Belgische Unie - Union belge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Belgische Unie - Union Belge
(BUB)
Logo B.U.B..jpg
Algemene gegevens
Partijvoorzitter Hans Van De Cauter
Actief in Vlag van België België
Hoofdkantoor Merlostraat 8B
1180 Ukkel, Brussel
Vlag van België België
Mandaten
Zetels Kamer
(25 mei 2014)
Ideologie / Geschiedenis
Richting Centrum
Ideologie Unitarisme
Opgericht 2002
Verwante organisaties
Internationale organisatie International Monarchist Conference
Media
Website www.belgischeunie.be
Portaal  Portaalicoon   Politiek
België

De Belgische Unie - Union Belge (B.U.B.) is een Belgische meertalige partij, die streeft naar het afschaffen van het huidige federale model en het herstellen van de Belgische eenheidsstaat.

Algemene situering[bewerken]

De partij is gesticht in 2002 door Hans Van de Cauter en heeft voor het eerst deelgenomen aan de federale verkiezingen op 18 mei 2003. Daar haalde zij 10.000 stemmen (zo'n 0,15% van de stemmen), ruimschoots onder de kiesdrempel (5%). Bij de deelstaatverkiezingen van 2004 haalden ze over heel België zo'n 13.000 stemmen.

Voor de federale verkiezingen van 2010 ging de partij in kartel met het CDF onder de naam BELG-UNIE. De verkiezingsuitslag was een - zij het relatief - succes voor de partij: in de zes kieskringen waar de partij opkwam, werden in totaal meer dan 20.500 stemmen behaald. Bij de Belgen in het buitenland behaalde de partij zelfs gemiddeld 4,5%. In 2011 werd het kartel nog uitgebreid Unibelgium en de Belgische Alliantie, waardoor het schisma binnen de Belgische unitaristische beweging ophield te bestaan.

Door de teleurstellende verkiezingsresultaten, en de opdoeking van het CDF en Unibelgium, kwam het kartel ten einde in 2013.

Een bekend lid van de partij is de Leuvense historicus Bruno Yammine, die bekendstaat om zijn polemiserende uitspraken.

Programma[bewerken]

De B.U.B. komt op met een programma voor eenheid in verscheidenheid in België. Zij achten het mogelijk om met verschillende taalgroepen samen te leven en te besturen in België, net zoals met verschillende partijen. Ze verzet zich dan ook officieel tegen het voortrekken of achterstellen van talen. Ze verzet zich ook heftig tegen de autonomie voor de drie gewesten, en tegen het bestaan van aanzienlijke gewest- en gemeenschapsbevoegdheden. Enkel gemeenschappen zouden mogen blijven bestaan als volledig ondergeschikte intermediaire besturen. In plaats van gewestvorming wenst de B.U.B. een systeem van provinciale decentralisatie. Er is volgens de partij namelijk geen enkel redelijk argument om de gewesten niet te vervangen door de provincies, maar dan wel in een unitair systeem waarbij de nationale overheid altijd het laatste woord heeft. De provincies dienen dus geen wetgevende bevoegdheid te bezitten.

Enkele programmapunten van de BUB:

  • Afschaffen van de gewesten
  • Drastisch inperken van de bevoegdheden van de gemeenschappen
  • Afschaffen regionale parlementen
  • Afschaffing van elke partijfinanciering van overheidswege
  • Monarchie behouden zoals ze nu is
  • Een beleid voeren dat leidt tot individuele meertaligheid
  • Oprichten van tweetalige scholen en media in heel België.
  • Een duurzaam milieubeleid
  • Een rationeel mobiliteitsbeleid

Commotie[bewerken]

De acties van de BUB richten zich vooral tegen de CD&V, FDF, N-VA en het Vlaams Belang. De partij heeft dezelfde werking als bij andere democratische partijen. Beslissingen worden genomen bij consensus, de leden kunnen adviserend optreden. De partij is onderverdeeld in 9 provinciale secties, gebaseerd op de vroegere 9 provincies zoals die bestonden in België tot de splitsing van de provincie Brabant in 1995. Over het algemeen besteedt de Vlaamse pers weinig aandacht aan deze partij. Sommige magazines - als ze er al aandacht aan besteden - noemen ze 'obscuur' (P-Magazine) of een 'mini-partijtje' (De Standaard). Niettemin heeft de B.U.B. in de loop van 2004 en, vooral, van 2005 opinie-artikels gepubliceerd in kranten als De Standaard, De Tijd of Le Soir.

