Butylacrylaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Butylacrylaat
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van butylacrylaat
Structuurformule van butylacrylaat
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C7H12O2
IUPAC-naam butylprop-2-enoaat
Andere namen acrylzure n-butylester, 2-propeenzure butylester
Molmassa 128,16898 g/mol
CAS-nummer 141-32-2
Beschrijving Kleurloze vloeistof
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Ontvlambaar Schadelijk
Waarschuwing
H-zinnen H226 - H315 - H317 - H319 - H335
EUH-zinnen geen
P-zinnen P261 - P280 - P305+P351+P338
Opslag Brandveilig, koel en in het donker bewaren. Gescheiden van sterk oxiderende stoffen. Alleen opslaan indien gestabiliseerd.
EG-Index-nummer 607-062-00-3
VN-nummer 2348
ADR-klasse Gevarenklasse 3
MAC-waarde 11 mg/m³
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos
Dichtheid 0,90 g/cm³
Smeltpunt -64 °C
Kookpunt 145-149 °C
Vlampunt (gesloten vat) 36 °C
Zelfontbrandings- temperatuur 267 °C
Dampdruk 430 Pa
Oplosbaarheid in water 1,4 g/L
Goed oplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Butylacrylaat is een organische verbinding met als brutoformule C7H12O2. Het is een acrylaat, dit is een ester van acrylzuur. Het is een kleurloze vloeistof, die goed oplosbaar is in water.

Synthese[bewerken]

Butylacrylaat wordt bereid door de verestering van acrylzuur met 1-butanol. Als katalysator gebruikt men zuren als zwavelzuur of een sulfonzuur (typisch het kristallijne p-tolueensulfonzuur) of een ionenwisselaarhars met zure functionaliteit (bijvoorbeeld met sulfonylgroepen).[1]

In 2000 werd er in Europa tussen de 250.000 en 400.000 ton van geproduceerd, in de Verenigde Staten ongeveer 581.000 ton en in Japan ongeveer 130.000 ton.[2]

Toepassing[bewerken]

Butylacrylaat wordt gebruikt als monomeer of comonomeer voor een brede waaier aan polymeren. Het kan op zichzelf polymeriseren of copolymeren vormen met (zouten of esters van) acrylzuur, methacrylzuur, vinylacetaat, vinylchloride, styreen, 1,3-butadieen, onverzadigde polyesters enzovoort. Deze polymeren worden onder meer gebruikt in verven (acrylverf), lakken, lijmen (acrylaatlijm), kleefmiddelen, inkten en textielvezels.[2]

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

De stof kan spontaan polymeriseren ten gevolge van verwarming, onder invloed van licht of bij contact met peroxiden. Butylacrylaat reageert hevig met sterk oxiderende stoffen, waardoor kans op brand en ontploffing ontstaat.

De stof is irriterend voor de ogen, de huid en de luchtwegen. Als deze vloeistof wordt ingeslikt en daarna in de luchtwegen terecht komt, kan chemische longontsteking ontstaan.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties