Patrick Dewael

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Patrick Dewael
Afbeelding gewenst
Geboren 13 oktober 1955
Partij Open Vld
Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers
Aangetreden 30 juni 2014
Einde termijn 14 oktober 2014
Regering Regering-Di Rupo
Voorganger André Flahaut
Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers
Aangetreden 31 december 2008
Einde termijn 20 juli 2010
Regering Van Rompuy
Leterme II
Voorganger Herman Van Rompuy
Opvolger André Flahaut
Minister van Binnenlandse zaken
Aangetreden 12 juli 2003
Einde termijn 30 december 2008
Regering Verhofstadt II
Verhofstadt III
Leterme I
Voorganger Antoine Duquesne
Opvolger Guido De Padt
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek
Patrick Dewael
Afbeelding gewenst
3de minister-president van Vlaanderen
Aangetreden 13 juli 1999
Einde termijn 5 juni 2003
Regering Dewael I
Voorganger Luc Van den Brande
Opvolger Bart Somers
Vlaams minister van Cultuur
Aangetreden 10 december 1985
Einde termijn 21 januari 1992
Regering Geens II
Geens III
Geens IV
Voorganger Karel Poma
Opvolger Hugo Weckx
Vlaams minister van Financiën en Begroting
Aangetreden 13 juli 1999
Einde termijn 2001
Regering Dewael I
Voorganger Wivina Demeester
Opvolger Dirk Van Mechelen
Vlaams minister van Buitenlands Beleid
Aangetreden 13 juli 1999
Einde termijn 2001
Regering Dewael I
Voorganger Luc Van den Brande
Opvolger Paul Van Grembergen
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Patrick Yvonne Hugo Dewael[1] (Lier, 13 oktober 1955) is een Belgisch politicus voor de Open Vld en sinds 30 juni 2014 de voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers.[2]

Biografie[bewerken]

Opleiding[bewerken]

Zijn middelbaar onderwijs volgde Dewael aan het Koninklijk Atheneum in Tongeren. Daarna behaalde hij een licentie in de rechten (1977) en een licentie in het notariaat aan de VUB. Tussen 1978 en 1985 was Dewael actief als advocaat.

Politieke carrière[bewerken]

Zijn carrière in de liberale beweging begon Dewael als voorzitter van het Liberaal Vlaams Studentenverbond aan de VUB (1977) en later als algemeen voorzitter (1978). Daarna werd hij politiek secretaris van de PVV-jongeren, in 1980 werkte hij op het kabinet van toenmalig minister van Justitie Herman Vanderpoorten, zijn oom.

In 1985 werd Dewael voor het eerst verkozen als volksvertegenwoordiger in het arrondissement Tongeren-Maaseik en al onmiddellijk minister van Cultuur in de Vlaamse Executieve (de voorloper van de Vlaamse regering), nauwelijks 30 jaar oud. Dit ambt zou hij bekleden tot in 1992, achtereenvolgens in de regeringen Gaston Geens II, III en IV. Onder de voogdij van Patrick Dewael werd het Kabeldecreet (de liberalisering van de televisiemarkt in Vlaanderen) goedgekeurd, waardoor de eerste commerciële omroep, VTM, de uitzendingen startte.

Na 1992 was hij volksvertegenwoordiger en fractieleider van VLD in de Kamer, en voerde mee oppositie tegen de regeringen Dehaene I en II. In 1995 stelde hij zich kandidaat voor het voorzitterschap van VLD, hoewel hij topfavoriet was, werd hij toch verslagen door Herman de Croo.

Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1994 werd Dewael in januari 1995 burgemeester van Tongeren.

Na de verkiezingsnederlaag van de CVP bij de federale en regionale verkiezingen in 1999 werd in Vlaanderen een coalitie op de been gebracht van VLD, SP, Agalev en de fractie VU&ID (de zgn. paars-groene coalitie), waarvan Dewael als minister-president de leiding nam.

