Onbewoond eiland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Onbewoond eiland voor de kust van Antigua.
Île Fourchue, een onbewoond eiland in de Caraïbische Zee: te droog voor menselijke bewoning.
Wiener Neustadteiland: een eiland in de Noordelijke IJszee: te koud voor menselijke bewoning.
Naamloos eiland, te klein voor menselijke bewoning.
Satellietopname van Fangataufa, te radioactief voor menselijke bewoning.
Rottumeroog: natuurreservaat: menselijke bewoning verboden.

Een onbewoond eiland is een landmassa omsloten door water zonder bewoning van mensen. Op de planeet Aarde is het merendeel van de in zee of binnenwater gelegen eilanden onbewoond.

Veel onbewoonde eilanden bevatten geen drinkwaterbron, andere kennen extreme temperaturen of temperatuurwisselingen, of andere extreme weersinvloeden. Sommige zijn terrein geweest voor kernproeven. Andere eilanden zijn te klein of te onherbergzaam om bewoond te worden, of liggen te afgelegen of te dicht bij grotere aantrekkelijker plaatsen. Ook behoren veel eilanden tot natuurreservaten en mogen daarom niet bewoond worden.

In literatuur en media[bewerken]

In films of verhalen zijn onbewoonde eilanden vaak plaatsen waar individuen of kleine groepjes mensen stranden, afgesneden van de beschaving. Het bekendste werk is de roman Robinson Crusoe uit 1719 van Daniel Defoe.

In The Tempest, een toneelstuk van Shakespeare, worden Prospero en zijn dochter Miranda in een boot het water op gestuurd door zijn broer Antonio, die Hertog van Milaan wil worden. Prospero laat zijn broer vervolgens stranden op een eiland.

Het onbewoonde eiland heeft ook films en televisieseries geïnspireerd, zoals Cast Away, Lost en Gilligan's Island, en realityseries zoals Expeditie Robinson. In 1981 zong Kinderen voor Kinderen het lied Op een onbewoond eiland, dat de Top 40 haalde.