Advanced Micro Devices
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
|
|
|
|---|---|
|
|
|
| Beurs | NYSE: AMD
|
| Oprichting | 1969 |
| Locatie | Sunnyvale, Californië, Verenigde Staten |
| Sleutelfiguren | Héctor Ruiz (CEO) |
| Werknemers | 16,000 (2006) |
| Producten | Microprocessoren |
| Industrie | Halfgeleider |
| Omzet | |
| Website | Amd.com |
Advanced Micro Devices (AMD) (NYSE: AMD)
is een bedrijf uit Sunnyvale, Californië in de Verenigde Staten en is tegenwoordig het meest bekend door zijn aanbod microprocessoren ten behoeve van PC's.
Inhoud |
[bewerk] Geschiedenis
[bewerk] Partner van Intel
AMD is begonnen in 1969 als een klein bedrijf, dat veel productiewerk voor andere processorfabrikanten deed. Het x86-tijdperk begon voor AMD tegelijk met de introductie van de IBM-PC. IBM eiste destijds van Intel als voorwaarde voor het gebruik van de 8088 dat er een tweede leverancier voor deze processor zou komen. Intel benaderde haar toenmalige partner AMD, en deed er een technologieruil mee. AMD kreeg hiermee de beschikking over de ontwerpen van Intel-processoren en werd hierdoor de tweede leverancier van x86-processoren.
Deze processoren werden oorspronkelijk onder dubbel merk uitgeleverd, op de processor was zowel het Intel- (ontwerper) als het AMD-logo (fabrikant) te vinden. Concurrentie vond plaats op basis van fabricagetechnieken, beide fabrikanten maakten exact dezelfde processor en de fabricagetechniek bepaalde enigszins de maximale snelheid. Dit ging enkele jaren goed totdat over het gebruik van de 80386-processor een hevige strijd ontstond. Na een lange juridische strijd besliste een arbitragecommissie in 1995 in het voordeel van AMD.
Intussen leverde AMD sinds de 80386-processoren uit onder het eigen merk. AMD had zijn fabricagetechnieken bij de 80486 dusdanig goed onder de knie dat het processoren op een hogere snelheid kon verkopen dan Intel; een Intel 80486 liep op 33 MHz, exact dezelfde processor van AMD op 40 MHz.
[bewerk] Eigen weg
De beslissing van de arbitragecommissie in 1995 had een belangrijk gevolg. AMD kreeg tot 2009 rechten om x86-processoren te maken, maar Intel zou niet langer verplicht zijn toekomstige ontwerpen met AMD te delen. AMD moest dus eigen processoren gaan ontwerpen.
AMD kwam aanvankelijk met de K5. Deze moest met de Pentium gaan concurreren. De K stond voor Kryptoniet, het metaal waarmee Superman (waarmee verwezen wordt naar Intel) machteloos wordt. Deze processor was gebaseerd op de AMDs eigen 29000 serie. Ontwikkel- en productieproblemen zorgden er echter voor dat deze processor te laat op de markt kwam om nog een grote impact te hebben. De prestaties waren echter wel goed. De eerste versies van de K5 waren net zo snel als een Pentium. Latere iteraties waren veel sneller. Zo evenaarde een 116MHz K5 de prestaties van een Pentium 166MHz echter alleen voor integers. De FPU bleef hetzelfde en had daardoor dezelfde prestaties als de Pentium op 116MHz.
AMD kocht in 1996 het bedrijf NexGen aan. Dit bedrijf was bezig met de ontwikkeling van een x86-processor. Deze processor zou de CISC-instructies van de x86-architectuur intern vertalen naar RISC-instructies. Het hart van de processor werd gevormd door een zeer moderne superscalaire RISC-processor. Deze door NexGen ontwikkelde processor werd door AMD van een Pentium pin-out voorzien en omgedoopt van Nx686 naar K6.
De K6 presteerde op veel punten beter dan de Pentium van Intel[1]. De opvolger, de Pentium II, presteerde beter dan de Pentium ten opzichte van de K6. Intel had namelijk veel werk gemaakt van de FPU van de Pentium II, terwijl AMD de FPU eenvoudig had gehouden om de productiekosten van de K6 in de hand te houden.
Dit veranderde met de Athlon in 1999. De Athlon was een vervolmaking van het K6-ontwerp en hij presteerde over de gehele linie beter dan de concurrerende processoren van Intel[2]. Het betekende de echte doorbraak van AMD. Een lange tijd heeft AMD betere processoren gehad, dan Intel. De Pentium 4, moest enorm gekoeld worden (hij had niet voor niets de bijnaam 'heethoofd'), terwijl de Athlons redelijk stil waren, omdat ze slechts relatief weinig gekoeld moesten worden. De Athlon XP concurreerde met de eerste Pentium 4's. Hoewel de processoren van AMD een lagere kloksnelheid hadden, presteerden ze beter dan die van Intel. Daarom werd de snelheid van Athlon XP's niet uitgedrukt in kloksnelheden, maar in quantispeed. Bijvoorbeeld, een Athlon XP 1700+ was te vergelijken met een Athlon 1,7GHz, terwijl de kloksnelheid enkele honderden megahertzen lager lag. (Het feit dat de XP sneller zou zijn dan een gelijkgeklokte Intel Pentium 4 Processor klopt in de praktijk maar deze PR (Performance rating) is ingezet tov AMD's Eigen Athlon, en niet tegen Intel's Pentium 4!)
