Philippe Vande Walle

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Philippe Vande Walle
Afbeelding gewenst
Persoonlijke informatie
Volledige naam Philippe Vande Walle
Geboortedatum 22 december 1961
Geboorteplaats Gozée, België
Lengte 186 cm
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 2000
Positie Doelman
Functie Keeperstrainer
Jeugd
1972–1977
1977–1979
FC Gozée
Sporting Charleroi
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1979–1980
1980–1990
1990–1997
1997
1998–1999
1999
Sporting Charleroi
Club Brugge
Germinal Ekeren
Lierse SK
Eendracht Aalst
Club Brugge
007 0(0)
147 0(0)
235 (13)
013 0(0)
052 0(0)
004 0(0)
Interlands
1996–1999 Vlag van België België 008 0(0)
Getrainde clubs
2000–2004
2004–2007
2007
2009–2011
2010–2013
2011–2012
2012–2013
AA Gent (keeperstrainer)
Sporting Charleroi (keeperstrainer)
Sporting Charleroi
KV Kortrijk (keeperstrainer)
België (keeperstrainer)
RAEC Mons (keeperstrainer)
Club Brugge (keeperstrainer)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Philippe Vande Walle (Gozée, 22 december 1961) is een gewezen Belgische voetballer. Als doelman stond hij onder de lat bij Sporting Charleroi, Club Brugge, Germinal Ekeren, Lierse en Eendracht Aalst. In het seizoen 2012/13 was hij als keeperstrainer aan de slag bij Club Brugge.

Carrière als speler[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Philippe Vande Walle groeide op in Gozée, een gemeente uit de provincie Henegouwen. Als voetballer begon hij bij de jeugd van het plaatselijke FC Gozée. Op 16-jarige leeftijd ruilde Vande Walle het bescheiden Gozée in voor Sporting Charleroi. De jonge doelman doorliep er nog enkele jaren de jeugdreeksen en maakte in het seizoen 1979/80 de overstap naar het eerste elftal.

Debuut bij Charleroi[bewerken]

In het seizoen 1979/80 werd de 18-jarige Vande Walle de doublure van de ervaren keeper Daniel Mathy. Toch kwam hij in zijn eerste seizoen op het hoogste niveau 7 keer in actie. De Zebra's sloten het seizoen af als voorlaatste en degradeerden naar de tweede klasse. Vande Walle, in die dagen bij Charleroi een ploegmaat van onder meer Alex Czerniatynski, Charly Jacobs en Rainer Gebauer, zakte niet mee en ruilde Henegouwen in voor West-Vlaanderen.

Club Brugge[bewerken]

Vande Walle belandde in 1980 bij het Club Brugge van trainer Han Grijzenhout. Hij werd er samen met Leen Barth de doublure van titularis Birger Jensen. Op het einde van het seizoen kreeg hij zijn kans na het uitvallen van Jensen. Maar een seizoen later was het opnieuw de 10 jaar oudere Deen die de voorkeur kreeg. Blauw-zwart kende een sportief moeilijk periode en wisselde voortdurend van trainer. Het seizoen 1981/82 sloot Club uiteindelijk af als 15e.

Tot 1985 bleef Vande Walle in de schaduw van Jensen. Pas in het seizoen 1985/86 werden de rollen omgedraaid. Vande Walle mocht van trainer Henk Houwaart zijn kans grijpen en de 34-jarige Deen belandde op de bank. Club veroverde dat seizoen de beker en greep na testwedstrijden net naast de landstitel. In 1987 werd voor de eerste maal verkozen tot Keeper van het Jaar. In het seizoen 1987/88 speelde Club Brugge wel kampioen en bereikte het de halve finale van de UEFA Cup. In de 1/8 finale van het toernooi had Club het Duitse Borussia Dortmund uitgeschakeld. In de heenwedstrijd stond Jensen in doel en verloor Club met 3-0, in de terugwedstrijd nam Vande Walle plaats onder de lat en won blauw-zwart met 5-0.

Voor aanvang van zijn 9e seizoen bij Club Brugge zag Vande Walle hoe zijn Deense concurrent met Dany Verlinden van club wisselde. De van Lierse SK overgekomen Verlinden werd een te duchten concurrent voor Vande Walle, die door de club als te wisselvallig werd beschouwd. Hij bleef anvankelijk titularis bleef en verloor pas in 1989, toen Georges Leekens het roer overnam, zijn plaats aan Verlinden.