Vlaams-nationalisten beschuldigen de partij er van Fransgezind te zijn. Eind mei 2004 veroorzaakte B.U.B. enige commotie door, in naam van het toenmalig prominent partijlid Cedric Vloemans, een klacht neer te leggen tegen de N-VA op basis van racisme. Ze lanceerde ook een dagvaarding tegen de VRT omdat de partij vindt dat ze niet genoeg in de media komt en dat de Belgisch-gezinde mening wordt gediscrimineerd. Deze klacht werd in het voorjaar van 2006 onontvankelijk verklaard. De partij kant zich hevig tegen de splitsing van het ongrondwettelijke kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde omdat het volgens haar de enige echt democratische kieskring is waar elke inwoner voor elke Belgische partij kan stemmen. Ook heeft ze gedreigd de Vlaamse regering aan te klagen wegens de maatregelen die genomen werden om het Vlaamse karakter van de Rand rond Brussel te versterken na de kwestie Brussel-Halle-Vilvoorde.

Volgens de partij worden Belgischgezinden in de (openbare) media gediscrimineerd. De partij haalt hiervoor wetenschappelijke studies aan, zoals de ISPO-peiling over communautaire aangelegenheden (1999)[1], waaruit zou blijken dat 11% van de Belgen kiest voor het herstel van de unitaire Belgische staat. Zij mogen echter, zo meent de B.U.B., niet aan het woord komen. In 2006 diende de partij hiervoor een klacht in tegen de VRT/RTBF. Deze klacht werd ongegrond geacht en heeft geen resultaat opgeleverd. De B.U.B. houdt het hier echter niet bij en heeft eind mei 2006 beroep aangetekend. Het arrest is voorzien voor het einde van het jaar 2006 of begin 2007.

Medio 2006 is er veel te doen geweest bij BUB intern. Een aantal leden heeft zich afgesplitst van de moederpartij, omdat ze aangaven niet meer te kunnen samenwerken met het nationaal bestuur. Ze waren onder andere niet akkoord met de statuten van de BUB. De ontevredenen zijn gestart met het initiatief UNIE. Het betreft vijf provincievoorzitters, de voormalige nationale ondervoorzitter en de nationale secretaris, Cedric Vloemans (die intussen reeds terug naar de B.U.B. gekomen is).

In mei 2007 raakte bekend dat de Europese Commissie in een brief aan de partij heeft laten weten dat zij haar logo zal moeten aanpassen. De commissie zegt dat het logo van de partij verward kan worden met de vlag van de Europese instellingen.[2].

In juni verkoos de partij François Wolters tot nieuwe voorzitter. Enkele maanden nadien nam deze, om onbekende redenen, ontslag. Hans Van de Cauter (opnieuw) en Ruben Cottenjé waren toen gezamenlijk voorzitter.

Sinds 17 februari 2008 bekleedt Hans Van de Cauter het voorzitterschap weer alleen.

De huidige partijen die streven naar het einde van België worden door de partij onomwonden als racistisch [3] of als fascistisch [4] bestempeld.

Verkiezingen[bewerken]

Federale verkiezingen[bewerken]

Uitslagen in België 2003 2007 2010*
Kieskring Zetels Stemmen  % Zetels Stemmen  % Zetels Stemmen  %
Kamer van Volksvertegenwoordigers
Antwerpen 0 2.624 0,23 - - - - - -
Brussel-Halle-Vilvoorde 0 2.462 0,29 0 2.644 0,31 0 5.734 0,69
Henegouwen - - - - - - - - -
Leuven 0 937 0,29 0 1.286 0,40 - - -
Limburg - - - 0 1.078 0,20 - - -
Luik - - - - - - 0 5.429 0,90
Luxemburg - - - - - - 0 2.618 1,63
Namen 0 865 0,31 0 873 0,30 0 3.495 1,21
Oost-Vlaanderen 0 1.828 0,19 - - - - - -
Waals-Brabant 0 1.318 0,59 0 791 0,34 0 3.389 1,49
West-Vlaanderen - - - 0 1.935 0,24 - - -
België 0 10.034 0,15 0 8.607 0,13 0 20.665 0,32
Uitslagen in België 2014
Kieskring Zetels Stemmen  %
Kamer van Volksvertegenwoordigers
Antwerpen 0 1.299 0,11
Brussel-Hoofdstad** - - -
Henegouwen 0 688 0,09
Limburg 0 714 0,13
Luik 0 1.198 0,19
Luxemburg 0 752 0,44
Namen 0 857 0,29
Oost-Vlaanderen 0 1.366 0,14
Vlaams-Brabant** 0 2.577 0,38
Waals-Brabant 0 961 0,40
West-Vlaanderen 0 1.691 0,21
België 0 12.103 0,18

* Bij de verkiezingen van 2010 ging de B.U.B. in kartel met CDF als BELG.UNIE
** De kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde werd in 2011 gesplitst. Halle-Vilvoorde werd samengevoegd met de kieskring Leuven tot de kieskring Vlaams-Brabant. Brussel werd de zelfstandige kieskring Brussel-Hoofdstad

Federale verkiezingen 2007[bewerken]

Bij de federale verkiezingen van 10 juni 2007 deed de partij mee in West-Vlaanderen, Brabant (BHV, Leuven en Nijvel), Limburg en Namen en behaalde in totaal ongeveer 8.600 stemmen wat een relatieve vooruitgang is vergeleken met de federale verkiezingen van 2003 en de regionale van 2004. De partij wijt haar lage scores aan een gebrek aan media-aandacht en klaagt vooral het gedrag van de openbare media aan die nieuwe en kleine partijen discrimineren, vooral in verkiezingstijd, volgens de partij.

