Chaîne des Puys

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chaîne des Puys
Panorama vanaf de Puy de Dôme richting de Puy de Come
Panorama vanaf de Puy de Dôme richting de Puy de Come
Hoogste top Puy de Dôme
Hoogte 1464 m
Onderdeel van Centraal Massief
Land Frankrijk
Type gebergte Hercynisch plooiingsgebergte met vulkanische toppen
Geologisch tijdperk Kwartair, laatste uitbarsting ca. 4040 v.c.
Ligging
Ligging van de Chaîne des Puys in het Centraal Massief
Ligging van de Chaîne des Puys in het Centraal Massief
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

De Chaîne des Puys is een noord-zuid keten van slakkenkegels, lavakoepels, en maaren in het Centraal Massief van Frankrijk. De keten is ongeveer 40 kilometer lang. De geïdentificeerde vulkanische kenmerken bestaan uit 48 slakkenkegels, 8 lavakoepels en 15 maaren en explosiekraters. Het hoogste punt is de lavakoepel van de Puy de Dôme, in het midden van de keten.

De keten is beroemd in de geschiedenis van vulkanologie, aangezien de keten het onderwerp was van het onderzoek van de Engelse geoloog George Julius Poulett Scrope. In 1827 publiceerde hij zijn klassieker Memoir on the Geology of Central France, including the Volcanic formations of Auvergne, the Velay and the Vivarais, die in 1858 opnieuw werd uitgegeven in een herziene en meer populaire vorm genaamd The Geology and extinct Volcanos of Central France. Deze boeken waren de eerste grote publicaties over de Chaîne des Puys. De analyse beschreven in de boeken legde de basis voor veel principes in vulkanologie.

Referenties[bewerken]

Puy de Dôme gezien vanuit het westen.
Gour de Tazenat, een maar in de Chaîne des Puys
Panorama van de Chaîne des Puys in winter.