Germinal Ekeren[bewerken]

In de zomer van 1990 vertrok de doelman naar Germinal Ekeren, waar hij meteen de onbetwiste nummer 1 werd. Vande Walle, die bekendstond als een gedreven doelman, groeide bij de Antwerpse club uit tot één van de beste doelmannen van België. Als aanvoerder en strafschopnemer van Germinal Ekeren speelde hij zich meermaals in de kijker. Zo scoorde hij 6 keer in het seizoen 1995/96.

Met spelers als Gunther Hofmans, Simon Tahamata, Mike Verstraeten en Tomasz Radzinski werd Germinal Ekeren midden jaren 90 een Belgische subtopper. De club bereikte in zowel 1995 als 1997 de finale van de beker. In de eerste finale verloor Vande Walle van Club Brugge, in de tweede finale versloeg hij RSC Anderlecht na verlengingen. Als kapitein mocht hij ook als eerste de beker in ontvangst nemen. In 1996 werd de doelman ook voor de tweede keer verkozen tot Keeper van het Jaar en voor het eerst geselecteerd voor de nationale ploeg.

Einde carrière[bewerken]

Toen Lierse zich in 1997 als kampioen plaatste voor de UEFA Champions League trok het Vande Walle aan als opvolger van Stanley Menzo. Lierse kende na het kampioenenjaar en vertrek van trainer Eric Gerets een moeilijk seizoen. Reeds tijdens de winterstop verliet Vande Walle de Pallieters. De club haalde Menzo terug en Vande Walle stapte over naar Eendracht Aalst met wie hij zich twee jaar op rij van het behoud verzekerde.

In 1999 keerde Vande Walle even terug naar Club Brugge. Hij verdrong Dany Verlinden tijdens de eerste competitiewedstrijden naar de bank, maar liep dan een zware blessure op. In oktober 1999 zette de toen 38-jarige Vande Walle een punt achter zijn spelersloopbaan.

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie
Wed. Dlp.
1979/80 Vlag van België Sporting Charleroi Eerste Klasse 7 0
1980/81 Vlag van België Club Brugge 13 0
1983/84 12 0
1983/84 4 0
1983/84 6 0
1984/85 3 0
1985/86 22 0
1986/87 29 0
1987/88 24 0
1988/89 29 0
1989/90 5 0
1990/91 Vlag van België Germinal Ekeren 34 0
1991/92 34 0
1992/93 32 1
1993/94 33 2
1994/95 34 3
1995/96 34 6
1996/97 34 1
1997/98 Vlag van België Lierse SK 12 0
Vlag van België Eendracht Aalst 18 0
1998/99 34 0
1999/00 Vlag van België Club Brugge 4 0
Totaal 457 13

Nationale ploeg[bewerken]

Midden en eind jaren 80 waren Jean-Marie Pfaff en Michel Preud'homme de vaste doelmannen bij de nationale ploeg. Vande Walle werd in 1988 voor de eerste keer opgeroepen voor de nationale ploeg, maar speelkansen kreeg hij niet van toenmalig bondscoach Guy Thys. Tot 1994 bleef Preud'homme de nummer 1, nadien namen Gilbert Bodart en Filip De Wilde die rol over.

In 1996 speelde Vande Walle zijn eerste interland. De 35-jarige doelman mocht toen van kersvers bondscoach Wilfried Van Moer meespelen in een vriendschappelijk duel tegen Rusland. De wedstrijd eindigde op een scoreloos gelijkspel. In 1998 nam bondscoach Georges Leekens hem mee naar het WK in Frankrijk. De Wilde startte als titularis aan het toernooi, maar toen hij met een blessure uitviel mocht Vande Walle onder de lat staan in de groepswedstrijd tegen Zuid-Korea. De partij eindigde op 1-1, waardoor de Rode Duivels uitgeschakeld waren.

Zijn laatste interland was de eerste van bondscoach Robert Waseige. België nam het in september 1999 op tegen Nederland in een vriendschappelijk duel. In een spectaculaire wedstrijd werd het 5-5. Vande Walle werd voor de rust vervangen door reservedoelman Frédéric Herpoel.

