Ine Veen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Ine Veen
Ine Veen.jpg
Algemene informatie
Geboren 15 december 1937
Land Nederland
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Ine Veen (Koog aan de Zaan, 15 december 1937) is een Nederlands ballerina, fotomodel, mannequin, zangeres, actrice, schilderes, publiciste en dierenactiviste.

Levensloop[bewerken]

Ine Veen werd geboren uit een relatie van Carolina Otte met dirigent, componist en schrijver Gerard van Hulst. In de jaren vijftig volgde zij de dansopleiding aan de Nel Roos Balletacademie te Amsterdam, en werd vervolgens door Yvonne Georgi gecontracteerd voor het Operaballet van Hannover. Zij danste vooral in Duitsland, maar ook een enkele keer in Nederland, onder andere in L'Italiana in Algheri, waarvoor ze werd uitgeleend aan het gezelschap van het Teatro alla Scala di Milano. Met dit gezelschap danste ze in 1955 in Amsterdam en Den Haag, onder regie van Franco Zeffirelli en muzikale leiding van Carlo Maria Giulini. In een aantal opera's en operettes nam zij ook zangpartijen voor haar rekening.

Veen speelde zowel in Nederland als in Duitsland in een fors aantal theaterproducties, waaronder Caesar und Cleopatra, Beatrice, Faust, De Koopman van Venetië en een aantal Tsjechovrollen. In Duitsland speelde ze met Johannes Heesters en Maximilian Schell, in Nederland met Ko van Dijk jr. en Mary Dresselhuys. Ze was verbonden aan toneelgroep Ensemble, De Nieuwe Komedie, Het Rotterdams Toneel en de Haagse Komedie.

Eind jaren tachtig zette Veen een punt achter haar loopbaan als actrice, maar tot 1991 was ze nog regelmatig op de radio te horen in hoorspelen en diverse literaire programma's waarin ze gedichten voordroeg. Na model te hebben gestaan voor onder anderen Gerard Hordijk, Adrian Stahlecker, Wim van Beelen, Jean de Blieck, Frans Erkelens en Jean Thomassen, richtte zij zich op de schilderkunst. Zij werkt daarin met bladgoud en halfedelstenen, en heeft een geheel eigen stijl ontwikkeld.

Veen is actief voor het welzijn van dieren, en is lid van diverse comités, zoals Dierenhulp Venezuela. Haar familierelatie (oomzegger) met emeritusprofessor pedagogiek en oud-politicus Johan van Hulst verklaart wellicht haar politieke belangstelling, die na de dood van Pim Fortuyn werd aangewakkerd.

Over Veen werd een biografie geschreven door Adrian Stahlecker, waarin aandacht wordt besteed aan de 16 opera's en operettes waarin ze zong of danste, de 25 balletten waarin ze was te zien, de 64 toneelrollen in Nederland en Duitsland alsmede de tientallen tv-stukken en -series.

In 2006 ontving Veen een Koninklijke onderscheiding voor haar verdiensten voor de Nederlandse cultuur; ze werd benoemd tot Ridder in de orde van Oranje-Nassau.

Op 6 mei 2007, precies vijf jaar na de moord op Fortuyn, presenteerde ze haar eerste boek, Moord namens de 'Kroon'? Hierin meldt zij op basis van een KLPD-rapport dat er twee soorten kogels bij het lijk van Fortuyn waren aangetroffen. De tweede schutter, naast Volkert van der Graaf, zou de Syrische Abu Fatah zijn geweest. Een kopie van dat geheime rapport was haar door een klokkenluider overhandigd.[1]

Filmografie[bewerken]

Filmografie als actrice
Jaar Titel Rol Opmerkingen
1970 De klop op de deur Eugenie de Montfard televisieserie
1971 Blue movie Julia
1972 'n Zomerzotheid Ella
1972 Chinese Kung Fu against Godfather vrouwelijke hoofdrol
1972 Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer? Brechtje de Wijn (afl. 1)
Machteld de Morsige (afl. 2)
Wolvin Geurtje (afl. 12)
televisieserie
1974 Dynastie der kleine luyden Maria van Artevelde
1976 A Bridge Too Far
1978 Dagboek van een herdershond Huishoudster Angèle televisieserie
1982 De Weg Irene van Swaay televisieserie

Externe link[bewerken]