Alinea

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een alinea is een taalkundige en typografische term, die de kleinste inhoudelijke eenheid binnen de hiërarchie van een tekst aanduidt.

Een alinea bestaat uit een reeks zinnen die inhoudelijk een deelonderwerp (of eerder een deel van een deelonderwerp) behandelen. Meerdere alinea's vormen samen inhoudelijk bijvoorbeeld een paragraaf (of een kort hoofdstuk). Een alineatekst begint altijd op een nieuwe regel. Meestal herkent men een alinea (visueel) aan de kortere laatste regel ervan (de staartregel). Soms gebruikt men extra typografische 'herkenningsmiddelen', zoals een inspringing van de eerste regel of een witregel (een lege regel) voorafgaand aan de alinea.

Het inspringen van de eerste regel komt vaak voor in boeken, brieven en kranten. Het laten voorafgaan door een lege regel komt meer voor op beeldschermen. Een combinatie van beide is ook een optie.

Het symbool voor een alinea is ¶ (alineateken).

In HTML wordt een alinea aangegeven met het P-element (voor het Engelse 'paragraph', wat alinea betekent; een 'paragraaf' wordt over het algemeen als 'section' vertaald in het Engels).

Bij het voorlezen van teksten wordt tussen alinea's een iets grotere pauze aangehouden dan tussen zinnen.