Interlands[bewerken]

No. Datum Wedstrijd Uitslag Basisplaats of invalbeurt Soort wedstrijd
1. 24-04-1996 Vlag van België België - Vlag van Rusland Rusland 0-0 Basisplaats 90' Vriendschappelijk
2. 29-05-1996 Vlag van Italië Italië - Vlag van België België 2-2 Basisplaats 90' Vriendschappelijk
3. 29-05-1998 Vlag van België België - Vlag van Engeland Engeland 2-2 (4-3, n.s.) Basisplaats 90' (scoort strafschop) Koning Hassan II-toernooi
4. 25-06-1998 Vlag van België België - Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea 1-1 Basisplaats 90' WK 1998
5. 30-05-1999 Vlag van Peru Peru - Vlag van België België 1-1 Ingevallen na 18' voor Filip De Wilde Kirin Cup
6. 05-06-1999 Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea - Vlag van België België 1-2 Basisplaats 90' Vriendschappelijk
7. 18-08-1999 Vlag van België België - Vlag van Finland Finland 3-4 Basisplaats 90' Vriendschappelijk
8. 04-09-1999 Vlag van Nederland Nederland - Vlag van België België 5-5 Na 40' vervangen door Frédéric Herpoel Vriendschappelijk

Carrière als trainer[bewerken]

Na zijn spelerscarrière werd Vande Walle keepertrainer bij AA Gent, waar hij opnieuw verenigd werd met zijn vroegere coach Henk Houwaart. Na 4 seizoenen verhuisde hij naar Sporting Charleroi. Hij opende ook zijn eigen academie voor doelmannen. Tijdens het seizoen 2006/07 werd hij er hoofdcoach, als opvolger van Jacky Mathijssen. Vande Walle startte prima als hoofdtrainer met winst tegen Lokeren, FC Brussels, Racing Genk en Zulte Waregem.

In het seizoen 2007/08 draaide het minder goed. Vande Walle nam ontslag in december 2007. Hij werd opgevolgd door Thierry Siquet. Nadien werd hij keeperstrainer bij KV Kortrijk en kreeg hij zo doelman Glenn Verbauwhede onder zijn hoede. Verbauwhede werd door Club Brugge uitgeleend aan Kortrijk en stond bekend als een eigenzinnige jongen. Vande Walle zei later dat hij zichzelf in Verbauwhede herkende. Toen hoofdcoach Georges Leekens als de nieuwe bondscoach van België aangesteld werd, werd Vande Walle ook keeperstrainer bij de Rode Duivels. In de zomer van 2011 werd hij keeperstrainer van RAEC Mons. In mei 2012 ruilde hij Bergen voor zijn ex-club Club Brugge, waar hij in juni 2013 in onderling overleg terug vertrok. In januari 2013 stapte hij ook op bij de nationale ploeg. Hij werd er opgevolgd door Erwin Lemmens.

Pinanti is Pinanti[bewerken]

Vande Walle is ook bekend van het programma Studio 1 op zondag, de voetbaltalkshow met Frank Raes. In de rubriek Pinanti is Pinanti was hij twee jaar lang de vaste doelman. Hij verbaasde vriend en vijand met zijn onveranderde fysieke kracht en spectaculaire reflexen. Mooi om zien was de ontmoeting van Vande Walle met zijn voorbeeld Jean-Marie Pfaff. Die laatste kwam als deelnemer aan Pinanti is Pinanti tot in de kwartfinale. Vande Walle maakte van de gelegenheid gebruik om wat tips te vragen aan Pfaff, die met alle plezier een uitgebreide privé-training gaf aan zijn jongere vakgenoot.

Trivia[bewerken]

Palmares[bewerken]

Als speler[bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Belgisch kampioen 2x 1988, 1990
Beker van België 1x 1986, 1997
Belgische Supercup 4x 1980, 1986, 1988, 1997
Individueel
Keeper van het Jaar 2x 1987, 1996
Voorganger:
Gilbert Bodart
Keeper van het Jaar
1987
Opvolger:
Michel Preud'homme
Voorganger:
Gilbert Bodart
Keeper van het Jaar
1996
Opvolger:
Stanley Menzo
Bronnen, noten en/of referenties