Kepler-Poinsot-lichaam

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Respectievelijk:
kleine sterdodecaëder, grote sterdodecaëder, grote icosaëder, grote dodecaëder.
Een enkel zijvlak is geel gekleurd met rode nadruk om zo de vlakken makkelijker te kunnen identificeren.

De Kepler-Poinsot-lichamen zijn de regelmatige sterveelvlakken. Elk lichaam heeft vlakken die regelmatige congruente convexe veelhoeken of regelmatige sterveelhoeken zijn. Alle lichamen hebben rond ieder hoekpunt hetzelfde aantal vlakken (vergelijk dit met de Platonische lichamen).

Er zijn vier Kepler-Poinsot-lichamen:

Referenties[bewerken]

  • (en) (Artikel 1) H.S.M. Coxeter, The Nine Regular Solids (De negen regelmatige lichamen) [Proc. Can. Math. Congress 1 (1947), blz. 252-264, MR 8, 482]
  • (en) (Artikel 10) H.S.M. Coxeter, Star Polytopes and the Schlafli Function f(α,β,γ) (Sterpolytopen en de Schläfli functie f(α,β,γ)) [Elemente der Mathematik 44 (2) (1989) blz. 25-36]
  • (en) Lakatos, Imre; Proofs and Refutations (Bewijzen en weerleggingen), Cambridge University Press (1976) - bediscussieert het bewijs van de Euler-karakteristiek