Sint-Antoniuskerk (Utrecht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sint-Antoniuskerk
R-K St.Antonius-van-Padua-kerk Utrecht.jpg
Plaats Utrecht, Kanaalstraat
Gebouwd in 1902-1924
Gewijd aan Antonius van Padua
Monumentnummer  514178
Architectuur
Architect(en) Jan Stuyt
Jos Cuypers
Bouwmateriaal Baksteen
Stijlperiode Neoromaans
Toren Gebouwd in 1924
Interieur
Orgel Elbertse (1923), restauratie (1946)[1]
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Sint-Antoniuskerk is een rooms-katholieke parochiekerk in de Nederlandse stad Utrecht, midden in de wijk Lombok

In augustus 1902 werd begonnen met de bouw en op 13 juni 1903 werd de kerk ingewijd. De patroonheilige is Antonius van Padua. De kerk werd ontworpen door Jan Stuyt en Joseph Cuypers en is geïnspireerd door de Italiaans-Romaanse bouwstijl. De toren werd pas in 1924 afgebouwd.

In 1918 was het aantal parochianen zo groot dat er een bijkerk werd opgericht: de Onze Lieve Vrouw van Goede Raadkerk in de Bosboom Toussaintstraat. Deze werd in 1993 gesloopt.[2]

In 1939 werd de kerk overgedragen van het aartsbisdom Utrecht naar de paters dominicanen die tot dan toe de Sint-Dominicuskerk aan de Mariaplaats bedienden. Kort daarop werd de laatstgenoemde kerk gesloopt.

Toen na de oorlog de wijk Oog in Al werd gebouwd, besloten de Dominicanen ook hier een kerk te stichten en er een kleine communiteit te vestigen. Dit werd de Sint-Dominicuskerk.

Eind jaren 1980 werd de parochie samengevoegd met de Goede Raadkerk waarna deze laatste werd gesloten.

In 2010 fuseerde de Antonius met vijf andere kerken in Utrecht tot de Ludgerusparochie.