Jack Bobridge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jack Bobridge
Jack Bobridge tdu.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam Bobby
Geboortedatum 13 juli 1989
Geboorteplaats Adelaide, Australië
Lengte 180 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Gestopt
Discipline(s) Baan, weg
Specialisatie(s) Hardrijder
Ploegen
2008
2009
2010–2011
2012
2013–2014
2015
2016
SouthAustralia.com-AIS
Jayco-AIS
Garmin-Cervélo
Orica GreenEDGE
Belkin
Budget Forklifts
Trek-Segafredo
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Jack Bobridge (Adelaide, 13 juli 1989) is een voormalig Australisch baan- en wegwielrenner.

Biografie[bewerken]

Bobridge deed in 2006, op 17-jarige leeftijd, mee aan de Australische kampioenschappen baanwielrennen voor junioren en wist in drie disciplines het podium te bereiken; de puntenkoers, scratch en ploegkoers (met Travis Silby). Hij eindigde bij allen op de derde plaats. Deze prestaties overklaste hij datzelfde jaar nog door wereldkampioen te worden, eveneens bij de junioren, op de ploegenachtervolging, samen met Leigh Howard, Cameron Meyer en Travis Meyer. Dat jaar deed hij ook mee aan de Oceania Games. Hij werd derde bij de junioren op het onderdeel scratch.

In 2007 wist hij op meerdere disciplines het podium te behalen, nog steeds als junior; eerste in de koppeltijdrit op de weg (met Christos Winter), ploegenachtervolging (met Christos Winter, Sean Boyle en Rohan Dennis), tweede op de scratch en bij de eliterenners in de ploegkoers (met Glenn O'Shea). Hij prolongeerde tevens zijn wereldtitel op de ploegenachtervolging, ditmaal met Glenn O'Shea in plaats van Cameron Meyer.

In 2008 begon Bobridge meer wegwedstrijden te rijden en reed een verdienstelijke Ronde van Tasmanië en wist een podiumplaats te behalen in een etappe in de Ronde de l'Isard d'Ariège.

Inmiddels werd hij op de baan gerekend tot de elite en deed ook in deze categorie mee aan de Australische kampioenschappen. Hij won het kampioenschap in de achtervolging en werd tweede op de scratch en de puntenkoers. Op de ploegenachtervolging moest hij, samen met Sean Boyle, Rohan Dennis en Dale Parker, genoegen nemen met de derde plaats. Jack Bobridge deed wederom mee aan de wereldkampioenschappen baanwielrennen, ook bij de elite. Hij werd tweede bij achtervolging en de ploegenachtervolging (samen met Rohan Dennis, Leigh Howard en Cameron Meyer).

Op 19-jarige leeftijd nam Bobridge later dat jaar een eerste keer deel aan de Olympische Spelen. Samen met Mark Jamieson, Bradley McGee, Luke Roberts en Graeme Brown behaalde hij een vierde plaats in de ploegenachtervolging.

Hij nam dat jaar voor het eerst actief deel aan de nationale kampioenschappen op de weg bij de beloften en wist meteen kampioen te worden, zowel in de reguliere wegwedstrijd als in de individuele tijdrit. Hij nam aan het eind van het jaar deel aan de wereldkampioenschappen tijdrijden bij de beloften en won deze wedstrijd.

In het seizoen van 2010 kwam hij voor het eerst uit voor een UCI ProTour-ploeg, het Amerikaanse Garmin-Transitions. Hij werd wereldkampioen op de bij de elite in de ploegenachtervolging (met Rohan Dennis, Michael Hepburn en Cameron Meyer) en nam deel aan de Ronde van Italië. Na de twaalfde etappe droeg hij de rode lantaarn van de laatste in het klassement. Hij verscheen niet meer aan de start van de dertiende etappe. Zijn voorbereiding op de Giro was niet optimaal. Hij had slechts in de Tour Down Under, waarin hij 98e werd, en twee dagen van de Ronde van Romandië gereden voor de Giro. Volgens Matthew White, ploegleider bij Garmin, waren Bobridge en Cameron Meyer, beiden in de eerste jaren van hun wegcarrière, vooral bij het team gehaald vanwege de ploegentijdrit, die overigens werd gewonnen door Liquigas-Doimo, en is dit een belangrijk onderdeel van hun leerproces.[1]

In oktober 2010 vestigde Bobridge tijdens de Australische kampioenschappen een enorme tijd neer op de achtervolging (4 kilometer): 4:17:427. Hij moest alleen de Brit Chris Boardman voor zich laten.[2] In 2011 wist hij dit record te breken, Bobridge zette in Sydney namelijk een 4:10:534.[3]

Hij wist zijn prestatie op de wereldkampioenschappen te verbeteren en werd kampioen in de ploegenachtervolging met Rohan Dennis, Michael Hepburn en Cameron Meyer. Daarnaast werd hij derde in de individuele achtervolging.