Nog als minister-president van de Vlaamse regering nam Dewael deel aan de federale verkiezingen van mei 2003, als kandidaat voor de VLD in de provinciale kieskring Limburg, en werd verkozen. Daarop verliet hij de Vlaamse regering om opgenomen te worden in de regering-Verhofstadt II als minister van Binnenlandse Zaken en vicepremier.

In september 2008 raakte zijn kabinet in opspraak door de onregelmatige benoemingen van twee secretaresses van het hoofd van de federale politie Fernand Koekelberg en de benoeming van kabinetsmedewerkster Christa Debeck in de Algemene Inspectie via frauduleuze examenresultaten.

Daar waar Dewael in de Vlaamse regering de rol van bruggenbouwer tussen vier verschillende coalitiepartijen op zich nam, heeft hij zich als minister van Binnenlandse Zaken sterker geprofileerd, onder andere in het debat over de hoofddoeken bij islamitische vrouwen.

Sedert hij in 1999 minister werd, was hij nog slechts titelvoerend burgemeester van Tongeren. Terwijl hij aan regeringen deelnam, werd hij door schepenen als waarnemend burgemeester vervangen, opeenvolgend Jef Simon (1999-2003), Carmen Willems (2003-2009) en Hugo Biets (2009-2010). In 2010 hernam hij het effectieve burgemeesterschap.

Bij de aanvang van de regering-Van Rompuy op 30 december 2008 leverde Dewael zijn ministerportefeuille in na een lange ministeriële carrière. De daaropvolgende dag volgde hij Herman Van Rompuy op als voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Bij het aantreden van de regering-Di Rupo werd hij fractieleider. In 2014 werd hij kortstondig opnieuw voorzitter van de Kamer tijdens de formatiegesprekken van de regering-Michel. Nadat die regering gevormd werd, werd hij opnieuw fractieleider van Open Vld.

Politieke loopbaan[bewerken]

Privéleven[bewerken]

Dewael werd geboren in een liberaal milieu. Net als voormalig minister Marleen Vanderpoorten is hij een kleinkind van Arthur Vanderpoorten (de vader van zijn moeder), voormalig liberaal minister in de Belgische regering.

Hij was gehuwd met advocate Marleen Van Doren en heeft twee zonen en een dochter (Sophie). Op 24 augustus 2005 kondigde hij in een persmededeling aan dat hij zou scheiden van zijn vrouw vanwege een relatie met VRT-radiojournaliste Greet Op de Beeck.

Eretekens[bewerken]

  • Vlag van België België: Grootofficier in de Leopoldsorde, KB 5 juni 2007
  • Vlag van België België: Minister van Staat, 2002

Bibliografie[bewerken]

  • Eelt op mijn ziel - 2007
  • Het Vlaams Manifest. Meer ruimte voor de regio's - 2002
  • Wederzijds respect. De gevaren van het Blok - 2001
  • Vooruitzien. Ideeën over een kleurrijk Vlaanderen - 2001
  • De warme hand. Cultuur maakt het verschil - 1991

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
Karel Poma
Vlaams minister van Cultuur
1985-1992
Opvolger:
Hugo Weckx
Voorganger:
Wivina Demeester
Vlaams minister van Financiën en Begroting
1999-2001
Opvolger:
Dirk Van Mechelen
Voorganger:
Luc Van den Brande
Vlaams minister van Buitenlands Beleid
1999-2001
Opvolger:
Paul Van Grembergen
Voorganger:
Luc Van den Brande
Vlaams minister-president
1999-2003
Opvolger:
Bart Somers
Voorganger:
Antoine Duquesne
Minister van Binnenlandse Zaken
2003-2008
Opvolger:
Guido De Padt
Voorganger:
Herman Van Rompuy
Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers
2008-2010
Opvolger:
André Flahaut
Voorganger:
André Flahaut
Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers
2014
Opvolger:
Siegfried Bracke