Boeing 707-120

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Boeing 707-120
Boeing 707 RE - ILA2002.jpg
Fabrikant Boeing
Lengte 46,6 m
Spanwijdte 44,42 m
Hoogte (vanaf de grond) 10,36m
Vleugeloppervlak 280 m2
Motoren 4 Pratt & Whitney JT3D turbofans
Kruissnelheid 960 km/u
Status niet meer in productie
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Boeing 707-120 was het eerste straalverkeersvliegtuig dat door de Amerikaanse fabrikant Boeing werd geproduceerd.

Van de 707-120 werden 2 verschillende versies gebouwd die tot 179 passagiers kon vervoeren over een afstand tot ongeveer 8000 km. De productie begon in 1956 en eindigde in 1978. De 4 motoren werden geleverd door Pratt & Whitney.

Geschiedenis [bewerken]

In de jaren 50 had Boeing een nieuw concept gelanceerd dat er een vliegtuig met straalmotoren moest worden gebouwd dat meer mensen kon vervoeren. De reistijden tussen de werelddelen werden verkort door de hogere snelheid. Het comfort tijdens de vlucht zou worden verhoogt doordat op grotere hoogte "boven" het weer zou kunnen worden gevlogen. Dit was aanleiding voor de geboorte van de Boeing 707-120, met 4 straalmotoren die voor veel lawaai voor omwonenden zorgden bij de landing en het opstijgen. Dezelfde straalmotoren zijn efficiënter op grotere vlieghoogten, waar in de dunnere lucht de motoren beter presteerden dan hun voorlopers, de zuigermotoren. Het eerste prototype kwam in 1955 in de lucht, daarna kwamen de testen of het allemaal volgens plan verliep.

Een jaar later begon voor Boeing het echte werk; het toestel werd door de luchtvaartautoriteiten gecertificeerd als vliegwaardig, en PanAm werd de eerste afnemer van een Boeing-straalvliegtuig en bestelde 25 vliegtuigen. De Boeing 707-120 werd een succesvol straalverkeersvliegtuig, welke ook ingezet werd als Air Force One, het vliegtuig van de Amerikaanse president.

Toepassing [bewerken]

De maatschappijen die met Boeing 707-120 gevlogen hebben, zetten het toestel in voor transatlantische vluchten. Later was de Boeing 707-120 een aantrekkelijk toestel voor vrachtmaatschappijen die deze vliegtuigen tweedehands konden overnemen voor een lage prijs. De Boeing 707-120 maakt wel veel geluid, voornamelijk bij het opstijgen en landen.

De Boeing 707-120 is tegenwoordig nog steeds in gebruik als passagiers- en vrachtvliegtuig in dienst van vliegmaatschappijen uit derdewereldlanden. Vanwege de hoge geluidsproductie mogen deze toestellen vaak niet meer landen op Europese luchthavens.

De USAF maakt nog steeds veelvuldig gebruik van een variant op de Boeing 707-120 in de vorm van de Boeing KC-135 tanker. Dit toestel wordt gebruikt om in de lucht andere vliegtuigen bij te tanken. Deze 707-120 afgeleiden zijn in de loop der jaren sterk gemoderniseerd en in sommige gevallen voorzien van moderne turbofanmotoren zoals deze ook op moderne verkeersvliegtuigen worden toegepast.

Boeing 707-130 [bewerken]

Boeing ging verder met het succes van de Boeing 707-120 en ontwikkelde de 707-130. Dat toestel werd echter alleen door Qantas gebruikt, omdat het toestel minder passagiers kon vervoeren. De specificaties zijn hetzelfde als van de Boeing 707-120 behalve de volgende:

Passagiers: 125


Lengte: 33,5 meter


Max. gewicht: 110.000 kg