1983 2013
Bray Wyatt Vlag van de Verenigde Staten Windham Rotunda 23-05-1987 2009
Big Show Vlag van de Verenigde Staten Paul Wight Jr. 08-02-1972 2008
Cedric Alexander Vlag van de Verenigde Staten Cederick Johnson 16-08-1989 2016
Dabba-Kato Babatunde Aiyegbusi 26-05-1988 2016
Drew Gulak Vlag van de Verenigde Staten Drew Gulak 28-04-1987 2016
Drew McIntyre Vlag van Schotland Andrew "Drew" Galloway 06-06-1985 2017
Edge Vlag van Canada Adam Josheph Coland 30-10-1973 1996
Elias Vlag van de Verenigde Staten Jeffrey Sciullo 22-11-1987 2014
Erik Vlag van de Verenigde Staten Raymond Rowe 21-08-1984 2018
Gran Metalik Vlag van Mexico Máscara Dorada 03-11-1988 2016
Humberto Carrillo Vlag van Mexico Humberto Garza Carrillo 20-10-1995 2018
Ivar Vlag van de Verenigde Staten Todd Smith 03-03-1985 2018
Jaxson Ryker Vlag van de Verenigde Staten Chad Lail 06-06-1982 2017
Jeff Hardy Vlag van de Verenigde Staten Jeffrey Hardy 31-08-1977 2017
Jinder Mahal Vlag van India Yuvraj Dhesi 19-07-1986 2016 Inactief; knie fractuur
John Morrison Vlag van de Verenigde Staten John Hennigan 03-10-1979 2019
Keith Lee Vlag van de Verenigde Staten Keith Lee 08-11-1984 2018
Kofi Kingston Vlag van Ghana Kofi Sarkodie-Mensah 14-08-1981 2006
Lince Dorado Vlag van Puerto Rico José Cordero 11-05-1987 2016
Mace Vlag van de Verenigde Staten Brennan Williams 05-02-1991 2016
Mojo Rawley Vlag van de Verenigde Staten Dean Muhtadi 17-07-1986 2012
Mustafa Ali Vlag van de Verenigde Staten Adeel Alam 28-03-1986 2016
MVP Vlag van de Verenigde Staten Hassan Hamin Assad 28-10-1973 2018
Omos Tolulope Omogbehin 1994 2018 Raw Tag Team Champion
Randy Orton Vlag van de Verenigde Staten Randal "Randy" Orton 01-04-1980 2001
Ricochet Vlag van de Verenigde Staten Trevor Mann 11-10-1988 2018
Riddick Moss Vlag van de Verenigde Staten Riddick Moss 11-10-1989 2014
Riddle Vlag van de Verenigde Staten Matthew Riddle 14-01-1986 2018
R-Truth Vlag van de Verenigde Staten Ronnie Killings 19-01-1972 2008
Sheamus Vlag van Ierland Stephen Farrelly 28-01-1978 2007 U.S. Champion
Shelton Benjamin Vlag van de Verenigde Staten Shelton Benjamin 09-07-1975 2017
Slapjack Vlag van Australië Shane Veryzer 23-09-1985 2016
T-Bar Vlag van de Verenigde Staten Christopher Dijak 23-04-1987 2017
The Miz Vlag van de Verenigde Staten Michael Gregory Mizanin 08-10-1980 2004
Titus O'Neil Vlag van de Verenigde Staten Thaddeus Bullard Sr. 29-04-1977 2009
Tucker Vlag van de Verenigde Staten Levi Cooper 24-07-1990 2017
Xavier Woods Vlag van de Verenigde Staten Austin Watson 04-09-1986 2010

Vrouwelijke worstelaars[bewerken | brontekst bewerken]

Ringnaam Naam Geboortedatum Debuut Notities
Alexa Bliss Vlag van de Verenigde Staten Alexis Kaufman 09-08-1991 2013
Asuka Vlag van Japan Kanako Urai 26-09-1981 2004
Becky Lynch Vlag van Ierland Rebecca Quin 30-01-1987 2002 Inactief; zwangerschap
Charlotte Flair Vlag van de Verenigde Staten Ashley Fliehr 05-04-1986 2012
Dana Brooke Vlag van de Verenigde Staten Ashley Sebera 29-11-1988 2014
Lacey Evans Vlag van de Verenigde Staten Macey Estrella-Kadlec 24-03-1990 2014
Lana Vlag van de Verenigde Staten Catherine Perry 24-03-1985 2016
Mandy Rose Vlag van de Verenigde Staten Amanda Saccomanno 18-07-1990 2015
Mickie James Vlag van de Verenigde Staten Mickie James-Aldis 31-08-1979 2016
Naomi Vlag van de Verenigde Staten Trinity Fatu 30-11-1987 2009
Natalya Vlag van Canada Natalie Neidhart-Wilson 27-05-1982 2000
Nia Jax Vlag van Australië Savelina Fanene 29-05-1984 2015 WWE Women's Tag Team Champion
Nikki Cross Vlag van Schotland Nicola Glencross 21-04-1989 2008
Peyton Royce Vlag van Australië Cassandra Arneill 10-11-1992 2015
Reckoning Vlag van de Verenigde Staten Stephanie Bell 16-04-1989 2018
Rhea Ripley Vlag van Australië Demi Bennett 11-10-1996 2017 WWE Raw Women's Champion
Shayna Baszler Vlag van de Verenigde Staten Shayna Andrea Baszler 08-08-1980 2017 WWE Women's Tag Team Champion

