Pontonbrug

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Amerikaanse noodbrug over de Inn in 1945

Een pontonbrug (ook wel: schipbrug) is een brug die drijft op het water op meerdere pontons. Een pontonbrug is een snelle en goedkope manier om een oeververbinding tot stand te brengen. Tegenwoordig word een pontonbrug uitsluitend als noodvoorziening aangelegd omdat de scheepvaart er ernstig door gehinderd wordt

Het nadeel van een drijfbrug is dat er niet onderdoor gevaren kan worden. De enige manier om scheepvaartverkeer door te laten is door een gedeelte van de brug weg te varen. Permanente bruggen hebben daarom een uitvaarbaar gedeelte en soms een ophaalbrug bij een van de landhoofden. Bij ijsgang in de rivier moeten de drijvende bruggen naar de kant worden gehaald.

Een pontonbrug is nogal beweeglijk.

Nederland[bewerken]

In Nederland waren er tot de bouw van de verkeersbruggen in de jaren 30 permanente schipbruggen, onder meer van Arnhem, Deventer Doesburg en Vianen.

De Koningin Emmabrug in Willemstad op het eiland Curaçao (bekend als pontjesbrug) kan voor het scheepvaartverkeer geopend worden door hem aan één zijde weg te varen. De andere zijde van de brug scharniert op het landhoofd.

Door de gemeente Amsterdam werd van april tot augustus 1945 vanwege brandstofgebrek met gemeentelijke veerponten een vaste verbinding tot stand gebracht tussen het centrum van Amsterdam en Amsterdam-Noord, zodat mensen het IJ te voet konden oversteken om voedsel te halen. Er bevond zich een uitvaarbaar gedeelte in voor de scheepvaart.[1].

In Alphen aan den Rijn werd in 2015 een tijdelijke pontonbrug geplaats. De brug werd er geplaatst omdat er in de zomer van 2015 een nieuw te plaatsen brugdeel op een paar naastgelegen huizen viel, zie Koningin Julianabrug (Alphen aan den Rijn).