Belgische Unie - Union belge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Belgische Unie - Union Belge
(BUB)
Logo B.U.B..jpg
Algemene gegevens
Partijvoorzitter Hans Van de Cauter
Actief in Vlag van België België
Hoofdkantoor Merlostraat 8B
1180 Ukkel, Brussel
Vlag van België België
Ideologie / Geschiedenis
Richting Centrum
Ideologie Unitarisme
Opgericht 2002
Verwante organisaties
Internationale organisatie International Monarchist Conference
Media
Website www.belgischeunie.be
Portaal  Portaalicoon   Politiek
België

De Belgische Unie - Union Belge (B.U.B.) is een Belgische, meertalige, politieke partij, die streeft naar het afschaffen van het huidige federale model en het herstellen van de Belgische eenheidsstaat. De partij werd opgericht in 2002 en nam sindsdien altijd deel aan de verkiezingen, maar kwam nog nooit in de buurt van de kiesdrempel.

Algemene situering[bewerken]

De partij werd gesticht in 2002, door advocaat Hans Van de Cauter, en nam voor het eerst deel aan de federale verkiezingen op 18 mei 2003. Ze wist ongeveer 10.000 kiezers te overtuigen (zo'n 0,15% van de stemmen), maar bleef daarmee ruimschoots onder de kiesdrempel van 5%. Bij de deelstaatverkiezingen van 2004 haalde de partij (over het volledige Belgische grondgebied) zo'n 13.000 stemmen. In de federale verkiezingen van 2007 viel de partij terug op een 8.000-tal kiezers.

Voor de federale verkiezingen van 2010 ging de partij in kartel met het CDF, onder de naam BELG-UNIE. De verkiezingsuitslag was een overweldigend succes voor een partij als de B.U.B.: in de zes kieskringen waar ze opkwam, wist men ongeveer 20.500 kiezers te overtuigen. Bij de Belgen die in het buitenland een stem uitbrachten, behaalde de partij zelfs gemiddeld 4,5%. In totaal had maar liefst 0,32% van de Belgen een stem uitgebracht op het kartel. In 2011 werd die samenwerking nog uitgebreid met Unibelgium en de Belgische Alliantie, waardoor het toenmalige schisma binnen de unitaristische beweging ophield te bestaan.

Door teleurstellende resultaten bij de gemeente- en provincieraadsverkiezingen van 2012, en het opdoeken van het CDF en Unibelgium, kwam het kartel ten einde in 2013.

Een bekend lid van de partij is de Leuvense historicus Bruno Yammine, die bekendstaat om zijn polemiserende uitspraken.

Programma[bewerken]

Het speerpunt van het programma van de B.U.B. luidt 'eenheid in verscheidenheid'. De partij acht het perfect mogelijk om met verschillende taalgroepen samen te leven en België gecentraliseerd te besturen, met unitaristische partijen. Officieel verzet ze zich tegen het voortrekken of achterstellen van één bepaalde taal, alsook tegen de autonomie voor de drie gewesten en tegen het bestaan van aanzienlijke gewest- en gemeenschapsbevoegdheden. Enkel voor de gemeenschappen ziet de partij nog een toekomst, als ondergeschikte, intermediaire besturen en niet-plaatsgebonden. In plaats van gewestvorming schaart de B.U.B. zich achter een systeem van provinciale decentralisatie. Er is volgens de partij immers geen enkel redelijk argument om het bestuur in België niet te decentraliseren volgens de provinciale grenzen, maar dan wel in een unitair systeem waarbij de soevereiniteit uitgaat van de nationale overheid. De provincies hoeven geen wetgevende bevoegdheid uit te oefenen.

Enkele programmapunten van de B.U.B.:

  • Afschaffen van de gewesten
  • Drastisch inperken van de bevoegdheden van de gemeenschappen
  • Afschaffen regionale parlementen
  • Afschaffing van elke partijfinanciering van overheidswege
  • Monarchie behouden zoals ze nu is, eventueel zelfs de bevoegdheden van de koning uitbreiden
  • Een beleid voeren dat leidt tot individuele meertaligheid
  • Oprichten van tweetalige scholen en media in heel België.
  • Een duurzaam milieubeleid
  • Een rationeel mobiliteitsbeleid

Commotie[bewerken]

De acties van de B.U.B. richten zich tegen iedereen die een verdere federalisering (of ontbinding) van de Belgische staat propageert[bron?]. De B.U.B. heeft een gelijkaardige werking als partijen die wel in een parlement zijn vertegenwoordigd. Beslissingen worden genomen bij consensus, de leden kunnen adviserend optreden. De partij is onderverdeeld in negen provinciale secties[bron?], gebaseerd op de grenzen van de vroegere negen provincies, zoals die bestonden tot de splitsing van Brabant in 1995.

