Komintern

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Comintern)
Ga naar: navigatie, zoeken
COMMUNISME

Communist star.svg

Concepten

Marxistische economie
Historisch materialisme
Meerwaarde
Klassenstrijd
Proletarisch internationalisme
Wereldrevolutie

Aspecten

Communistische partij
Communistische symboliek

Varianten

Marxisme
Leninisme
Trotskisme
Maoïsme
Luxemburgisme
Titoïsme
Stalinisme
Castroïsme
Guevarisme
Hoxhaïsme
Juche
Linkscommunisme
Radencommunisme
Anarchocommunisme
Christelijk communisme
Eurocommunisme
Oercommunisme
Wetenschappelijk communisme

Internationalen

Bond der Communisten
Eerste Internationale
Tweede Internationale
Derde Internationale
Vierde Internationale

Personen

Gracchus Babeuf
Karl Marx
Friedrich Engels
Rosa Luxemburg
Karl Liebknecht
Antonio Gramsci
Vladimir Lenin
Leon Trotski
Jozef Stalin
Kim Il-sung
Mao Zedong
Hồ Chí Minh
Josip Broz Tito

Che Guevara
Verwante onderwerpen

Anticommunisme
Koude Oorlog
Dictatuur van het proletariaat
Links
Socialisme

Portaal  Portaalicoon  Communisme

De Communistische Internationale of Derde Internationale, in het Russisch afgekort tot Komintern, was een wereldwijd samenwerkingsverband van communistische partijen onder aanvoering van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie (CPSU). De Komintern werd gevormd op aandringen van Lenin en de CPSU als opvolger van de Tweede Internationale. Het oprichtingscongres vond plaats in Moskou van 2 tot 6 maart 1919.

Lenin had al eerder geschreven te zijn teleurgesteld, dat de Europese sociaaldemocraten hadden nagelaten zich tegen de Eerste Wereldoorlog uit te spreken en had in het bijzonder kritiek op figuren als Karl Kautsky en Ramsay MacDonald. Het falen van de Tweede Internationale was aanleiding voor de Bolsjewieken om de naam sociaaldemocraat, die zij zelf ook hanteerden, te vervangen door communist en de Comintern op te richten.

Het centrale punt van het beleid van de Komintern was, dat over de gehele wereld Communistische partijen moesten worden opgericht om de internationale proletarische revolutie ter vestiging van de dictatuur van het proletariaat te steunen, zowel als het idee van democratisch centralisme, hetgeen sterke controle van de Communistische partij in de kern betekende. Hoewel de Comintern werd verondersteld een internationale organisatie te zijn, werd het in feite effectief door de Sovjet-Unie onder de duim gehouden.

De politiek van de Komintern streefde met alle dienstige middelen naar wereldwijd communisme. Het was de Internationale met de meest gecentraliseerde structuur. Alle congressen werden in Moskou gehouden. Lenin, Trotski en Stalin voor de USSR, Wilhelm Pieck (Duitsland), Maurice Thorez (Frankrijk), Palmiro Togliatti (Italië), David Wijnkoop (Nederland) en Georgi Dimitrow (Bulgarije) traden bij deze Derde Internationale op de voorgrond.

Aan de Komintern was de Rode Vakbondsinternationale gelieerd, waarin radicale vakbonden en vakcentrales als het Nederlandse NAS zitting hadden. Jeugdbewegingen waren verenigd in de Communistische Jeugd Internationale.

Het Presidium van het Uitvoerend Comité besloot op 15 mei 1943, tijdens de heerschappij van Jozef Stalin, tot opheffing van de Komintern vanwege de Tweede Wereldoorlog. In 1947 werd het Cominform opgericht, dat als een Europese opvolger kan worden beschouwd. Na de destalinisatie in de Sovjet-Unie en het resulterende rode schisma was de oprichting van een wereldwijde communistische internationale met zowel de Communistische Partij van China als die van de USSR onmogelijk geworden.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]