Mouvement Réformateur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mouvement Réformateur
(MR)
Logo Mouvement Réformateur.jpg
Algemene gegevens
Partijvoorzitter Olivier Chastel (waarnemend)
Actief in Flag Belgium brussels.svg Brussel
Flag of Wallonia.svg Wallonië
Hoofdkantoor Gulden Vlieslaan 84
1060 Brussel
Vlag van België België
Fractieleiders
Supranationaal:
Europees Parlement
Louis Michel, Frédérique Ries, Gérard Deprez
Nationaal:
Senaat

nog aan te duiden
Kamer Denis Ducarme
Regionaal:
Waals Parlement

Pierre-Yves Jeholet
Brussels Parlement Vincent De Wolf
Franse Gemeenschaps­parlement Françoise Bertieaux
Mandaten
Europees Parlement
(25 mei 2014)
Senaat
(25 mei 2014)
Kamer
(25 mei 2014)
Waals Parlement
(25 mei 2014)
Brussels Parlement
(25 mei 2014)
Franse Gemeenschaps-
parlement
(25 mei 2014)
Ideologie / Geschiedenis
Richting (centrum)rechts
Ideologie Liberalisme
Ontstaan uit MCC
PRL
PFF
Voormalige namen 1846: Parti Libéral
1961: PVV-PLP
1971: PLPW
1976: PRLW
1979: PRL
2002: MR
Verwante organisaties
Jongerenorganisatie Jeunes MR
Internationale organisatie LI
Europese fractie ALDE
Europese organisatie ELDR
Media
Website www.mr.be
Portaal  Portaalicoon   Politiek
België

Beluister

(info)

De Mouvement Réformateur (MR, Hervormingsbeweging) is een verbond van drie Franstalige rechtse en centrum-rechtse politieke partijen in België.

Geschiedenis[bewerken]

MR werd op 21 maart 2002 gevormd door het samengaan van vier bestaande partijen:

  • de toenmalige PRL (Parti réformateur libéral), de Franstalige liberalen, tegenhanger van de Open Vld;
  • het FDF (Fédéralistes Démocrates Francophones);
  • de MCC (Mouvement des Citoyens pour le Changement), een beweging, afgescheurd uit de PSC (Parti social Chrétien) rond Gérard Deprez;
  • de PFF (Partei für Freiheit und Fortschritt), de zusterpartij van de toenmalige PRL in het Duitse taalgebied.

De drie laatste partijen hebben hun eigen structuren behouden, terwijl de PRL helemaal is opgegaan in MR.

PRL, FDF en MCC vormden op 1 december 1998 al een federatie en gingen voor de verkiezingen van 13 mei 1999 een lijstverbinding aan. Het kartel behaalde achttien zetels in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en negen in de Senaat, en trad toe tot de paarsgroene regering-Verhofstadt I

Op 18 mei 2003 nam MR onder die naam voor het eerst deel aan verkiezingen voor het Federaal Parlement. De partij behaalde 24 zetels in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en elf in de Senaat. Enkele weken later trad MR toe tot de paarse regering-Verhofstadt II.

Onder het voorzitterschap van Didier Reynders werd de partij, bij de federale verkiezingen van 2007, voor het eerst groter dan aartsrivaal PS. In de daaropvolgende, communautair woelige jaren was MR vertegenwoordigd in de regeringen van Open Vld'er Guy Verhofstadt (regering-Verhofstadt III) en CD&V'ers Yves Leterme (regering-Leterme I en regering-Leterme II) en Herman Van Rompuy (regering-Van Rompuy).

Bij vervroegde verkiezingen in 2010 volgde een terugval: MR zakte van 23 naar achttien zetels in de Kamer en van tien naar acht zetels in de Senaat.

In januari 2011 werd Didier Reynders, na groeiend intern verzet en voorzittersverkiezingen, opgevolgd door Charles Michel, zoon van Louis Michel en oud-minister van Ontwikkelingssamenwerking.

Michel loodste de partij in december 2011, na een regeringsformatie van 541 dagen, in de regering-Di Rupo. MR kwam echter niet zonder kleerscheuren uit de onderhandelingen. Op 25 september 2011 had de algemene raad van het FDF immers besloten zich uit het kartel terug te trekken. De wijze waarop partijvoorzitter Michel de Franstalige belangen had verdedigd bij het akkoord rond de splitsing van het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde, was voor de partij onacceptabel. Het kartel verloor hierdoor drie kamerzetels.

Bij de verkiezingen van 2014 groeide MR opnieuw, tot 20 Kamerzetels en acht zetels in de (hervormde) Senaat, terwijl de PS verloor. Toch bleven de Franstalige socialisten de grootste partij in Wallonië.

Nadat MR, voor de derde deelstaatverkiezingen op rij, uit de regionale coalities werd geweerd door de PS en het cdH, besloten de Franstalige liberalen om als enige Franstalige partij deel te nemen aan de federale onderhandelingen, met drie Vlaamse partijen: N-VA, CD&V en Open Vld. Na een formatie van 139 dagen legde de regering-Michel, in oktober 2014, de eed af. MR levert daarmee voor het eerst de premier.

Charles Michel werd in zijn partij opgevolgd door Olivier Chastel, die voorlopig waarnemend voorzitter is.

Voorzitters[bewerken]

Externe link[bewerken]