Klooster van Saint-Remi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Klooster van Saint-Remi
Onderdeel van de werelderfgoedinschrijving:
Kathedraal Notre-Dame, voormalig klooster van Saint-Remi en Paleis van Tau in Reims
Reims - basilique saint Rémi.JPG
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria i, ii, vi
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 601
Inschrijving 1991 (15e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst

Het klooster van Saint-Remi is een klooster in Reims, Frankrijk, gesticht in de 6e eeuw. Er bevinden zich de relikwieën van de heilige Remigius, de bisschop van Reims die Clovis, koning van de Franken, tot het Christendom bekeerde op Kerstmis in het jaar 496 n.Chr., dit nadat deze de Alemannen in de slag bij Tolbiac had verslagen.

De basiliek werd geconsecreerd door Paus Leo IX in 1049. het middenschip en de transepten, in romaanse stijl, zijn het oudste; de façade van het zuidelijke transept is de meest recente.

Veel waardevolle objecten van de abdij werden in de Franse Revolutie geroofd, maar het 12e-eeuwse Gebrandschilderd glas is nog aanwezig.

De Abdij van Saint-Remi werd in 1991 een UNESCO werelderfgoed, samen met de nabijgelegen kathedraal van Notre-Dame de Reims en het Paleis van Tau.

Op zondag 7 oktober 2007 werd het duizendjarig bestaan van de basiliek herdacht in een eucharistieviering. Paus Benedictus XVI benoemde kardinaal Godfried Danneels, aartsbisschop van Mechelen-Brussel, als zijn speciale gezant die voorging in de plechtige eucharistieviering.