AMD maakte zich klaar voor een nieuwe stap. Deze keer kwamen ze met de Athlon 64 ,De eerste echte 64 bit processor was eindelijk gelanceerd op een socket 754. Ondertussen had Intel nog steeds problemen met hun Pentium 4 processor en kon dus niet verwachten om te zelfde prestatie aan te bieden.AMD's verkoop cijfers gingen pijlsnel de hoogte in. AMD kwam na een jaar met nieuwe technologie , De zelfde CPU maar dan op een socket 939 en ook ondersteuning voor PCI-Express 1.0. Nog steeds had Intel te lijden onder deze processoren.
De dual core processoren deden hun intrek. Deze processoren bevatten twee kernen. AMD bracht hun Dual Core processoren uit onder de naam X2 maar nog steeds op Socket 939. Ook Intel reageerde en maakte de Pentium D, nog steeds gebaseerd op de Pentium 4 'NetBurst' architectuur. Maar toen Intel ze uiteindelijk lanceerde was de prestatie ondermaats om een echte concurrent te zijn voor de AMD X2 Dual core. Ook de hoge temperatuur die de processoren te verduren had was een spelbreker in het vertrouwen. Wel had Intel al in een vroeg stadium ondersteuning voor DDR2, iets wat AMD zeer laat op de markt bracht.
Toen AMD uiteindelijk een nieuwe socket lanceerde die ondersteuning had voor DDR2, genaamd AMD Athlon AM2 was dit een grote teleurstelling. De consumenten hadden genoeg van de vele veranderingen van processoren die toen AMD maakte, de grote fout was dat de prestatie van de AM2 geen verbeteringen had tegenover de voorganger. Nadat AMD een grote fout had gemaakt was natuurlijk Intel aan de beurt voor hun "Awake from the death".
Toen Intel de Core 2 Duo (codenaam 'Conroe') introduceerde, die beter presteerde en toch passief gekoeld kon worden, kwam dat als een slag voor AMD. Momenteel probeert het bedrijf weer beter te worden dan Intel.
[bewerk] Fusie met ATI
AMD meldde op 24 juli 2006 te zullen fuseren met ATI Technologies. Hiervoor betaalde AMD 4.3 miljard dollar cash, en daarbij nog 58 miljoen van zijn aandelen voor een totaal van 5,4 miljard dollar. Deze fusie werd afgerond op 25 oktober 2006. ATI is nu onderdeel van AMD. Diverse ATI-producten vallen nu onder de AMD-vlag (uitzondering zijn nog enkele GPU's en chipsets) en ook de website ati.com verwijst naar AMD door.
[bewerk] Toekomst
De toekomst van het bedrijf hangt af van het succes dat het bedrijf zal boeken met de nieuw geïntroduceerde K10 generatie. Hieronder vallen de Phenom en de nieuwe quad-core Opteron met codenaam Barcelona. AMD heeft als processorfabrikant de primeur de eerste fabrikant te zijn die een native quad core processor op de markt te zetten. Intel maakt al enige tijd quad-core processors voor servers en het desktop segment. Het verschil met de quad-core AMD is dat Intel 2 dual cores in één verpakking zet, native quadcore wil zeggen dat de processor uit 1 chip bestaat en niet 2 gekoppelde dual cores. Daarnaast heeft AMD triple cores in de planning staan. Deze cpu's krijgen 3 cores aan boord, hiervoor gebruikt AMD een quadcore waarvan één core niet goed functioneert en wordt uitgeschakeld. Delen van een cpu uitschakelen is op zich niks nieuws. Zo werden wel eens delen van het cache geheugen uitgeschakeld om deze dan te verkopen in het budgetsegment. (Van een Pentium 4 werd zo een Celeron gemaakt).
[bewerk] Andere producten
Naast microprocessors produceert AMD ook flashgeheugen, met name voor gebruik in embedded systemen en mobiele telefoons.
[bewerk] Fabrieken
AMD is eigenaar van verschillende fabrieken, waaronder het bekende Fab30 in Dresden, Duitsland. Hier werden onder andere de Athlon 64- en Opteron-processors geproduceerd op een 0,13µ procedé. Tegenwoordig doen ze dit met een 0,09µ proces. Onlangs is een nieuwe fabriek geopend, ook in Dresden. Deze fabriek is Fab36 genoemd, omdat hij 36 jaar na de oprichting van AMD in 1969 is geopend. Door Fab36 denkt AMD het productietekort op te lossen dat onder andere de reden zou zijn dat Dell geen computers verkocht met AMD-processoren. Deze Fab zal in plaats van de 200 mm wafers die in Fab30 worden geproduceerd 300 mm wafers gaan maken. Het aantal processors per wafer verhoogt aanzienlijk. Daarnaast zal er eind 2006 begonnen worden met het produceren van chips met een 0,065µ proces wat betekent dat de chips nog kleiner gemaakt kunnen worden wat het aantal processors per wafer alleen maar ten goede komt.
Naast dat er een nieuwe fabriek is gebouwd om de capaciteit te verhogen gaan er ook chips gebakken worden in een andere fabriek van het bedrijf Chartered. Dit bedrijf zal in juni 2006 beginnen met het fabriceren van 65 nm chips.
Er wordt verwacht dat Fab30 gebruikt gaat worden voor het maken van andere chips omdat deze fabriek gewoonweg niet goed genoeg meer is.
[bewerk] Zie ook
[bewerk] Noten
- ^ Artikel van Toms Hardware Guide bij introductie van de K6 (Engels)
- ^ Artikel van Anandtech bij introductie van de Athlon (Engels)