Vlaams-nationalisten beschuldigden de partij ervan Fransgezind te zijn. Eind mei 2004 veroorzaakte de B.U.B. enige commotie door, in naam van een toenmalig prominent partijlid, een klacht neer te leggen tegen de N-VA, op basis van racisme. Ze lanceerde ook een dagvaarding tegen de VRT, omdat B.U.B.'ers vinden dat hun partij onvoldoende media-aandacht krijgt. Volgens de partij worden Belgischgezinden in de (openbare) media gediscrimineerd. Men haalt hiervoor wetenschappelijke studies aan, zoals de ISPO-peiling over communautaire aangelegenheden (1999)[1], waaruit zou blijken dat 11% van de Belgen voorstander is van een terugkeer naar het unitaire België. Deze mensen mogen volgens de B.U.B. echter nooit aan het woord komen. De klacht werd echter ongegrond verklaard. Ook verdere, juridische pogingen voor meer media-aandacht leverden geen resultaat op.

De B.U.B. kantte zich hevig tegen de splitsing van het ongrondwettelijke kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde[bron?], omdat het volgens de partij de enige democratische kieskring was, waar elke inwoner voor elke Belgische partij kon stemmen. Men heeft er ook mee gedreigd de Vlaamse regering aan te klagen, omwille van de maatregelen die werden genomen om het Vlaamse karakter van de Rand rond Brussel te versterken.

In mei 2007 raakte bekend dat de Europese Commissie, in een brief aan de partij, had laten weten dat de B.U.B. haar logo moest aanpassen. Men verklaarde immers dat het partijlogo verward kon worden met de vlag van de Europese instellingen.[2].

In juni 2007 verkoos de partij François Wolters tot nieuwe voorzitter. Enkele maanden nadien nam hij, om onbekende redenen, ontslag[bron?]. Hans Van de Cauter (opnieuw) en Ruben Cottenjé werden toen gezamenlijk voorzitter, maar sinds 17 februari 2008 bekleedt Hans Van de Cauter het voorzitterschap weer alleen.

In de jaren erna blijft de partij deelnemen aan verkiezingen, en is Van de Cauter anno 2014 nog steeds voorzitter[bron?].

Verkiezingen[bewerken]

Federale verkiezingen[bewerken]

Uitslagen in België 2003 2007 2010*
Kieskring Zetels Stemmen  % Zetels Stemmen  % Zetels Stemmen  %
Kamer van Volksvertegenwoordigers
Antwerpen 0 2.624 0,23 - - - - - -
Brussel-Halle-Vilvoorde 0 2.462 0,29 0 2.644 0,31 0 5.734 0,69
Henegouwen - - - - - - - - -
Leuven 0 937 0,29 0 1.286 0,40 - - -
Limburg - - - 0 1.078 0,20 - - -
Luik - - - - - - 0 5.429 0,90
Luxemburg - - - - - - 0 2.618 1,63
Namen 0 865 0,31 0 873 0,30 0 3.495 1,21
Oost-Vlaanderen 0 1.828 0,19 - - - - - -
Waals-Brabant 0 1.318 0,59 0 791 0,34 0 3.389 1,49
West-Vlaanderen - - - 0 1.935 0,24 - - -
België 0 10.034 0,15 0 8.607 0,13 0 20.665 0,32
Uitslagen in België 2014
Kieskring Zetels Stemmen  %
Kamer van Volksvertegenwoordigers
Antwerpen 0 1.299 0,11
Brussel-Hoofdstad** - - -
Henegouwen 0 688 0,09
Limburg 0 714 0,13
Luik 0 1.198 0,19
Luxemburg 0 752 0,44
Namen 0 857 0,29
Oost-Vlaanderen 0 1.366 0,14
Vlaams-Brabant** 0 2.577 0,38
Waals-Brabant 0 961 0,40
West-Vlaanderen 0 1.691 0,21
België 0 12.103 0,18

* Bij de verkiezingen van 2010 ging de B.U.B. in kartel met CDF als BELG.UNIE
** De kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde werd in 2011 gesplitst. Halle-Vilvoorde werd samengevoegd met de kieskring Leuven tot de kieskring Vlaams-Brabant. Brussel werd de zelfstandige kieskring Brussel-Hoofdstad

Federale verkiezingen 2007[bewerken]

Bij de federale verkiezingen van 10 juni 2007 nam de partij deel in West-Vlaanderen, Brabant (BHV, Leuven en Nijvel), Limburg en Namen, en behaalde ze in totaal zo'n 8.600 stemmen. De partij verklaarde haar lage score door een gebrek aan media-aandacht, en klaagde vooral het gedrag van de openbare media aan, die volgens haar nieuwe en kleine partijen discrimineren, vooral in verkiezingstijd.

