André Flahaut

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
André Flahaut
Flahaut 010618-D-2987S-093 screen.jpg
Geboren Walhain, 18 augustus 1955
Partij PS
Franse Gemeenschapsminister van Begroting, Ambtenarenzaken en Administratieve Vereenvoudiging
Aangetreden 22 juli 2014
Regering Demotte III
Voorganger André Antoine (als minister van Begroting)
Jean-Marc Nollet (als minister van Ambtenarenzaken)
Functies
2010-2014 Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers
1999-2007 Federaal Minister van Landsverdediging
1995-1999 Federaal Minister van Ambtenarenzaken
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

André M.J.Gh. Flahaut (Walhain, 18 augustus 1955) is een Belgisch politicus. Sinds 22 juli 2014 is hij minister van Begroting in de Franse Gemeenschapsregering. Van 2010 tot 2014 was hij voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Hij diende 1999 tot 2007 als minister van Defensie. Op 7 december 2009 werd hij minister van Staat.

Jeugd[bewerken]

Flahaut werd geboren in Perbais, een gehucht van de Waals-Brabantse gemeente Walhain.

Als kind werd de politiek hem met de paplepel ingegeven door zijn vader. Na de lagere school ging hij naar het Koninklijk Atheneum van Perbais waarna hij een licentiaat in de politieke en administratieve wetenschappen aan de ULB behaalde.

Beroepservaring[bewerken]

  • Gedurende de periode 1979-1995 was hij actief in het studiecentrum Emile Vandervelde van de Parti Socialiste (PS). Hier was hij achtereenvolgens extern medewerker, attaché, adviseur en tenslotte directeur.
  • Van 1989 tot 1995 werd hij eveneens belast met het voorzitterschap van het Nationaal Werk voor Kinderwelzijn (NWK).
  • Van 1993 tot 1995 was André Flahaut vicevoorzitter van het sociaal werk voor Waals-Brabant.
  • Van 1991 tot 1994 was hij lid van de beheerraad van de Franstalige omroep RTBF.

Politiek[bewerken]

Op 4 september 2010 belastte Koning Albert II Kamervoorzitter André Flahaut, samen met Senaatsvoorzitter Danny Pieters (N-VA) met een opdracht om samen met de afgesprongen regeringsonderhandelingen terug op te starten.[1]

Realisaties binnen Defensie[bewerken]

Toen André Flahaut op 12 juli 1999 minister van Defensie, in de regering-Verhofstadt I werd, duurde het niet lang voor hij van zich liet horen. Hij kondigde aan dat er zich een grondige reorganisatie van het leger aandiende. De minister stelde een comité samen waarin officieren, onderofficieren, vrijwilligers en burgers een plan tot modernisering van de krijgsmacht dienden op te stellen. Hieruit vloeide het Strategisch Plan 2000-2015 voort. De 600 personeelsleden die aan dit comité hebben deelgenomen stelden dat binnen het leger de volgende zaken dienden te veranderen:

  • human resources
  • investeringen
  • infrastructuur
  • operaties
  • gezondheid
  • opleiding en training
  • materieel
  • personeel

etc.

Op 12 mei 2002 keurde de regering het Strategisch Plan goed en trad dit langzaam maar zeker in werking.
Flahaut laat zich kenmerken door zijn interesse en bezorgdheid voor het departement en haar personeel. Ook doet hij er samen met Defensie alles aan om het beroep van militair aantrekkelijker te maken en heeft hij ervoor gezorgd dat de militairen opslag en kledijvergoeding hebben gekregen.

Kritiek[bewerken]

Het is net deze interesse in het departement en personeel waardoor de minister meermaals in de kamer uitleg is moeten komen geven over zijn dienstbetoon, investerings- en benoemingsbeleid. Zo kreeg Flahaut felle kritiek na zijn benoeming van een nieuwe hoofdgeneesheer van het brandwondencentrum in het militair hospitaal van Neder-Over-Heembeek (waar chirurgen nog weigerden te werken onder deze arts ... ). Ook kreeg hij kritiek over het feit dat hij twee leerling-onderofficieren in het leger had gehouden nadat deze waren (of gingen worden) ontslagen omdat ze drugs hadden gerookt binnen de kazerne. Deze twee militairen gingen naar de zitdagen van Flahaut en werden niet ontslagen. Maar, de felste kritiek kreeg Flahaut uit Vlaamse hoek. Sommige Vlaamse politici verweten Flahaut dat hij de meeste investeringen voor het leger aan Waalse bedrijven geeft en de Vlaamse uitsluit. Tot op heden heeft de minister steeds deze kritiek weten te weerleggen.

