Siegfried Bracke

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Siegfried Bracke als Kamervoorzitter in zijn bureau in het Paleis der Natie.

Siegfried Th. H. Bracke (Gent, 21 februari 1953) is een voormalig Vlaams journalist en televisiepresentator die vooral actualiteitenprogramma's, interviews en verkiezingsshows presenteerde rond Belgische politiek. Op 4 mei 2010 stapte hij over naar de politiek en werd actief bij de N-VA. Op 14 oktober 2014 werd hij voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

Levensloop[bewerken]

Bracke promoveerde tot licentiaat Germaanse filologie aan de Gentse Rijksuniversiteit (1976), nadat hij in 1971 afstudeerde aan het Sint-Lievenscollege in Gent.

In 1981 begon hij als producer radio bij Radio 1 van de BRT. In 1983 werd hij journalist bij de radionieuwsdienst. In 1990 stapte hij mede onder impuls van zijn collega en vriend Gui Polspoel over naar de televisienieuwsdienst en werd hij een bekend journalist van de BRT.[1] Hij verscheen sinds 25 november 1991 vrijwel altijd met zijn handelsmerk, een vlinderdas.[2] Van zomer 2007 tot zomer 2009 was hij hoofdredacteur van de nieuwsduidingsprogramma's van de VRT. Van januari 2010 tot april 2010 presenteerde hij het programma Bracke op vrijdag. Hij presenteerde voornamelijk politieke programma's op de VRT zoals het dagelijkse actualiteitenprogramma Terzake op Canvas, De zevende dag en Bracke en Crabbé. In 1985 ontving hij de Prijs van de Vlaamse journalistiek voor een van zijn reportages. Siegfried Bracke geeft regelmatig les in de richting journalistiek aan verschillende hogescholen in Vlaanderen.

Vanwege zijn uitgesproken politieke standpunten en belangrijke positie als nieuwsredacteur was Bracke al vóór zijn politieke carrière het voorwerp van controverse. Het behoren tot een politieke partij (tot in 2001) en de risico's van partijdigheid, vormden een bron van discussie.[3]

Hij is een orangist die de hereniging van België met Nederland onder het gezag van het Nederlands koningshuis voorstaat, voorstander van een omgekeerd confederale scheiding tussen Vlaanderen en Wallonië.[4] Tevens is hij vrijmetselaar.[5]

Bracke trouwde in september 2005 met Marina Nuyts.

Politieke carrière bij de N-VA[bewerken]

In een persconferentie op 4 mei 2010 deelde Siegfried Bracke mee dat hij de overstap naar de politiek maakte, en de Oost-Vlaamse Kamerlijst voor N-VA ging aanvoeren. Volgens De Standaard[6] is zijn keuze voor N-VA opmerkelijk aangezien hij overtuigd vrijzinnig zou zijn en goede banden onderhoudt met sp.a en Open Vld. Op de persconferentie naar aanleiding van zijn overstap naar de politiek motiveerde hij zijn keuze voor de N-VA met het argument dat deze partij in zijn ogen de enige nog geloofwaardige partij in het toenmalige politieke landschap was. Het was zijn eigen initiatief om naar N-VA-voorzitter Bart De Wever te stappen met de vraag of hij voor de partij een politieke rol kon spelen. Hij deelde ook mee door zijn beslissing de N-VA wilde versterken om meer op de politieke besluitvorming te wegen.

Op 13 juni 2010 haalde Bracke op de Oost-Vlaamse lijst van de N-VA 101.940 voorkeurstemmen. Daarmee belandde hij in de top 5 van de Vlaamse stemmentrekkers. Op 6 juli legde hij de eed af als volksvertegenwoordiger. Twee weken later werd hij benoemd tot ondervoorzitter van de Kamer.

In december 2010 werd hij ingeschreven als bewoner in de stad Gent, volgens politieke tegenstrevers om er de paarse meerderheid te breken. Bracke kwam bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 op als lijsttrekker voor N-VA. Hij haalde 8570 naamstemmen. Na dit teleurstellende verkiezingsresultaat was er sprake van het gouverneurschap in Oost-Vlaanderen voor Bracke. De 'onafhankelijke' Jan Briers jr. werd echter naar voren geschoven.[7]

Eind 2013 volgde Bracke Isabelle De Clerq op als fractieleider in de Gentse gemeenteraad.[8]

In oktober 2014 werd hij na de vorming van de regering-Michel tot Kamervoorzitter verkozen.

Lidmaatschap van de socialistische partij[bewerken]

In januari 2011 raakte bekend dat Bracke lange tijd actief was geweest bij de toenmalige socialistische partij. Hij had meegewerkt bij het schrijven van het SP-partijprogramma, deed interviews en schreef columns voor het ledenblad.[9][10] Hij ontkende dit eerst, en zei dat hij "nooit" lid was geweest van de socialistische partij. Er kwam heel wat kritiek op die uitspraak, en later moest hij toegeven dat hij een korte (sic) periode lid was geweest. Uit onderzoek van Humo bleek dat hij 14 jaar lid was van de SP, van 1987 tot 2001.[11] Tijdens die periode was hij journalist bij de VRT,[12] toch zegt Bracke "dat het geen enkele invloed gehad heeft op zijn journalistenwerk". De VRT distantieerde zich van de socialistische bij-activiteiten van Bracke.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. De Standaard, 20 januari 2007, Een machtig monument
  2. Volkswil, 20 oktober 2006, Siegfried Bracke: Ik wou paus worden
  3. Opiniestuk op Mediakritiek.be (archief)
  4. lvb.net citaat blog Siegfried Bracke, 5 juni 2007
  5. Koppen, Jimmy (ed.), Vrijmetselarij voor dummies, Pearson Education Benelux, Amsterdam, 2008, ISBN 9789043014854, p. 351-2
  6. Siegfried Bracke komt op voor N-VA
  7. De Tijd, 17 januari 2013, Jan Briers gouverneur van Oost-Vlaanderen
  8. N-VA-kamerlid Siegfried Bracke wordt fractieleider voor zijn partij in de Gentse gemeenteraad.. Knack (4 december 2013) Geraadpleegd op 4 december 2013
  9. Bracke bevestigt medewerking aan SP-manifest
  10. Bracke schreef 52 columns en 9 interviews voor SP: een bloemlezing Een overzicht van de gepubliceerde columns
  11. 'Een korte periode' volgens Siegfried Bracke: 14 jaar!, Humo
  12. Bracke schreef column in partijblad SP
Voorganger:
Patrick Dewael
Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers
2014-heden