Regering-Di Rupo (federaal)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Regering-Di Rupo
Zetelverdeling in de Kamer van volksvertegenwoordigers voor de bestuursmeerderheid van Di Rupo.
Zetelverdeling in de Kamer van volksvertegenwoordigers voor de bestuursmeerderheid van Di Rupo.
Coalitie PS, sp.a, MR, Open Vld, CD&V en cdH
Zeteltal Kamer 26 + 13 + 16 + 13 + 17 + 9 = 94
Premier Elio Di Rupo
Beëdiging 6 december 2011
Ontslagnemend 26 mei 2014
Ontslagdatum 11 oktober 2014
Voorganger Leterme II
Opvolger Michel
Portaal  Portaalicoon   België

De regering-Di Rupo was de federale regering van België die aan de macht was tussen 6 december 2011 en 11 oktober 2014.[1] De regering was een klassieke tripartite met christendemocraten (CD&V/cdH), socialisten (sp.a/PS) en liberalen (Open Vld/MR). De regering werd geleid door de Waals-Belgische Elio Di Rupo.

Vorming[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Regeringsformatie België 2010-2011 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Na de val van de regering-Leterme II werden er vervroegde verkiezingen uitgeschreven op 13 juni 2010. Aan Vlaamse kant werd de N-VA de grootste partij en aan Franstalige kant was dat de PS. De onderhandelingen duurden buitengewoon lang. Koning Albert II stuurde als staatshoofd achtereenvolgens Bart De Wever (N-VA), André Flahaut (PS), Danny Pieters (N-VA), Johan Vande Lanotte (sp.a), Didier Reynders (MR) en Wouter Beke (CD&V) het veld in om te bemiddelen. Op 16 mei 2011 stelde hij Elio Di Rupo aan als formateur. De N-VA kon zich niet vinden in de voorstellen van de formateur en Di Rupo onderhandelde daarom verder zonder de Vlaams-nationalisten.

Op 11 oktober 2011 stelde Di Rupo de communautaire nota publiek voor in het parlement. Twee dagen later werd beslist dat de groene partijen geen deel zouden nemen aan verdere onderhandelingen.[2]

Op 26 november 2011 bereikten de zes overblijvende partijen een akkoord over de begroting. De verschillende partijcongressen keurden het volledige regeerakkoord goed op 3 en 4 december.

Op 5 december werd de samenstelling van de regering bekend: 13 ministers en 6 staatssecretarissen.[3] Qua aantal ministers is de Regering-Di Rupo een van de kleinste, maar met de staatssecretarissen in acht genomen is dat niet het geval. Bart De Wever bekritiseerde deze "obesitasregering".[4] Nochtans is de regering kleiner dan de regering die zij opvolgt, die 22 bewindslieden telde. Hoewel het communautaire akkoord is gesloten met een meerderheid in beide taalgroepen beschikt de uiteindelijke coalitie aan Vlaamse zijde niet over een meerderheid in de Kamer, als gevolg van het niet opnemen in de coalitie van Groen, dat communautair wel mee onderhandelde.[5]

Op 10 december 2011 kreeg deze regering het vertrouwen in het parlement.

Samenstelling[bewerken]

Oorspronkelijke samenstelling[bewerken]

In de tabel hieronder staat de oorspronkelijke samenstelling van de regering, zoals ze werd aangesteld op 5 december 2011.

Minister Naam Partij
Premier Elio Di Rupo PS
Vicepremier en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling, belast met Ambtenarenzaken Steven Vanackere CD&V
Vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Europese Zaken Didier Reynders MR
Vicepremier en minister van Economie, Consumentenzaken en Noordzee Johan Vande Lanotte sp.a
Vicepremier en minister van Pensioenen Vincent Van Quickenborne Open Vld
Vicepremier en minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet cdH
Vicepremier en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Beliris en de Federale Culturele Instellingen Laurette Onkelinx PS
Minister van Middenstand, KMO's, Zelfstandigen en Landbouw Sabine Laruelle MR
Minister van Landsverdediging Pieter De Crem CD&V
Minister van Overheidsbedrijven, Wetenschapsbeleid en Ontwikkelingssamenwerking, belast met Grote Steden Paul Magnette PS
Minister van Justitie Annemie Turtelboom Open Vld
Minister van Begroting en Administratieve Vereenvoudiging Olivier Chastel MR
Minister van Werk Monica De Coninck sp.a
Staatssecretaris Naam Partij
Staatssecretaris voor Leefmilieu, Energie, Mobiliteit en Staatshervorming Melchior Wathelet cdH
Staatssecretaris voor Sociale Zaken, Gezinnen en Personen met een handicap, belast met Beroepsrisico's Philippe Courard PS
Staatssecretaris voor Staatshervorming en Regie der Gebouwen Servais Verherstraeten CD&V
Staatssecretaris voor Asiel, Immigratie en Maatschappelijke Integratie Maggie De Block Open Vld
Staatssecretaris voor Ambtenarenzaken en Modernisering van de Openbare Diensten Hendrik Bogaert CD&V
Staatssecretaris voor de Bestrijding van de sociale en de fiscale fraude John Crombez sp.a

Herschikkingen[bewerken]

Maatregelen[bewerken]

De regering-Di Rupo wil het bereikte Vlinderakkoord strikt uitvoeren. Tot in het najaar van 2012 is vooral het deel over Brussel uitgevoerd, waaronder de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, de hervorming van het gerechtelijk arrondissement Brussel en de oprichting van een hoofdstedelijke gemeenschap van Brussel.

Bijzonderheden[bewerken]

Het is de eerste keer in de Belgische geschiedenis dat er een premier is van allochtone origine. Di Rupo is daarnaast de eerste Belgische premier die openlijk homoseksueel is. België is daarmee het tweede land wereldwijd - na IJsland - met een openlijk homoseksuele premier. Bovendien is hij de eerste Franstalige premier sinds 1979 en de eerste Waal in die positie sinds 1974.[8]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Regering Di Rupo I legt de eed af. De Standaard (6 december 2011) Geraadpleegd op 6 december 2011
  2. "Di Rupo laat groenen vallen", De Standaard, 13-10-2011, online geraadpleegd op 06-12-2011.
  3. "Regering Di Rupo bestaat uit 13 ministers en 6 staatssecretarissen", deredactie.be, 05-12-2011, online geraadpleegd op 06-12-2011.
  4. "Is Di Rupo nu echt een van de kleinste regeringen?", deredactie.be, 05-12-2011, online geraadpleegd op 06-12-2011.
  5. Zonder groenen geen Vlaamse meerderheid. De Standaard (19 september 2011) Geraadpleegd op 7 december 2011
  6. http://www.belgium.be/nl/over_belgie/overheid/federale_overheid/federale_regering/samenstelling_regering/
  7. http://www.knack.be/nieuws/belgie/philippe-courard-neemt-ontslag-uit-federale-regering/article-normal-360035.html
  8. "Waalse eerste minister is zeer uitzonderlijk", De Standaard, 06-12-2011, online geraadpleegd op 06-12-2011.