Patrick Dewael

Patrick Dewael
België
Afbeelding gewenst
Geboren	13 oktober 1955
Partij	VLD
Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers
Aangetreden	31 december 2008
Einde termijn	20 juli 2010
Regering	Van Rompuy Leterme II
Voorganger	Herman Van Rompuy
Opvolger	André Flahaut
Minister van Binnenlandse zaken
Aangetreden	12 juli 2003
Einde termijn	30 december 2008
Regering	Verhofstadt II Verhofstadt III Leterme I
Voorganger	Antoine Duquesne
Opvolger	Guido De Padt
Portaal    België Politiek

Patrick Dewael
Vlaanderen
Afbeelding gewenst
3de Minister-president van Vlaanderen
Aangetreden	13 juli 1999
Einde termijn	5 juni 2003
Regering	Dewael I
Voorganger	Luc Van den Brande
Opvolger	Bart Somers
Vlaams Minister van Cultuur
Aangetreden	10 december 1985
Einde termijn	21 januari 1992
Regering	Geens II Geens III Geens IV
Voorganger	Karel Poma
Opvolger	Hugo Weckx
Vlaams Minister van Financiën en begroting
Aangetreden	13 juli 1999
Einde termijn	2001
Regering	Dewael I
Voorganger	Wivina Demeester
Opvolger	Dirk Van Mechelen
Vlaams Minister van Buitenlands Beleid
Aangetreden	13 juli 1999
Einde termijn	2001
Regering	Dewael I
Voorganger	Luc Van den Brande
Opvolger	Paul Van Grembergen
Portaal    België Politiek

Patrick Yvonne Hugo Dewael (Lier, 13 oktober 1955) is een Belgisch politicus voor de Open Vld.

Opleiding

Zijn middelbaar onderwijs volgde Dewael aan het Koninklijk Atheneum in Tongeren. Daarna behaalde hij een licentie in de rechten (1977) en een licentie in het notariaat aan de VUB. Tussen 1978 en 1985 was Dewael actief als advocaat.

Politieke carrière

Zijn carrière in de liberale beweging begon Dewael als voorzitter van het Liberaal Vlaams Studentenverbond aan de VUB (1977) en later als algemeen voorzitter (1978). Daarna werd hij politiek secretaris van de PVV-jongeren, in 1980 werkte hij op het kabinet van toenmalig minister van Justitie Herman Vanderpoorten, zijn oom.

In 1985 werd Dewael voor het eerst verkozen als volksvertegenwoordiger in het arrondissement Tongeren-Maaseik en al onmiddellijk minister van Cultuur in de Vlaamse Executieve (de voorloper van de Vlaamse regering), nauwelijks 30 jaar oud. Dit ambt zou hij bekleden tot in 1992, achtereenvolgens in de regeringen Gaston Geens II, III en IV. Onder de voogdij van Patrick Dewael werd het Kabeldecreet (de liberalisering van de televisiemarkt in Vlaanderen) goedgekeurd, waardoor de eerste commerciële omroep, VTM, de uitzendingen startte.

Na 1992 was hij volksvertegenwoordiger en fractieleider van VLD in de Kamer, en voerde mee oppositie tegen de regeringen Dehaene I en II. In 1995 stelde hij zich kandidaat voor het voorzitterschap van VLD, hoewel hij topfavoriet was, werd hij toch verslagen door Herman de Croo.

Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1994 werd Dewael in januari 1995 burgemeester van Tongeren.

Na de historische verkiezingsnederlaag van de CVP bij de federale en regionale verkiezingen in 1999 werd in Vlaanderen een coalitie op de been gebracht van VLD, SP, Agalev en de fractie VU&ID (de zgn. paars-groene coalitie), waarvan Dewael als minister-president de leiding nam.

Nog als minister-president van de Vlaamse regering nam Dewael deel aan de federale verkiezingen van mei 2003, als kandidaat voor de VLD in de provinciale kieskring Limburg, en raakte verkozen. Daarop verliet hij de Vlaamse regering om opgenomen te worden in de Regering-Verhofstadt II als minister van Binnenlandse Zaken en vicepremier.

