Resolutie 2051 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 2051
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 12 juni 2012
Nr. vergadering 6784
Code S/RES/2051
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Conflict in Jemen
Beslissing Eiste een einde aan alle acties tegen de Jemenitische overheid.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2012
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan · Vlag van Colombia Colombia · Vlag van Duitsland Duitsland · Vlag van Guatemala Guatemala · Vlag van India India · Vlag van Marokko Marokko · Vlag van Pakistan Pakistan · Vlag van Portugal Portugal · Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika · Vlag van Togo Togo
De hoofdstad Sanaa. (foto: januari 2007)
De hoofdstad Sanaa. (foto: januari 2007)

Resolutie 2051 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 12 juni 2012. De resolutie eiste dat alle acties gericht op het ondermijnen van de regering van nationale eenheid van Jemen zouden stoppen. Anders zouden maatregelen onder artikel °41 van het handvest van de Verenigde Naties worden overwogen. Dat artikel gaf de Veiligheidsraad middelen om haar beslissingen te doen gelden, zoals economische sancties en het stopzetten van diplomatieke relaties.[1]

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Protesten in Jemen (2011-2012) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Naar aanleiding van de Protesten in de Arabische wereld braken begin 2011 ook in Jemen protesten uit. Aanvankelijk waren die gericht tegen de slechte economische toestand, maar nadat het regime van president Saleh, die al 33 jaar aan de macht was, ze met geweld probeerde te onderdrukken werd ook diens aftreden geëist. De president bleef het leger inzetten tegen de betogers waarbij honderden doden vielen. Omgekeerd werd ook een aanslag gepleegd op het presidentieel paleis waarbij lijfwachten omkwamen en de president zelf zwaargewond raakte.

Inhoud[bewerken]

Waarnemingen[bewerken]

In november 2011 was een overgangsakkoord gesloten volgens welk president Saleh veel van zijn macht moet overdragen waarna hij volgend op presidentsverkiezingen zou opstappen[2], wat eind februari 2012 gebeurde. De situatie in Jemen bleef echter ernstig, en terreuraanslagen door Al Qaida in het bijzonder bleven doorgaan. Alle terreur tegen de bevolking, olie-, gas- en elektriciteitsinfrastructuur en de overheid werden veroordeeld. Daarbij werd ook verwezen naar de zelfmoordaanslag op een militaire parade in de hoofdstad op 21 mei 2012, waarbij tientallen soldaden de dood vonden[3].

Voorts kende het land ook grote economische en sociale problemen en hadden vele Jemenieten noodhulp nodig. 's Lands regering van nationale eenheid was gericht op een snelle stabilisatie en de uitvoering van een IMF-steunprogramma.

Handelingen[bewerken]

Het akkoord moest volledig en op tijd worden uitgevoerd en geweld moest daarbij worden geschuwd. Tijdens de tweede fase ervan moest de aandacht gaan naar:

a. Een nationale conferentie,
b. Hervorming van leger en politie en het beëindigen van alle gewapende conflicten,
c. Justitie en nationale verzoening,
d. Grondwettelijke en electorale hervormingen en algemene verkiezingen in februari 2014.

Er moest een einde komen aan acties gericht tegen de regering van nationale eenheid, en de verantwoordelijken van mensenrechtenschendingen moesten worden berecht. Anders zouden maatregelen onder artikel °41 van het handvest van de Verenigde Naties overwogen worden. Verder had men bedenkingen bij de rekrutering van kinderen in het leger. Voorts werd de regering aangespoord onwettig vastgehouden betogers onmiddellijk vrij te laten. De internationale gemeenschap werd opgeroepen Jemen te helpen met de grote uitdagingen waar het land voor stond.

Verwante resoluties[bewerken]