Gerard Kuiper

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gerard Kuiper in 1964.

Gerrit Pieter Kuiper (Tuitjenhorn, 7 december 1905Mexico-Stad, 23 december 1973) was een Nederlands-Amerikaans astronoom. Hij werd geboren in het Noord-Hollandse Tuitjenhorn (Gemeente Schagen). Naar hem is de Kuipergordel genoemd.

Kuiper was een periode werkzaam bij de Leidse sterrenwacht en was tevens hoogleraar te Chicago in de Verenigde Staten. Van 1935 tot 1937 was hij assistent in het Lick Observatory in Californië. In 1937 verkreeg hij het Amerikaanse staatsburgerschap.

Van 1947 tot 1949 fungeerde hij als hoofd van het Yerkes Observatory en van 1957 tot 1960 van het McDonald Observatory.

Als hoofd van het onderzoeksprogramma van de National Aeronautic and Space Administration's Ranger hield hij zich bezig met het onderzoek naar planeten, kometen, planetoïden en maankraters. Hij stelde een theorie samen over het ontstaan van planeten.

In 1951 suggereerde hij het bestaan van een brede gordel van komeetachtige, uit rots en ijs bestaande objecten en planetoïden buiten de baan van de planeet Neptunus. Het bood onder meer een verklaring voor de vorming van de dwergplaneet Pluto. In de gordel zouden eveneens kometen kunnen ontstaan. Het bestaan van de Kuipergordel, zoals het gebied genoemd werd, werd pas ruim 40 jaar later bevestigd met de ontdekking van een tweede object (naast Pluto en haar maan Charon). Daarna is het bestaan van nog meer objecten in de gordel aangetoond.