Blauwborst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Blauwborst
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Roodgesterde blauwborst (Luscinia svecica volgae) uit de omgeving van Moskou
Roodgesterde blauwborst (Luscinia svecica volgae) uit de omgeving van Moskou
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Muscicapidae (Vliegenvangers)
Onderfamilie: Saxicolinae
Geslacht: Luscinia
Soort
Luscinia svecica
(Linnaeus, 1758)
Verspreiding van de ondersoorten
Verspreiding van de ondersoorten
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
Zang
Vista-kmixdocked.png
 
Video van een zingende Blauwborst

De blauwborst (Luscinia svecica) is een zangvogel uit de onderfamilie Saxicolinae en is verwant aan de nachtegaal.

Kenmerken[bewerken]

In het voorjaar heeft het mannetje een helderblauwe keel en borst, afgezet met een zwarte en roodbruine band. 's Winters vervaagt de blauwe kleur enigszins. De blauwborst meet van kop tot puntje van de staart circa 14 centimeter.

Leefwijze[bewerken]

Zijn voedsel bestaat hoofdzakelijk uit insecten, in de nazomer eet hij ook wel bessen. Het is een snelle vlieger, die meestal verborgen leeft in de vegetatie.

Voortplanting[bewerken]

Het nest is aan de binnenzijde gevoerd met paardenhaar of pluisjes en bevindt zich goed verborgen tussen de vegetatie op de bodem. Het legsel bestaat uit 5 tot 6 groenachtige eieren met fijne roodbruine stippen. De broedtijd neemt ongeveer 14 dagen in beslag. Beide ouders belasten zich met de zorg.

Witgesterde blauwborst, L.s. cyanecula (foto uit Hongarije).

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Het broedgebied ligt in noordelijk Europa. 's Winters trekt de vogel naar gebieden langs de Middellandse Zee of verder Afrika in.

Voorkomen in Nederland en Vlaanderen[bewerken]

De blauwborst is een stuk minder bekend dan de roodborst die ook tot dezelfde onderfamilie behoort. De soort broedt in lastig toegankelijk moerasgebied en trekt 's winters weg. Het roodborstje daarentegen broedt in bossen, tuinen en parken en is het hele jaar te zien en te horen. De blauwborst was tussen ca. 1900 en 1975 in Nederland en Vlaanderen een geleidelijk in aantal afnemende vogelsoort die broedde in kleine veenmoerassen, broekbossen langs beken en in grienden. Deze biotoop werd steeds zeldzamer door drooglegging en herverkaveling. Rond 1975 kwam hierin kentering. Door de afsluiting van het Haringvliet ontstonden verruigde, natte wilgenbossen in de Biesbosch. Ook in Flevoland ontstonden grote, moerassige natuurgebieden, evenals in het rivierengebied ('ruimte voor de rivieren'). Dit leidde ertoe dat de blauwborst tussen ca. 1975 en 2005 geleidelijk toenam.[2][3]
In Vlaanderen komt de blauwborst voor in kreken, opgespoten vlaktes en riviervalleien. De soort breidt zich ook daar verder uit, zelfs naar beekoevers in verder intensief gebruikte landbouwgebieden.[4]

Zie ook[bewerken]

Onderfamilie Saxicolinae

Ondersoorten[bewerken]

Er zijn tien ondersoorten. In Noord-Eurazië tot aan Alaska komt de nominaat voor, een roodgesterde vorm: L.s. svecica. In Nederland en Vlaanderen broedt de witgesterde ondersoort, L. s. cyanecula.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. SOVON Verspreiding en aantalsontwikkeling van de blauwborst in Nederland
  3. Bijlsma, R.G., F. Hustings & C.J. Camphuysen, 2001. Avifauna van Nederland 2. ISBN 90-74345-21-2
  4. Agentschap voor Natuur en Bos Verspreiding van de blauwborst