Sint-Martinuskerk (Utrecht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Vóór 1899 refereert Sint-Martinuskerk in Utrecht aan de Dom van Utrecht.
Sint-Martinuskerk
Voorgevel
Voorgevel
Plaats Utrecht
Denominatie Rooms-katholiek
Coördinaten 52° 5′ NB, 5° 7′ OL
Gebouwd in 1899-1901
Gewijd aan Martinus van Tours
Monumentale status Rijksmonument
Monumentnummer  36590
Architectuur
Architect(en) Alfred Tepe
Stijlperiode Neogotiek
Detailkaart
Sint-Martinuskerk (Utrecht) (Binnenstad (Utrecht))
Sint-Martinuskerk (Utrecht)
Afbeeldingen
Achterzijde, de ramen van de appartementen zijn duidelijk te zien
Achterzijde, de ramen van de appartementen zijn duidelijk te zien
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in de zuidelijke binnenstad van Utrecht aan de Oudegracht. De huidige Sint-Maartenskerk, opvolger van een schuilkerk aldaar, werd in neogotische stijl ontworpen door architect Alfred Tepe en gebouwd in 1899-1901. De kerk uit 1899 verving een ouder kerkje op die plaats dat stamde uit 1753. Dit kerkje is t.b.v. de nieuwbouw afgebroken.[1]

Leegstand en hergebruik[bewerken]

Na de buitengebruikstelling in 1974 wegens teruglopend kerkbezoek stond de kerk jarenlang leeg.

Sint-Jodocuskerk[bewerken]

In het televisieseizoen 1982-1983 fungeerde het kerkgebouw onder de naam Sint-Jodocuskerk als decor voor de televisieprogramma's uit de fictieve plaats van Juinen van Van Kooten en De Bie. Het gebouw zou door burgemeester en wethouders van Juinen ter beschikking zijn gesteld aan Van Kooten en De Bie.[2]

Eind jaren 80 is de kerk verbouwd tot appartementen door architect Dolf de Maar. Een deel van het neogotische interieur verhuisde na de sluiting van de kerk naar de kerk van Loo, eveneens een ontwerp van Tepe. Het vooraltaar kreeg een nieuwe plek in de huiskapel van het Ariënskonvikt. De gebrandschilderde ramen gingen naar de Sint-Martinuskerk in Makkum.

Op het pleintje voor de kerk staat een ruiterstandbeeld van Sint-Maarten, ontworpen door Albert Termote en onthuld in 1948.[3] Links op het pleintje staat de voormalige pastorie uit de bouwtijd van de kerk, rechts op het pleintje een overdekte fietsenstalling uit 1948.