Federale verkiezingen 2010[bewerken]

Voor de federale verkiezingen van 2010 ging de partij in kartel met het CDF onder de naam BELG.UNIE. Het kartel haalt 20.000 stemmen binnen, een verdubbeling vergeleken met de verkiezingen van 2007.

Federale verkiezingen 2014[bewerken]

De partij lijdt een grote nederlaag. Ze haalt slechts 0,18% van de stemmen binnen ondanks het feit dat ze voor het eerst in alle provincies opkomen.

Regionale verkiezingen[bewerken]

Uitslagen in België 2004 2009
Kieskring Zetels Stemmen  % Zetels Stemmen  %
Vlaams parlement
Antwerpen 0 2.455 0,23 - - -
Brussel-Hoofdstad 0 671 1,09 0 712 1,41
Limburg 0 1.472 0,28 - - -
Oost-Vlaanderen 0 1.723 0,18 - - -
Vlaams-Brabant 0 3.676 0,55 - - -
West-Vlaanderen 0 1.261 0,16 - - -
Vlaanderen 0 11.258 0,23 0 712 0,02
Waals parlement
Nijvel 0 753 0,35 - - -
Wallonië 0 753 0,04 - - -
Brussels parlement
Nederlandstalig 0 511 0,82 0 462 0,89
Franstalig 0 640 0,16 - - -

Regionale verkiezingen 2004[bewerken]

Bij de verkiezingen van 13 juni 2004 voor de gewestraden nam zij deel met negen lijsten, voor het Europees Parlement kwam zij niet op. De partij ging er op vooruit met zo'n 2500 stemmen, maar dat komt voornamelijk doordat ze in meer kiesdistricten opkwamen. In de kiesdistricten waar ze al opgekomen was, ging ze achteruit. Wanneer men enkel kijkt naar de kiesdistricten waar de BUB in 2003 al opkwam, is er in het algemeen een lichte vooruitgang. De partij ging achteruit in Oost-Vlaanderen en Antwerpen, maar boekte vooruitgang in Brussel en Vlaams-Brabant, vooral in de kantons Halle en Vilvoorde, maar ging achteruit in o.a. Leuven.

Regionale verkiezingen 2009[bewerken]

De partij kwam bij deze verkiezingen op 9 juni 2009 enkel op in de kieskring Brussel voor het Brusselse en het Vlaamse parlement. Voor het Vlaamse parlement gaan ze in Brussel licht vooruit, hetzelfde bij de Nederlandstaligen voor het Brussels parlement.

Regionale verkiezingen 2014[bewerken]

De partij kwam niet op voor de Vlaamse, Brusselse of Waalse verkiezingen op 25 mei 2014.

Gemeenteraadsverkiezingen 2006[bewerken]

De BUB diende in september 2006 vijf lijsten in om deel te nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 in Brugge, Nijvel, Heuvelland, Ukkel en Hasselt. In Brugge trok voormalig nationaal Jong VLD -voorzitter Ruben Cottenjé de Dauphin de lijst, in Nijvel wordt de BUB-lijst mede bevolkt door voormalige leden van de Nijvelse Vivant-afdeling, met als lijsttrekker Fréderic Bertreau. In Hasselt trekt Joris Piette de lijst, en in Ukkel staat nationaal voorzitter Hans Van de Cauter vooraan op de lijst. Ook voor de provincieraadsverkiezingen diende de BUB lijsten in. Dit in de West-Vlaamse districten Ieper en Brugge, en in Waals-Brabant.

In al deze gebieden ging de partij sterk vooruit, en verdubbelde overal minstens haar score van 2004. In Brugge haalde de partij 0,62 procent van de stemmen (tegenover 0,15 procent in 2004), in Hasselt kreeg de BUB ook 0,62 procent van de kiezers achter zich (0,28 procent in 2004), in Ieper (provinciale verkiezingen) steeg de partij van 0,13 naar 0,65 procent, in Ukkel ging de partij van 0,13 naar 0,40 procent van de stemmen. De beste resultaten behaalde de BUB in Nijvel, waar ze in 2004 nog 0,42 procent van de stemmen haalde, en in 2006 vooruitging naar 1,4 procent en in Heuvelland waar de partij met 1,71 procent van de stemmen haar score van 2004 (0,16 procent) vertienvoudigde.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties