Sint-Willibrorduskerk (Den Haag)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Aquatint uit 1827

De Sint Willibrorduskerk in Den Haag was een rooms-katholieke kerk aan de Assendelftstraat, aan de kant van de Varkenmarkt. De kerk stond vlak naast 't Hooftshofje.

Al in de achttiende eeuw bevond zich in de Assendelftstraat een schuilkerk.[1] De Sint Willibrorduskerk werd in 1821-1822 gebouwd als haar opvolger, naar ontwerp van Adrianus Tollus en was gedeeltelijk gefinancierd door een gift van 20.000 gulden van Koning Willem I. In de jaren 1863-1865 werd hij door Theo Molkenboer vergroot met transept en koor, en in 1911 werd hij door Jan Stuyt uitgebreid met een nieuw koor.

Het was een neoclassicistische hallenkerk met Ionische zuilen, met ronde scheibogen en houten tongewelven. De uitbreidingen werden in diezelfde stijl gedaan. De voorkant had vier Ionische zuilen die een fronton ondersteunden met het opschrift "Religiose Principe Religio floret, Regnumque protegit Deus". Op het dak stond een vierkante bakstenen toren met een houten koepeltje.

Het orgel was van Kam & Van der Meulen uit Rotterdam en werd in 1841 geplaatst.

De kerk werd in 1966 aan de eredienst onttrokken. In 1972 werd het gebouw wegens bouwvalligheid gesloopt.

Externe links[bewerken]