Duizendblad (soort)
| Gewoon duizendblad | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 dubbelveerdelig blad |
|||||||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||||||||
| Achillea millefolium L. (1753) |
|||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||
| Achillea millefolium | |||||||||||||||||||||||
Gewoon duizendblad op  Wikispecies
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
Gewoon duizendblad (Achillea millefolium) heeft zijn soortsnaam te danken aan het dubbel veerdelige blad, waardoor het lijkt of het uit zeer veel kleine blaadjes bestaat. De plant komt algemeen voor in Europa en Noord-Amerika en heeft een typische geur.
De planten met roze bloempjes worden ook in de siertuin gebruikt.
De geslachtsnaam is afgeleid van Achilles, die duizendblad met zijn legers meenam voor de behandeling van krijgswonden.
De plant wordt 15–50 cm hoog en vormt ondergronds wortelstokken voor vegetatieve verspreiding. Het duizendblad bloeit van juni tot november met wit tot roze bloempjes. Soms komen planten met rode bloempjes ook in het wild voor. De bloeiwijze bestaat uit een schermvormige tros.
Gewoon duizendblad komt voor op voedselrijke, verstoorde grond en op braakliggende terreinen. De plant kan goed tegen droogte.
De gedroogde stengels van het duizendblad worden traditioneel gebruikt voor het voorspellen met behulp van het Boek der Veranderingen.
Inhoud |
[bewerken] Inhoudsstoffen
De plant bevat isovaleriaanzuur, salicylzuur, asparagine, sterolen, flavonoïden, bitterstoffen, tanninen en coumarinen.
[bewerken] Toepassing
[bewerken] Als voeding
Gewoon duizendblad werd vroeger, voordat de hop ontdekt werd, gebruikt bij de bierbereiding.
Ook was in de zeventiende eeuw een populaire groente. De jonge bladeren werden als spinazie klaargemaakt of in soep gedaan. De bladeren zijn zoet met een iets bittere smaak.
[bewerken] Medicinaal
Vooral de bloemschermen en het blad bevatten geneeskundige stoffen. De plant werd vroeger gebruikt als opwekkend en versterkend middel. Tegenwoordig wordt duizendblad gebruikt tegen verkoudheid en griep. De etherische oliën verzachten darmkramp en buikpijn en werken ontstekingsremmend, zo hebben de aanwezige flavonoïden een antibiotische werking, werkt het salicylzuur pijnstillend en het kalium en sesquiterpenen gaan beide oedeemvorming tegen.[1] Daarnaast hebben de groene bladeren een bloedstelpend effect en werden voor de behandeling van wonden gebruikt. Het innemen van sap van de plant stimuleert juist bloedingen.[2] Het kan de menstruatie bevorderen, maar ook bloedneus veroorzaken. In het Engels heet de plant daarom ook wel Nosebleed plant. Veelal wordt er een thee getrokken, die tijdens de menstruatie voor een betere doorbloeding zou zorgen en tegen krampen. Een theekuur van duizendblad is vochtafdrijvend en helpt tegen oedeem en jicht. Een omslag van duizendblad bespoedigt de genezing van eerste graadsbrandwonden en open wonden.[1]
[bewerken] In het volksgeloof
In het volksgeloof van de Middeleeuwen werd de plant ook een beschermende kracht toegedicht tegen spoken en de duivel. Hiervoor moest hij onder de dorpel van het huis worden neergelegd. Zie ook afweerkruid.
[bewerken] Waardplant
Duizendblad is waardplant voor de vlinders Bucculatrix cristatella, Coleophora trochilella, Coleophora argentula, Cochylidia richteriana, Dichrorampha petiverella, Dichrorampha alpinana, Dichrorampha plumbagana, Dichrorampha plumbana, Dichrorampha vancouverana, Epiblema graphana, Phycitodes saxicola en Thiodia citrana
[bewerken] Afbeeldingen
-
Achillea millefolium
-
Zaden
[bewerken] Externe link
- Gewoon duizendblad (Achillea millefolium) op SoortenBank.nl (gebaseerd op de Heukels22, dit is de voorlaatste uitgave)
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Achillea millefolium op Wikimedia Commons. |
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ a b Dumonts kleine geneeskruidenlexicon; Anne Iburg; Rebo International 2004; ISBN 90 396 1800 3
- ↑ Furlenmeier, M. (1978). De wonderlijke wereld der geneeskruiden. Antwerpen/Amsterdam: Uitgeverij C. de Vries-Brouwers p.v.b.a. ISBN 90-6174-143-2
