Pontonbrug

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Amerikaanse noodbrug over de Inn in 1945

Een pontonbrug (ook wel: schipbrug) is een brug die drijft op het water op meerdere pontons, en meestal uitsluitend als noodvoorziening wordt aangelegd omdat de scheepvaart ernstig door de brug gehinderd wordt.

Een pontonbrug is een snelle en goedkope manier om een oeververbinding tot stand te brengen. Het nadeel is dat er niet onder een drijfbrug doorgevaren kan worden. De enige manier om scheepvaartverkeer door te laten is door een gedeelte van de brug weg te varen. Ook is de brug nogal beweeglijk. In pretparken is dat echter juist een voordeel, omdat het lopen over zo een wiebelende brug als leuk ervaren wordt.

Permanente drijvende bruggen[bewerken]

In Nederland waren er tot de bouw van de verkeersbruggen in de jaren 30 schipbruggen bij onder meer Arnhem, Deventer Doesburg en Vianen. Permanente bruggen hadden een uitvaarbaar gedeelte en soms een een ophaalbrug bij een van de landhoofden. Bij ijsgang in de rivier moesten de drijvende bruggen naar de kant worden gehaald.

De Koningin Emmabrug in Willemstad op het eiland Curaçao (bekend als pontjesbrug) kan voor het scheepvaartverkeer geopend worden door hem aan één zijde weg te varen. De andere zijde van de brug scharniert op het landhoofd.

Pontonbrug over het IJ[bewerken]

Vanwege brandstofgebrek werd door de gemeente Amsterdam van april tot augustus 1945 met gemeentelijke veerponten een vaste verbinding tot stand gebracht tussen het centrum van Amsterdam en Amsterdam-Noord, zodat mensen het IJ te voet konden oversteken om voedsel te halen. Er bevond zich een uitvaarbaar gedeelte in voor de scheepvaart.[1].