SmackDown[bewerken | brontekst bewerken]

Mannelijke worstelaars[bewerken | brontekst bewerken]

Ringnaam Naam Geboortedatum Debuut Notities
Aleister Black Vlag van Nederland Tom Budgen 19-05-1985 2016
Angelo Dawkins Angelo Dawkins N.N.B. 2016
Apollo Crews Vlag van de Verenigde Staten Sesugh Uhaa 22-08-1987 2014 IC Champion
Big E Vlag van de Verenigde Staten Ettore Ewen 01-03-1986 2009
Bo Dallas Vlag van de Verenigde Staten Taylor Rotunda 25--05-1990 2008
Cesaro Vlag van Zwitserland Claudio Castagnoli 27-12-1980 2011
Chad Gable Vlag van de Verenigde Staten Charles Betts 08-03-1986 2013
Daniel Bryan Vlag van de Verenigde Staten Bryan Danielson 12-05-1981 2018
Dolph Ziggler Vlag van de Verenigde Staten Nicholas "Nick" Nemeth 27-07-1980 2004 SmackDown Tag Team Champion
Dominik Mysterio Vlag van Mexico Dominik Gutiérrez 05-04-1997 2019
Jey Uso Vlag van de Verenigde Staten Joshua Fatu 22-08-1985 2009
Jimmy Uso Vlag van de Verenigde Staten Jonathan Fatu 22-08-1985 2009
Jeff Hardy Vlag van de Verenigde Staten Jeffrey "Jeff" Hardy 31-08-1977 2017
Kalisto Vlag van de Verenigde Staten Emanuel Rodriguez 14-11-1986 2013
Kane Vlag van de Verenigde Staten Glenn Jacobs 26-04-1967 1995
Kevin Owens Vlag van Canada Kevin Steen 07-05-1984 2014
King Corbin Vlag van de Verenigde Staten Thomas "Tom" Pestock 13-09-1984 2012
Lars Sullivan Vlag van de Verenigde Staten Dylan Miley 06-07-1988 2013
Montez Ford Kenneth Crawford N.N.B. 2016
Murphy Vlag van de Verenigde Staten Matthew Adams 26-09-1988 2013
Otis Vlag van de Verenigde Staten Nikola Bogojevic 21-12-1991 2016
Rey Myserio Vlag van Mexico Óscar Gutiérrez 11-12-1974 2002
Robert Roode Vlag van Canada Robert Francis Roode Jr 11-05-1977 2016 SmackDown Tag Team Champion
Roman Reigns Vlag van de Verenigde Staten Leati Joseph "Joe" Anoa'i 25-05-1985 2010 Universal Champion
Sami Zayn Vlag van Canada Rami Sebei 12-07-1984 2013
Seth Rollins Vlag van de Verenigde Staten Colby Lopez 28-05-1986 2010
Shinsuke Nakamura Vlag van Japan Shinsuke Nakamura 24-02-1980 2016
Steve Cutler Steven Kupryk N.N.B N.N.B
Wesley Blake Vlag van de Verenigde Staten Cory James Weston 04-09-1987 2013

Vrouwelijke worstelaars[bewerken | brontekst bewerken]

Ringnaam Naam Geboortedatum Debuut Notities
Bayley Vlag van de Verenigde Staten Pamela Martinez 15-06-1989 2008
Bianca Belair Vlag van de Verenigde Staten Bianca Nicole Blair Crawford 09-04-1987 2016 SmackDown Women's Champion
Billie Kay Vlag van Australië Jessica McKay 23-06-1989 2007
Carmella Vlag van de Verenigde Staten Leah Van Dale 23-10-1987 2013
Chelsea Green Vlag van Canada Chelsea Green 04-04-1991 2014 Inactief; gebroken hand
Liv Morgan Vlag van de Verenigde Staten Gionna Daddio 08-06-1994 2014
Natalya Vlag van Canada Natalie Katherine Neidhart-Wilson 27-05-1987 2007
Sasha Banks Vlag van de Verenigde Staten Fairfield 26-02-1992 2010
Tamina Vlag van de Verenigde Staten Sarona Moana-Marie Reiher Snuka-Polamalu 10-01-1978 2010

Andere bekende gezichten[bewerken | brontekst bewerken]

Ringnaam Naam Geboortedatum Debuut Notities
Paul Heyman Vlag van de Verenigde Staten Paul Heyman 11-09-1965 1986 Manager van Roman Reigns

205 Live[bewerken | brontekst bewerken]

Mannelijke worstelaars[bewerken | brontekst bewerken]

Ringnaam Naam Geboortedatum Debuut Notities
Ariya Daivari Vlag van de Verenigde Staten Ariya Daivari 11-04-1989 26-09-2006
August Grey N.N.B N.N.B N.N.B
The Brian Kendrick Vlag van de Verenigde Staten Brian Kendrick 29-05-1979 08-10-1999 NXT Producer
Curt Stallion Camron Rodgers N.N.B N.N.B
Samir Singh Harvinder Sihra 02-11-1987 2016
Sunil Singh Gurvinder Sihra 13-11-1984 2016
Tony Nese Vlag van de Verenigde Staten Anthony Nese 06-08-1985 23-09-2005

WWE pay-per-viewevenementen[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie World Wrestling Entertainment van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.