Federale verkiezingen 2010[bewerken]

Voor de federale verkiezingen van 2010 ging de partij in kartel met het CDF onder de naam BELG.UNIE. Het kartel behaalde 20.000 stemmen, een verdubbeling tegenover de verkiezingen van 2007.

Federale verkiezingen 2014[bewerken]

De partij leed een nederlaag. Ze behaalde 12.000 in alle provincies opkwam, een sterke vermindering van het aantal stemmen in de verkiezingen van 2010.

Regionale verkiezingen[bewerken]

Uitslagen in België 2004 2009
Kieskring Zetels Stemmen  % Zetels Stemmen  %
Vlaams parlement
Antwerpen 0 2.455 0,23 - - -
Brussel-Hoofdstad 0 671 1,09 0 712 1,41
Limburg 0 1.472 0,28 - - -
Oost-Vlaanderen 0 1.723 0,18 - - -
Vlaams-Brabant 0 3.676 0,55 - - -
West-Vlaanderen 0 1.261 0,16 - - -
Vlaanderen 0 11.258 0,23 0 712 0,02
Waals parlement
Nijvel 0 753 0,35 - - -
Wallonië 0 753 0,04 - - -
Brussels parlement
Nederlandstalig 0 511 0,82 0 462 0,89
Franstalig 0 640 0,16 - - -

Regionale verkiezingen 2004[bewerken]

Bij de verkiezingen van 13 juni 2004 voor de gewestraden nam zij deel met negen lijsten, voor het Europees Parlement kwam zij niet op. De partij ging er op vooruit met zo'n 2500 stemmen, maar dat komt voornamelijk doordat ze in meer kiesdistricten opkwamen. In de kiesdistricten waar ze al opgekomen was, ging ze achteruit. Wanneer men enkel kijkt naar de kiesdistricten waar de BUB in 2003 al opkwam, is er in het algemeen een lichte vooruitgang. De partij ging achteruit in Oost-Vlaanderen en Antwerpen, maar boekte vooruitgang in Brussel en Vlaams-Brabant, vooral in de kantons Halle en Vilvoorde, maar ging achteruit in o.a. Leuven.

Regionale verkiezingen 2009[bewerken]

De partij kwam bij deze verkiezingen op 9 juni 2009 enkel op in de kieskring Brussel voor het Brusselse en het Vlaamse parlement. Voor het Vlaamse parlement gaan ze in Brussel licht vooruit, hetzelfde bij de Nederlandstaligen voor het Brussels parlement.

Regionale verkiezingen 2014[bewerken]

De partij kwam niet op voor de Vlaamse, Brusselse of Waalse verkiezingen op 25 mei 2014.

Gemeenteraadsverkiezingen 2006[bewerken]

De BUB diende in september 2006 vijf lijsten in om deel te nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 in Brugge, Nijvel, Heuvelland, Ukkel en Hasselt. In Brugge trok voormalig nationaal Jong VLD -voorzitter Ruben Cottenjé de Dauphin de lijst, in Nijvel wordt de BUB-lijst mede bevolkt door voormalige leden van de Nijvelse Vivant-afdeling, met als lijsttrekker Fréderic Bertreau. In Hasselt trekt Joris Piette de lijst, en in Ukkel staat nationaal voorzitter Hans Van de Cauter vooraan op de lijst. Ook voor de provincieraadsverkiezingen diende de BUB lijsten in. Dit in de West-Vlaamse districten Ieper en Brugge, en in Waals-Brabant.

In al deze gebieden ging de partij sterk vooruit, en verdubbelde overal minstens haar score van 2004. In Brugge haalde de partij 0,62 procent van de stemmen (tegenover 0,15 procent in 2004), in Hasselt kreeg de BUB ook 0,62 procent van de kiezers achter zich (0,28 procent in 2004), in Ieper (provinciale verkiezingen) steeg de partij van 0,13 naar 0,65 procent, in Ukkel ging de partij van 0,13 naar 0,40 procent van de stemmen. De beste resultaten behaalde de BUB in Nijvel, waar ze in 2004 nog 0,42 procent van de stemmen haalde, en in 2006 vooruitging naar 1,4 procent en in Heuvelland waar de partij met 1,71 procent van de stemmen haar score van 2004 (0,16 procent) vertienvoudigde.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties