Alfred Lagarde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alfred Lagarde
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Land Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Film

Alfred Lagarde (Groningen, 2 april 1948 - Den Haag, 1 januari 1998) was een Nederlands diskjockey bij onder meer Veronica, wiens werkelijke naam Alfred van der Garde luidde. Hij had de bijnaam Big Al of Big Bad Al. Op nieuwjaarsdag 1998 overleed Lagarde aan de gevolgen van een hersenbloeding.

Lagarde begon met de radio in mei 1972 als diskjockey bij Radio Noordzee. Nog voor Radio Noordzee in 1974 ophield te bestaan, was hij al overgestapt naar de publieke omroep. Hij werkte bij de VARA, waar hij onder meer Betonuur (1974-1982) maakte. Dat programma begon jarenlang met de aankondiging van de nieuwe Hilversum 3 troetelschijf, met een kort humoristisch hoorspel waarin alle stemmen door Lagarde werden vertolkt. In 1982 vertrok hij naar Veronica. Zijn waarschijnlijk bekendste programma was Countdown Café, met Kees Baars en Annette van Trigt. Andere programma's waren onder meer Radio Romantica en Oh wat een nacht (Veronica 1982-1994). Na het vertrek van Veronica uit het publieke bestel, was Lagarde te horen op Kink FM.

Tussen 1989 en 1998 was Lagarde ook de stem van Veronica, zowel op radio als televisie. Na zijn dood bleef Veronica FM nog een tijd lang de stem van Lagarde gebruiken in jingles en promo's. Daarnaast sprak Lagarde talloze televisieprogramma's, commercials en tekenfilms in. Zo was zijn stem te horen in onder meer Sesamstraat, Oliver & Co., The Lion King, De Kleine Zeemeermin en Seabert.

In 1982 maakte Lagarde onder de naam Johnny Camaro een humoristisch getinte cover van het nummer Save the last dance for me van The Drifters gezongen en gesproken met een Surinaams accent, in 1988 deed hij dat nog een keertje over met Don't worry, be happy van Bobby McFerrin. Het nummer werd een hit. Daarna maakte Lagarde nog enkele nummers als Johnny Camaro, die later op het album Greatest Hits werden uitgebracht. Lagarde was ook als muziekproducer actief. Hij produceerde albums voor onder meer Toto en Vitesse en hij was als producer verantwoordelijk voor enkele demo's van Anouk.

Lagarde mocht een aantal bekenden uit het rockwereldje tot zijn vrienden rekenen, onder anderen leden van Golden Earring, Toto en Van Halen.

In 1998 kreeg Lagarde postuum een Marconi Award voor beste programmamaker.

Externe links[bewerken]