In 2007 kwam hij opnieuw onder vuur te liggen. In februari zegde hij de pas verkozen president Joseph Kabila van Congo-Kinshasa een eredoctoraat toe aan de Koninklijke Militaire School, zonder daar minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht of premier Guy Verhofstadt in te kennen. Een week later charterde hij een legerhelikopter om op tijd bij een vertoning van de milieufilm An Inconvenient Truth van Al Gore te kunnen zijn. Hij vloog daarmee van Brussel naar Hasselt. De vlucht van twee uur kostte twaalf tot twintig keer meer broeikasgas CO2 dan dezelfde afstand per auto.

In september 2007 probeerde Flahaut nog een aantal omstreden promoties door te voeren. Het zou hierbij gaan om een lijst getrouwen zoals de broers Luc (kapitein-ter-zee en adviseur op het kabinet) en Jean Marsia (kolonel en directeur van de Koninklijke Militaire School) en Danielle Levillez, hoofd van de Medische Component. In ruil zou de militaire adviseur van de premier, brigadegeneraal Harry Vindevogel, ook benoemd worden. Het Franstalige weekblad Père Ubu stelde dat de benoeming van Marsia door Flahaut gebeurde in het kader van netwerking binnen de Belgische vrijmetselarij.[2]

Aangezien de ontslagnemende regering geacht wordt gedurende de periode van regeringsvorming enkel lopende zaken te behandelen, heeft premier Verhofstadt op 13 september schriftelijk laten weten dat hij van minister Flahaut en de Chef Defensie, generaal August Van Daele, verwacht dat ze zich aan lopende zaken houden.[3]

Incident[bewerken]

Toen de Verenigde Staten van Amerika Irak wilden binnenvallen, zochten ze steun bij de NAVO. Frankrijk, Duitsland en België weigerden dit omdat ze vonden dat dit niet de juiste oplossing was. De relaties met Amerika verzuurden en er werd wat heen en weer gescholden. Tot op het moment dat de Washington Post een artikel publiceerde dat stelde dat het Belgisch leger wel mooie uniformen en prachtige muziekkapellen had, maar het daar verder dan ook bij bleef, een furieuze reactie van de minister uitlokte. Uiteindelijk koelde dit incident zonder blazen en verbeterden de relaties met Washington terug.

In de aanloop van de Amerikaanse presidentsverkiezingen publiceerde het weekblad Humo een artikel met Flahaut. Hierin verklaarde Flahaut dat als hij een Amerikaan was, hij op een democraat zou stemmen. Verder liet hij zich uit over een inefficiënt Amerikaans leger en het optreden van de VS in Irak en Iran. Nadat dit op de Amerikaanse ambassade gelezen, vertaald en doorgestuurd werd naar Washington, liet een reactie niet lang op zich wachten. Toen premier Guy Verhofstadt het artikel had gelezen, wilde deze koste wat het kost een nieuwe rel voorkomen en hij tikte zijn defensieminister op de vingers. Hij schreef Flahaut een brief waarin hij, onder andere, stelde dat hij deze uitspraken ongepast vond tegenover een bondgenoot.

Anno 2005[bewerken]

Vandaag de dag draait het Strategisch Plan van Flahaut op kruissnelheid en zijn de gevolgen merkbaar van de eenheidsstructuur. In oktober haalde Flahaut de kranten met zijn plan om de pantsereenheden die nu in Leopoldsburg zijn gestationeerd, te verhuizen naar Stockem bij Aarlen. Vlamingen verwijten hem dat deze beslissing is ingegeven door electorale overwegingen en hij het resultaat van de studie over de verhuizing niet heeft afgewacht.

Trivia[bewerken]

  • Er bestaat ook een Vlaamse hiphop-act die Flahaut heet.[4] Deze band noemde zich daadwerkelijk naar André Flahaut.
  • André Flahaut blogt.[5]
Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
Louis Tobback
Minister van Ambtenarenzaken
1995-1999
Opvolger:
Luc Van den Bossche
Voorganger:
Jean-Pol Poncelet
Minister van Landsverdediging
1999-2007
Opvolger:
Pieter De Crem
Voorganger:
Patrick Dewael
Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers
2010-2014
Opvolger:
Patrick Dewael