Canal du Midi
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
|
|
||
| Werelderfgoed cultuur | ||
| Land | ||
| UNESCO-regio | Europa en Noord-Amerika | |
| Criteria | i, ii, iv, vi | |
|
|
||
| UNESCO-volgnr. | 770 | |
| Inschrijving | 1996 (20e sessie ) | |
|
|
||
Het Canal du Midi is een 250 km lang kanaal tussen de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. Het Canal du Midi loopt door de Franse regio's Languedoc-Roussillon en Midi-Pyrénées. Het kanaal begint in de gekanaliseerde Garonne bij Toulouse en mondt uit in de Middellandse Zee bij de vissersplaats Sète.
[bewerken] Geschiedenis
Deze verbinding werd al bedacht door de Romeinen en Leonardo Da Vinci, maar altijd rees hetzelfde probleem op; het overwinnen van de heuvelrug in het droge Languedoc. Pas in de 17e eeuw won het kanaal aan belang, om de 2000 km lange omweg rond het vijandige Spanje te vermijden. Hierover deed men indertijd 1 maand. Het kanaal werd uiteindelijk ontworpen door Pierre Paul Riquet en de Italiaan Francois Andreossy in de periode 1667-1680.
Het werd in het Languedocgebied gevoed door een 30 km lang voedingskanaal. Ook liet hij het Bassin Saint-Ferreol aanleggen, het grootste bassin van zijn tijd. Er staan nog vele andere kunstwerken op het kanaal, zoals trapsluizen, aquaducten, een tunnel etc. Daarom werd het in 1996 toegevoegd aan de werelderfgoedlijst van UNESCO. Beroemd is het aquaduct of "pont-canal" bij Béziers, dat de Orb overspant.
[bewerken] Externe link
| Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Canal du Midi op Wikimedia Commons. |

