Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk (Utrecht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk
De Biltstraatkerk (in 1970)
De Biltstraatkerk (in 1970)
Plaats Utrecht
Gebouwd in 1893-1894
Gesloopt in 1972
Gewijd aan Maria-Tenhemelopneming
Architectuur
Architect(en) Alfred Tepe
Bouwmateriaal Baksteen
Stijlperiode Neogotiek
Interieur
Altaar Otto Mengelberg
Afbeeldingen
Interieur richting het koor in 1970
Interieur richting het koor in 1970
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk, ook bekend als de Biltstraatkerk, was een rooms-katholieke kerk aan de Biltstraat in Utrecht.

Geschiedenis[bewerken]

Al in 1739 werd op deze plaats de schuilkerk "'t Boompje" gebouwd. Deze kerk werd in 1821 verbouwd en in 1845 afgebroken om vervangen te worden door een echt kerkgebouw. Door de toenemende verstedelijking in dit deel van Utrecht werd deze kerk al gauw te klein en moest er een groter gebouw komen.

In 1855 werd, tegelijk met de parochies in de binnenstad, de OLV-ten-Hemelopnemingparochie opgericht. In 1893-1894 werd de nieuwe kerk gebouwd. Het ontwerp kwam van Alfred Tepe, destijds de belangrijkste architect van het Bisdom Utrecht. Tepe ontwierp een driebeukige hallenkerk in neogotische stijl. De middenbeuk van de kerk was breder, langer en hoger dan de beide zijbeuken. Aan de oostelijke zijde stond een lage toren.

Wegens teruglopend kerkbezoek in de jaren 1960 kwamen er te weinig gelden binnen om het grote gebouw te kunnen onderhouden. De Biltstraatkerk werd daarom in 1972 gesloten en afgebroken. In 1974 werd een veel kleinere nieuwe kerk gebouwd. Dit gebouw heeft nog tot 1992 als katholieke kerk dienstgedaan. Op de vrijgekomen plaats aan de Biltstraat werd een appartementencomplex gebouwd.

Het neogotische Maria-altaar van Otto Mengelberg ging bij de sloop verloren, maar de medaillons met episodes uit Maria's leven en het Mariabeeld zijn bewaard gebleven en staan tegenwoordig in de Mariakapel in de Sint-Catharinakathedraal.

Het uit 1810 daterende tweeklaviers orgel is behouden gebleven. Het is een rijksmonument dat zich sinds 1993 in de Utrechtse Sint-Aloysiuskerk bevindt.[1]

Afbeeldingen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. Informatie over rijksmonumentnummer 498264

Externe links[bewerken]