Christelijk communisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
COMMUNISME

Communist star.svg

Concepten

Marxistische economie
Historisch materialisme
Meerwaarde
Klassenstrijd
Proletarisch internationalisme
Wereldrevolutie

Aspecten

Communistische partij
Communistische symboliek

Varianten

Marxisme
Leninisme
Trotskisme
Maoïsme
Luxemburgisme
Titoïsme
Stalinisme
Castroïsme
Guevarisme
Hoxhaïsme
Juche
Linkscommunisme
Radencommunisme
Anarchocommunisme
Christelijk communisme
Eurocommunisme
Oercommunisme
Wetenschappelijk communisme

Internationalen

Bond der Communisten
Eerste Internationale
Tweede Internationale
Derde Internationale
Vierde Internationale

Personen

Gracchus Babeuf
Karl Marx
Friedrich Engels
Rosa Luxemburg
Karl Liebknecht
Antonio Gramsci
Vladimir Lenin
Leon Trotski
Jozef Stalin
Kim Il-sung
Mao Zedong
Hồ Chí Minh
Josip Broz Tito

Che Guevara
Verwante onderwerpen

Anticommunisme
Koude Oorlog
Dictatuur van het proletariaat
Links
Socialisme

Portaal  Portaalicoon  Communisme

Christelijk communisme is een vorm van religieus communisme met het christendom als uitgangspunt. Het is een theologische en politieke theorie die berust op de opvatting dat de leer van Jezus Christus christenen dwingt het communisme te steunen als het ideale sociale systeem. Hoewel er geen algemene overeenstemming is over wanneer het christelijke communisme gesticht is, beweren veel christelijke communisten dat uit de Bijbel[1] al blijkt dat de eerste christenen, waaronder de apostelen, in de jaren na de dood en opstanding van Jezus hun eigen kleine communistische maatschappij stichtten[2]. Veel aanhangers van het christelijke communisme stellen dat het door Jezus onderwezen en door de apostelen zelf uitgevoerd werd, iets wat andere christenen weer bestrijden.

Oorspronkelijk was de Bond der Communisten een Christelijk-communistische organisatie, opgericht als Bond der Gerechtigen te Londen in 1836. Karl Marx heeft de christelijke aard van de organisatie verworpen, door middel van het Communistisch Manifest.

Voetnoten[bewerken]

  1. Handelingen 2:44, 4:32-37; 5:1-12. Andere sterk communistisch verzen zijn: Matteüs 5:1-12, 6:24, Lucas 3:11, 16:11, 2 Corinthiërs 8:13-15 en Jakobus 5:3.
  2. Dit is tevens de standpunt van de orthodoxe marxist (en) Kautsky, Karl, Foundations of Christianity, Russell and Russell [1908], 1953, “IV.II. The Christian Idea of the Messiah. Jesus as a Rebel.”: het Christendom was een uitdrukking van klassenvecht in de oudheid.