Zwarte magie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De legendarische Kris van Knaud
Bijna een eeuw verloren gewaand, maar recent hervonden en nu op een ereplaats in het Tropenmuseum: de oudst bekende gedateerde kris ter wereld (met ingegraveerde datering 1264 = 1342 na Chr.). De kostbaarste en oudste pusaka van het Javaanse hof werd geschonken aan Charles Knaud (geb. 1840) die als traditioneel Javaans genezer (dukun) de Javaanse kroonprins het leven redde van zwarte magie. Op het lemmet, bekleed met bladkoper, een tafereel uit het Ramayana-epos: de apengeneraal Hanuman oog in oog met een vijandelijk leger.

Onder Zwarte magie wordt een vorm van magie verstaan die gebruikmaakt van kwade krachten en gewoonlijk voor negatieve doeleinden aangewend wordt. Zwarte magie zou dan bijvoorbeeld toegepast worden om te doden, verwonden of vernielen of voor persoonlijk winstbejag[1] zonder consideratie voor mogelijk nadelige gevolgen die anderen daarvan ondervinden.

De term Zwarte magie is etymologisch ontstaan uit nekromantia (Grieks: necromancie, letterlijk: "doodswichelarij") dat abusievelijk als negromantia (letterlijk: "zwarte wichelarij") geschreven werd. Personen die magie bedrijven worden gewoonlijk magiërs, heksen of tovenaars genoemd.

De historicus Livius beschreef de executie van duizenden mensen (in 184-183 en 180-179 v. Chr.) vanwege het gebruik van veneficia, magie die bedoeld was letsel of schade toe te brengen of zelfs te doden[2]. In 81 v. Chr. werd in Rome een wet aangenomen (lex Cornelia de sicariis et veneficiis - de Wet van Sulla met betrekking tot moord, vergiftiging en kwaadaardige magie), deze wet werd al snel uitgebreid zodat ook venena eronder viel. Het Romeinse wetboek De Twaalf Tafelen (451-450 v. Chr.) bevat wetgeving tegen het uitspreken van kwaadaardige bezweringen.

Ook in de moderne tijd worden er nog heksenjachten georganiseerd tegen personen die verdacht worden van Zwarte magie[3]. In 2013 wordt in Indonesië gewerkt aan een wet die vervolging van heksen en tovenaars, die zwarte magie gebruiken, mogelijk maakt[4].

Opvattingen over magie[bewerken]

Er bestaan grote meningsverschillen over het verschil tussen zwarte magie en witte magie en er zijn verschillende theorieën ontstaan die de twee takken vergelijken en uitlichten:

  • Geheel gelijk: Er bestaat geen verschil tussen witte magie en zwarte magie, alle magie is inherent slecht of zondig en dus te classificeren als zwarte magie. Vele religies zijn deze mening toegedaan, waaronder de meeste christelijke, islamitische, joodse, boeddhistische en hindoeïstische denominaties. Vanuit deze optiek wordt zwarte magie veelal geassocieerd met traditioneel satanisme.
  • Gescheiden maar eender: zwarte en witte magie zijn identiek, het enige verschil bestaat uit hun einddoelen. Volgens deze opvatting kan eenzelfde magische praktijk als zwart of wit geclassificeerd worden al naargelang het behaalde of beoogde resultaat. De meeste religies zijn deze overtuiging toegedaan, en ze verschijnt ook in fictie.
  • Geen verbinding: zwarte en witte magie zijn beide vormen van magie, maar ze verschillen fundamenteel en worden op een andere manier uitgevoerd, ook al worden deels dezelfde resultaten nagestreefd. Deze houding vindt men het meest terug in fictie, waaronder in Harry Potter.
  • Tegenpolen: De overtuiging van de middeleeuwer was dat magie wel vaker een negatieve werking (zwarte magie) had als men de handelingen van de witte magie (of van de christelijke magie) omkeerde of bezweringen en gebeden achterstevoren opzei.
  • Neutraal: er is geen zwarte of witte magie, er is kracht (numen) in alles dat er bestaat. Deze kracht kan gebruikt worden om (persoonlijke) doelen te verwezenlijken in rituele handelingen of jaarfeesten (sabbats) zoals in de meeste natuurreligies gebeurt. Wel met de regel: "zolang je niemand schaadt, doe wat je wilt".

Zwarte magie in films, boeken en computergames[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties