Blauwborst
| Blauwborst IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||
| Roodgesterde blauwborst (Luscinia svecica volgae) uit de omgeving van Moskou | |||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Luscinia svecica (Linnaeus, 1758) |
|||||||||||||||
Afbeeldingen Blauwborst op  Wikimedia Commons
|
|||||||||||||||
Blauwborst op  Wikispecies
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
De blauwborst (Luscinia svecica) is een zangvogel uit de onderfamilie Saxicolinae en is verwant aan de nachtegaal.
Inhoud |
Kenmerken[bewerken]
De blauwborst meet van kop tot puntje van de staart circa 14 centimeter. 's Winters vervaagt de blauwe kleur enigszins.
Leefwijze[bewerken]
De blauwborst bouwt een goed verscholen nest in dichte vegetatie op of in de grond. Zijn voedsel bestaat hoofdzakelijk uit insecten, in de nazomer eet hij ook wel bessen.
Voorkomen in Nederland en Vlaanderen[bewerken]
De blauwborst is een stuk minder bekend dan de roodborst die ook tot dezelfde onderfamilie behoort. De soort broedt in lastig toegankelijk moerasgebied en trekt 's winters weg. Het roodborstje daarentegen broedt in bossen, tuinen en parken en is het hele jaar te zien en te horen. De blauwborst was tussen ca. 1900 en 1975 in Nederland en Vlaanderen een geleidelijk in aantal afnemende vogelsoort die broedde in kleine veenmoerassen, broekbossen langs beken en in grienden. Deze biotoop werd steeds zeldzamer door drooglegging en herverkaveling. Rond 1975 kwam hierin kentering. Door de afsluiting van het Haringvliet ontstonden verruigde, natte wilgenbossen in de Biesbosch. Ook in Flevoland ontstonden grote, moerassige natuurgebieden, evenals in het rivierengebied ('ruimte voor de rivieren'). Dit leidde ertoe dat de blauwborst tussen ca. 1975 en 2005 geleidelijk toenam.[2][3]
In Vlaanderen komt de blauwborst voor in kreken, opgespoten vlaktes en riviervalleien. De soort breidt zich ook daar verder uit, zelfs naar beekoevers in verder intensief gebruikte landbouwgebieden.[4]
Zie ook[bewerken]
Onderfamilie Saxicolinae
Ondersoorten[bewerken]
Er zijn negen ondersoorten. In Noord-Eurazië tot aan Alaska komt de nominaat voor, een roodgesterde vorm: L.s. svecica. In Nederland en Vlaanderen broedt de witgesterde ondersoort, L. s. cyanecula.
Bronnen, noten en/of referenties
|