In 2012 nam Bobridge een tweede keer deel aan de Olympische Spelen. Samen met Glenn O'Shea, Rohan Dennis, Michael Hepburn behaalde hij een zilveren medaille op de ploegenachtervolging.

Op 18 september 2012 maakte Blanco-Pro Cycling Team (het voormalige Rabobank) bekend dat Bobridge een contract voor twee seizoenen getekend had bij de ploeg. Hij vond er nooit zijn draai en verliet de ploeg na het seizoen 2014.

Bobridge startte sterk in 2015 met een ritzege en het bergklassement in de Tour Down Under. Op 31 januari waagde hij een poging om het werelduurrecord te verbeteren. Dat lukte hem niet, hij strandde op 51,3 kilometer en kwam zo 550 meter te kort om Matthias Brändle van de tabellen te vegen.

Op 10 januari 2016 werd Jack Bobridge voor de tweede keer in zijn carrière Australisch kampioen op de weg. Op het parcours in Buninyong kwam hij als solo over de eindstreep. Hij was sneller dan Cameron Meyer en Patrick Lane.

Baanwielrennen[bewerken]

Palmares[bewerken]

Jaar MaillotAustralia.PNG AK OceaniaChampionJersey.png OK Jersey rainbow.svg WK Overig
Junioren
2006 Brons Puntenkoers, Brons Scratch, Brons Ploegkoers Goud Ploegenachtervolging
2007 Goud Ploegenachtervolging, Goud Ploegkoers, Zilver Scratch, Brons Achtervolging Goud Ploegenachtervolging
Elite
2008 Goud Achtervolging, Goud Ploegenachtervolging WB Los Angeles: Ploegenachtervolging
WB Melbourne: Achtervolging, Ploegenachtervolging
2009 Goud Achtervolging, Zilver Puntenkoers, Zilver Scratch, Brons Ploegenachtervolging Zilver Achtervolging, Zilver Ploegenachtervolging
2010 Goud Achtervolging, Goud Ploegenachtervolging, Goud Puntenkoers, Zilver Omnium Goud Ploegenachtervolging, Zilver Achtervolging Goud Ploegenachtervolging, Brons Achtervolging Gemenebestspelen: Achtervolging, Ploegenachtervolging
WB Melbourne: Ploegenachtervolging
2011 Goud Ploegkoers, Goud Achtervolging Goud Ploegenachtervolging, Goud Achtervolging
2012 Goud Ploegenachtervolging, Goud Scratch, Goud Puntenkoers Zilver Ploegenachtervolging, Zilver Achtervolging WB Londen: Ploegenachtervolging
OS: Zilver Ploegenachtervolging
2013
2014 Goud Ploegenachtervolging, Zilver Puntenkoers, Brons Ploegkoers Gemenbestspelen: Achtervolging, Ploegenachtervolging
2015 Zilver Achtervolging, Brons Ploegenachtervolging WB Cambridge: Ploegenachtervolging
2016 OS: Zilver Ploegenachtervolging


Wegwielrennen[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2007
MaillotAustralia.PNG Australisch kampioen koppeltijdrijden, Junioren (met Christos Winter)
2009
MaillotAustralia.PNG Australisch kampioen tijdrijden, Beloften
MaillotAustralia.PNG Australisch kampioen op de weg, Beloften
Eschborn-Frankfurt City Loop, Beloften
4e en 6e etappe Ronde van Japan
2e en 5e etappe Ronde van Thüringen, Beloften
Jersey rainbow chrono.svg Wereldkampioen tijdrijden, Beloften
2010
5e etappe Eneco Tour
2011
MaillotAustralia.PNG Australisch kampioen op de weg, Elite
2015
1e etappe Tour Down Under
Bergklassement Tour Down Under
2016
Australische kampioenstrui Australisch kampioen op de weg, Elite

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2010 opgave  
2011
2012 opgave  
2013 opgave  
2014
2015
2016 156e (laatste) 
Jaar Luik-Bast.‑Luik Waalse Pijl Wereld- ranglijst
2010 198e (UWR)
2011 218e (UWT)
2012
2013
2014 opgave opgave
2015
2016 opgave

Ploegen[bewerken]

Voorganger:
Travis Meyer
2010
Heinrich Haussler
2015
Australische kampioenstrui Australisch kampioen wielrennen Australische kampioenstrui
Jack Bobridge
2011
2016
Opvolger:
Simon Gerrans
2012