In september 2008 raakte zijn kabinet in opspraak door de onregelmatige benoemingen van twee secretaresses van het hoofd van de federale politie Fernand Koekelberg en de benoeming van kabinetsmedewerkster Christa Debeck in de Algemene Inspectie via frauduleuze examenresultaten.

Daar waar Dewael in de Vlaamse regering de rol van bruggenbouwer tussen vier verschillende coalitiepartijen op zich nam, heeft hij zich als minister van Binnenlandse Zaken sterker geprofileerd, onder andere in het debat over de hoofddoeken bij islamitische vrouwen.

Sedert hij in 1999 terug minister werd, was hij nog slechts titelvoerend burgemeester van Tongeren. Omdat een minister geen burgemeesterschap mag uitoefenen, fungeerde Carmen Willems als zijn vervanger. In 2002 werd hij minister van Staat.

Bij de start van de regering-Van Rompuy op 30 december 2008 leverde Dewael zijn ministerportefeuille in na een lange ministeriële carrière. De daaropvolgende dag volgde hij Herman Van Rompuy op als voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

Politieke loopbaan

• 1983 - heden: gemeenteraadslid in Tongeren
• 1985 - 1999: volksvertegenwoordiger
• 1985 - 1992: Vlaams minister van Cultuur
• 1992 - 1999: voorzitter van de VLD-fractie in de Kamer van Volksvertegenwoordigers
• 1995 - heden: burgemeester van Tongeren
• 1999 - 2001: minister-president van de Vlaamse regering en Vlaams minister van Financiën, Begroting en Buitenlands Beleid
• 2001 - 2003: minister-president van de Vlaamse regering
• 2003 - 2007: vice-premier en federaal minister van Binnenlandse Zaken
• 2007 - 2008: federaal minister van Binnenlandse Zaken
• 2008 - 2010: voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers

Bibliografie

• Eelt op mijn ziel - 2007
• Het Vlaams Manifest. Meer ruimte voor de regio's - 2002
• Wederzijds respect. De gevaren van het Blok - 2001
• Vooruitzien. Ideeën over een kleurrijk Vlaanderen - 2001
• De warme hand. Cultuur maakt het verschil - 1991

Privéleven

Dewael werd geboren in een liberaal milieu. Net als voormalig minister Marleen Vanderpoorten was hij een kleinkind van Arthur Vanderpoorten (de vader van zijn moeder), voormalig liberaal minister in de Belgische regering.

Hij was gehuwd met advocate Marleen Van Doren en heeft twee zonen en één dochter (Sophie). Op 24 augustus 2005 kondigde hij in een persmededeling aan dat hij zou scheiden van zijn vrouw vanwege een relatie met VRT-radiojournaliste Greet Op de Beeck. Deze mededeling kwam er nadat Knack-journalist Koen Meulenaere de scheve schaats van de minister aan het licht had gebracht in zijn column Kwaad Bloed. Volgens de minister hadden "zowel Greet Op de Beeck als hijzelf in hun beider beroepsbezigheden de nodige afstand gehouden".

Ook in De Slimste Mens ter Wereld werd hierop ingegaan toen Marc Reynebeau hem de bijnaam 'The Greet Dictator' gaf.

Externe link

• Patrick Dewael officiële website

Bronnen, noten en/of referenties

Voorganger: Karel Poma	Vlaams Minister van Cultuur 1985-1992	Opvolger: Hugo Weckx
Voorganger: Wivina Demeester	Vlaams Minister van Financiën en Begroting 1999-2001	Opvolger: Dirk Van Mechelen
Voorganger: Luc Van den Brande	Vlaams Minister van Buitenlands Beleid 1999-2001	Opvolger: Paul Van Grembergen
Voorganger: Antoine Duquesne	Minister van Binnenlandse Zaken 2003-2008	Opvolger: Guido De Padt
Voorganger: Herman Van Rompuy	Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers 2008-2010	Opvolger: André Flahaut